Paringsdans

De meiden besluiten weer eens te gaan stappen in Amsterdam. Hoewel de avond een voortvarend begin kent, pakken zich al snel donkere wolken samen boven het hoofdstedelijke uitgaansgebied. Spoken uit het verleden doemen op en oude rekeningen worden vereffend. Brenda en Marga blijken een gemeenschappelijke deler te hebben. Cat kijkt te diep in het glaasje en gaat de confrontatie met Jorinde aan, die plots opduikt en doet alsof ze nooit is weggeweest... 
 
Ergens in de verte hoorde ik het geluid van de telefoon. Het getingel van de ringtone trok me langzaam uit mijn zoete droom, waarin ik, omringd door onoverzichtelijk veel prachtige vrouwen, op het punt stond me vol overgave te laten...
“Neem jij even op...” murmelde Cat me vervolgens klaarwakker.
Ik richtte me half op en wreef een laatste restje slaap uit mijn ogen. “Het is jouw mobiel, kun je zelf niet opstaan, ik lag het net met een andere vrouw te doen.”
Cat grinnikte en kuste me op mijn neus. “Hm, vandaar dat je zo warm aanvoelt. Brand je overal zo hevig?” Haar hand streelde plagend de binnenkant van mijn dijbeen.
 
Ik draaide me naar haar om en kuste haar. Ik voelde haar hand steeds dichter bij mijn meest gevoelige plekje komen. “Warm...” zei ik loom en lachte half. Cat voelde zich aangemoedigd, hoewel ze dat eigenlijk helemaal niet nodig had. “Warmer...” kreunde ik nu. Toen ze gevonden had waar ze zo tergend langzaam naar op zoek was, slaakte ik een lange diepe zucht in haar oor en fluisterde hartstochtelijk hoe heerlijk het was om haar daar te voelen, terwijl ik ondertussen langzaam meeging in haar ritme. Ik voelde haar plagende en strelende vingers zich steeds dieper in me bewegen. Uiteindelijk hielden ze stil, mijn lijf licht schokkend, mijn benen stevig tegen elkaar geklemd waarmee ik ze vasthield tot mijn ademhaling zich had hersteld en ik langzaam weer ontspande.
 
Cat boog zich over me heen en kuste me zacht. Ik sloeg mijn armen om haar heen en duwde mijn naakte lichaam nog dichter tegen het hare.
 
“We hebben je mobiel uitgevrijd”, lachte ik.
 
“Ik zal zo wel kijken wie het was.” Ze trok me bovenop zich.
Lachend kuste ik haar gezicht, haar hals, woelde door haar blonde haren en trok een spoor met mijn lippen over haar zachte huid, tussen haar borsten door omlaag.
Cat’s ademhaling versnelde, haar vingers streelden wild door mijn lange haren.
 
Opnieuw ging haar mobiel af. Cat grinnikte en trok me omhoog. “Ik neem ‘m wel even, want zo kan ik het toch niet.” Ze sprong uit bed met de lenigheid van een twintigjarige en huppelde de trap af als een hinde. Ik begroef me diep in het donzen dekbed en genoot nog na van Cat’s aanrakingen en de heerlijke kriebels in mijn buik.
 
“Gaan wij vanavond mee naar Amsterdam?” riep Cat naar boven.
Ik fronste diep en ging rechtop zitten. “Wie is dat?” riep ik terug.
“Fiona.”
“Wie gaan er allemaal?”
Ik hoorde Cat nu weer tegen Fiona praten. “Iedereen.”
“Oja. Waar gaan we heen in Amsterdam?”
Cat fungeerde als doorgeefluik en richtte zich opnieuw tot Fiona. “Saarein en COC”, riep ze weer naar boven.
“Hoe laat?” riep ik terug.
Cat overlegde met Fiona en riep toen weer: “Uur of half negen rijden.”
“Wie rijdt met wie?” vroeg ik en stapte ondertussen vanuit bed onder de douche.
“We spreken af bij La Place, op de A4, daar verzamelen we en rijden we achter elkaar aan.”
“Kunnen we niet met minder auto’s, parkeren is een crime daar.”
“Nee”, riep Cat weer terug, “want niet iedereen wil bij elkaar in de auto, krijg je dat gezeik weer.”
Ik grinnikte en liet de aangenaam warme douchestralen Cat’s sporen uitwissen.
 
 
In Amsterdam...
 
“Volgens mij ben ik hier vijf jaar geleden voor het laatst geweest”, zei ik tegen Myrthe en hield de klapdeuren voor haar open. Myrthe dartelde achter me aan, met in haar kielzog Marga, Brenda, Cat, Tamar en Fiona. We vielen een beetje op in het bedompte café. Het zag eruit alsof wij naar een gala gingen en de rest naar... het café. We liepen de trap af naar beneden, waar iets meer ruimte was en zetten het bijna onmiddellijk op een zuipen.
Fiona kwam naast me staan en stootte me aan “Zie je wie daar aan de bar zit?” knikte ze.
Ik volgde haar blik en ontwaarde Yvette, de gewelddadige ex van Marga. “Oh god, heeft Marga haar al gezien?”
 
Fiona nam een slok Campari en stak een sigaret op. “Ja natuurlijk, waarom denk je dat ze zo nerveus op en neer loopt te dartelen.”
Dat was me nog niet opgevallen, maar nu ik naar Marga keek zag ik wat Fiona bedoelde. Marga was duidelijk niet op haar gemak. Ze hing overdreven om Brenda’s nek en wipte onophoudelijk op de ballen van haar hielen, schaterlachend om niets. “Hoe lang houdt ze dat vol, denk je?” vroeg ik aan Fiona.
Die haalde haar schouders op. “Als de afstand groot genoeg blijft tussen haar en Yvette denk ik dat het allemaal wel losloopt.”
 
“Ja dat is nou precies mijn zorg, het feit dat een geval als Yvette zomaar maar los loopt...”
 
Tamar kwam met een dienblad vol drankjes voorbij. “Pas op, zwangere vrouw!” riep ze boven de muziek uit en knipoogde naar Fiona, die dezelfde woorden gebruikte op een vol terras aan het strand, alleen was Tamar er toen niet zo van gecharmeerd.
“Bier hier!” riep Cat en griste twee glazen voor zichzelf van het blad. Myrthe keek verbaasd lachend naar haar om. “Oh gaan we zo beginnen.” Ze schonk zichzelf een borrel cola in en dronk het glas vervolgens in een keer leeg. Ze rilde even en veegde lachend wat achtergebleven druppels van haar kin. Cat veegde schaterend een rosblonde piek van Myrthe's voorhoofd. “Lekker hè schat, nog eentje?”
 
“Meiden, proost! Op een hele lange nacht!” Tamar hief haar glas cola en wij deden lachend met haar mee.
Inmiddels was het alleen maar drukker geworden. Ik keek omhoog naar de bar en zag Yvette met Brenda praten. Ik trok Fiona naar me toe. “Zie je dat?”
Fiona volgde mijn onbeschaamd wijzende vinger. “Kennen die twee elkaar?” vroeg ze met hoog opgetrokken wenkbrauwen.
“Blijkbaar.”
Cat dook achter me op en sloeg haar armen om mijn middel. Haar zachte handen streelden mijn buik. “Druk hier beneden hè, het lijkt wel of ze allemaal hierheen komen.”
“Ja”, zei Fiona quasi geïrriteerd, “omdat alles wat niet spoort boven staat.”
 
Later...
 
Gelukkig bood het COC meer bewegingsruimte. Cat, Fiona, Myrthe en ik doken het toilet in om ons te fatsoeneren. Ik haalde een hand door mijn lange donkere haar en stiftte mijn lippen voor de twintigste maal die avond, waarna ik mijn borsten weer in een appetijtelijke decolleté vouwde. Al kon ik niet tippen aan die van Cat. Vol bewondering staarde ik naar haar borsten. Fiona deed hetzelfde. “Mijn god Cat je hebt ook een stel lekkere tieten eigenlijk.”
 
Ze deed een stap dichterbij, legde onder elke borst een hand en deed alsof ze ze woog. “C-tje?”
“A-tje.”
“Ach kom nou, dit is toch geen A-tje, moet je voelen.”
“Laat mij eens voelen”, wierp Myrthe zich naar voren. Ze betastte met diep gefronst voorhoofd de borsten van Cat. “Nou een B-tje misschien, maar dit is geen A-tje hoor, ik zou maar eens andere Bh’s gaan kopen als ik jou was.”
Cat lachte en bekeek haar eigen borsten nog eens goed.
 
Ik hielp haar ze weer een beetje in model te brengen en streelde vluchtig een tepel, die leuk zichtbaar opzwol onder haar dunne zwarte bloesje. Ze knipoogde. Haar groenblauw ogen hielden de mijne stevig gevangen in hun blik.
 
“Nah, en nu naar de bar.” Fiona trok ons mee het toilet uit. “Straks is het stervensdruk en moeten we weer eindeloos lang wachten. Dan droog ik uit.”
 
Het was inderdaad drukker geworden. Ik keek vluchtig in het rond, maar zag behalve ons clubje verder geen bekenden. Ik wilde me net omdraaien naar Cat toen een hand de mijne greep. Ik keek in het lachende gezicht van Jorinde. “Dag schat.”
“Mijn god Jo, waar heb jij uitgehangen!” We omhelsden elkaar kort.
“Dat leg ik allemaal nog een keer uit, maar het heeft me wel goed gedaan, kan ik je zeggen.”
“Weet Tamar dat ook?” vroeg ik.
Jorinde tuitte haar lippen. “Ons telefoongesprek van vorige week liep niet zo denderend. Volgens mij was ze met jullie bij Myrthe toen.”
“Klopt.”
“Het gaat iets beter, afstand nemen was even goed.”
“Maar moet je dan echt meteen met een andere vrouw...”
“Ho ho”, onderbrak ze me, “er is helemaal geen sprake van een andere vrouw.”
“Maar ik heb je toch gezien met...”
“Dat was toen, het was een vergissing, meer niet.”
 
Ik keek haar met een schuin hoofd aan, mijn ogen licht samengeknepen.
Jorinde schudde haar donkerblonde haren naar achteren en lachte haar scheve lach. Haar blauwe ogen twinkelden vrolijk. “Ik meen het, ik voel me goed, die afstand had ik nodig.”
“Maar Tamar is ook hier”, zei ik, bang dat haar gemoedstoestand daarmee weer naar beneden bijgesteld zou moeten worden.
“Weet ik, we hebben afgesproken elkaar hier te zien, in een andere omgeving dan thuis, meer ontspannen.”
 
Cat kwam bij ons staan. “Zo, leuk dat je me even gebeld hebt, eerst mijn brood opvreten en vervolgens niks meer van je laten horen.”
Ik schrok een beetje van Cat’s harde toon. Jorinde keek haar vertwijfeld aan, omdat ze niet goed wist in hoeverre Cat het werkelijk meende. Ze knikte en sloeg voorzichtig een arm om Cat heen. “Het spijt me lieverd, er is veel gebeurd en het is niet mijn bedoeling geweest ondankbaar te zijn, echt niet. Ik waardeer het juist zeer wat je voor me hebt gedaan.”
Cat schudde Jorinde's arm van zich af. “Je hebt anders een rare manier omdat te laten blijken.”
 
Ik voelde de spanning groeien. Cat had duidelijk te veel gedronken en ik zag de boel al helemaal escaleren.
 
“Eh, kunnen we het even laten voor nu?” probeerde ik.
Maar Cat leek vastbesloten haar battle met Jorinde ter plekke te beslechten...