Paringsdans

Op eerste kerstdag besloten Cat en Do, na een mislukte middag zweten in de sauna met chagrijnige vrienden, om een hotelletje op te zoeken om Kerstmis even weer 'die warme gezellige tijd van het jaar' te maken...

Het was inmiddels donker en ik kroop nog dichter tegen Cat aan. Haar warme lijf was nog een beetje klam na alle inspanning. Opnieuw was het haar gelukt me intens te laten genieten. Ik had alle kleuren van de regenboog gezien. De kleuren vloeiden in elkaar over op het moment dat Cat en ik dat ook deden. Zwaar hijgend lieten we ons vermoeid op de matras van het hotelbed ploffen.
 
Ik luisterde naar haar regelmatige ademhaling. Mijn ene hand onder mijn hoofd, de ander rustte op een van haar prachtige volle borsten. Ondanks de donderwolken boven de hoofden van Myrthe en Marga hadden we een heerlijke dag gehad in het saunacomplex. Mede dankzij Fiona, die de twee chagrijnen aan de bar op afstand hield en met haar oeverloze geleuter, dat voornamelijk nergens over ging, de nodige luchtigheid aanbracht.
 
Ik zuchtte en drukte mijn naakte lichaam nog dichter tegen dat van Cat. Net toen ik mijn ogen weer dicht deed, werd er zachtjes op de deur geklopt. Ik richtte me op en wachtte even, omdat ik zeker wilde weten of ik het wel goed gehoord had. Er werd nogmaals geklopt, nu wat harder.
Ik gleed uit bed, zonder Cat wakker te maken en schoot onderweg snel in mijn badjas, die aan de kastdeur hing.
 
Ik deed de deur zachtjes open tot er een streepje licht naar binnen viel en keek in de grote groene ogen van Fiona.
 
“Ah, eindelijk”, fluisterde ze en schoot langs me heen naar binnen.
“Wat doe jij nou hier”, siste ik meer geïrriteerd dan verbaasd. Ik deed de deur achter me dicht.
Cat draaide zich murmelend om en greep naar de schemerlamp op het nachtkastje. “Jezus, wat is er, hoe laat is het?”
Fiona ging naast haar op het bed zitten. “Half drie”, zei ze droog.
Cat had haar ogen nog altijd tot spleetjes vernauwd. “Half dr… kolere en wat doe jij dan hier?” Ze kwam half overeind. Haar blonde haar piekte vrolijk alle kanten op. “En hoe weet je nou dat wij hier zijn?”
 
Fiona wroette druk in haar tas, op zoek naar sigaretten en zei: “De naam van het hotel wist ik wel, maar het kamernummer inderdaad niet. Ik ben vooraan op deze verdieping begonnen met op alle deuren te kloppen, net zo lang tot ik de goede had. Gelukkig vond ik jullie al snel, anders had ik de verdiepingen hieronder ook nog moeten doen”. Ze hield haar handen met de muizen naar boven gericht. “Hier, ik heb gewoon zere knokkels.”
“Je bent niet goed snik”, bracht ik half lachend, hoofdschuddend uit.
“Die Yvette, die is pas niet goed snik. Die zat aan het eind van de middag ineens met d’r blote reet in de sauna.”
 
Cat was nu klaarwakker en schoot overeind. “Dat meen je niet!”
 
Ik nam vluchtig een trek van Fiona’s sigaret.
“We zaten aan de bar, met z’n drieën en toen zag ik haar voorbij tippelen”, vervolgde Fiona. “Ik wist niet goed of ik Marga daar nou op moest attenderen. Die zat er met haar rug naartoe. Maar stel dat ze zo’n cabine in zou stappen en haar tegen het lijf zou lopen, dan zou ze enorm schrikken.”
“En dus?” vroeg ik ongeduldig.
“Dus, zei ik maar dat ik Yvette net naar binnen zag lopen. Marga was helemaal in de zevende hemel en Myrthe schoot ongelofelijk uit haar slof.”
 
“Hebben ze gevochten?” vroeg Cat, die intussen ook opzoek was gegaan naar haar shag.
“Nee”, zei Fiona. Ze inhaleerde diep en blies de rook in kringetjes voor zich uit. “Dat niet. Marga dook de sauna in en kwam er na een kwartier hand in hand met Yvette weer uit. Dat was weer helemaal koek en ei.”
Ik pufte mijn adem hard tussen mijn lippen naar buiten en liet me achterover in de kussens vallen. “Dit is toch niet te geloven? En Myrthe?”
“Die liet ze gewoon zitten. Marga en Yvette zijn samen weg gegaan.”
 
Cat had haar shag eindelijk gevonden en schoof een van de twee groene leunstoeltjes bij het raam dichter naar het bed. “Dus Marga laat Myrthe gewoon zitten voor die Yvette?”
Fiona knikte. “Weet je, dat is gewoon het grootste probleem: Marga is helemaal idolaat van Yvette.
 
“Wij kunnen wel honderd keer zeggen dat ze niet spoort, maar god zeg, zou jij dat zonder meer aannemen als je zo verliefd bent op iemand?”
 
Cat dacht even na en schudde toen haar hoofd. “Nee, maar Yvette heeft nu al een aantal keer laten zien dat wij dat niet zomaar tegen Marga hebben gezegd.”
“Ja, maar steeds als er iets is, mag Myrthe op komen draven en nu laat Marga haar dus gewoon zitten. Dan spoort Marga voor mij net zo goed niet”, zei ik verontwaardigd.
Het bleef even stil.
“Hm ja, daar heb je ook wel gelijk in”, gaf Fiona toe.
“Waar is Myrthe eigenlijk?”
“In onze kamer.”
Cat fronste. “Zitten jullie ook hier?”
“Ja, na al dat gezeik in die sauna, want je wilt niet weten hoe Myrthe tekeer ging, hebben we maar besloten om hier een beetje bij te komen. Toen dacht ik: laat ik eens opzoek gaan naar jullie.”
 
Cat en ik grinnikten.
“En dan klop je iedereen uit bed, net zo lang tot je de goede kamer hebt. Jij spoort eigenlijk ook niet”, zei ik lachend.
Fiona sloeg haar benen over elkaar en liet haar blik afwisselend op mij en Cat rusten. “Weet je wie hier ook zijn trouwens?”
Cat en ik keken elkaar aanvankelijk onnozel aan, maar het kwartje viel al snel en met een harde smak. “Nee, dat meen je niet”, stamelde Cat.
Fiona knikte alleen maar en gooide er vervolgens nog een klein schepje bovenop: “Ik ben benieuwd hoe dat gaat, zo met z’n allen aan het ontbijt…”