Paringsdans: Kerstspecial

Lichtjes in de straten, lichtjes in de bomen, drukte in de stad, meer kerstcadeaus dan iemand kan tillen onder één arm (aan de andere bengelt een jengelend kind), etalages zijn prachtig sfeervol ingericht, dikke wanten en sjaals beheersen het straatbeeld en bijna elk parkeerdek is omgetoverd tot kerstboom drive-in.

Ik stond klappertandend op Fiona te wachten tot ze eindelijk terug zou komen met een geschikte boom. Het liefst een waarbij de naalden aan de takken zaten gesealed, om uitvallen te voorkomen. Vorig jaar had ze een opblaasbare boom op de kop getikt, maar dat bleek geen succes. Al na drie dagen was het ding lek en kon het de prullenbak in. “Mijn vader heeft thuis nog wel iets opblaasbaars. Zet ik dat wel neer.”
 
Fiona kwam teruggewandeld met in haar kielzog een enorme boom. “Doe die klep eens open, ik wil zeker weten of ‘ie er wel inpast.”
“Mijn god, had je dat ter plekke niet al kunnen inschatten?”
Ze zette de boom tegen de achterzijde van de auto en trok haar zwartleren handschoenen uit. “Nah, sta daar niet zo, help me liever.”
 
Ik pakte de boom bij de bovenkant en liet me prikken door honderden naalden. Fiona pakte de steel en duwde het gevaarte zo ver mogelijk de auto in.
 
“En waar mag ik zo meteen zitten?” vroeg ik geïrriteerd.
Fiona duwde nog een stukje verder, tot de steel letterlijk tegen de voorruit aanzat. “Achter mij, op de achterbank, dat past net.”
Ik zuchtte diep. We stapten in en reden naar haar appartement, waar het hele feest zich nog eens herhaalde, maar dan in omgekeerde volgorde. Vloekend en tierend, beiden een acupunctuurbehandeling rijker, strompelden we naar boven en zetten de kolos tegen de muur in de hal.
 
“Waarom wil je eigenlijk een boom, we zijn er met Kerst niet eens.”
Fiona draaide zich naar me om en trok haar witte nylonjack uit. “Omdat je met Kerst een boom in huis hoort te hebben, dat is traditie.”
Ik pufte. “Sinds wanneer bemoei jij je met tradities?”
Ze veegde een reeks naalden van haar spijkerbroek en liep door naar de woonkamer. “Kerst duurt in dit land altijd tot na Oud en Nieuw, dus ik heb er nog lang genoeg plezier van.”
“Volgens mij past ‘ie hier niet eens”, zei ik terwijl ik de kamer rond keek, opzoek naar een geschikte plek.
“Hij paste in mijn auto, dus dan komt het hier ook wel goed.” Ze liep door naar de keuken.
 
Ik plofte op haar bank.
“Hoe laat willen jullie eigenlijk weg, op eerste kerstdag?” vroeg ze boven het stromen van de kraan uit, waaronder ze haar handen waste.
“Cat en ik willen vroeg wegrijden, anders is de sauna al zo vol. Myrthe rijdt met Marga achter ons aan. Je kunt wel met ons meerijden als je wilt.”
“Ja dat is goed. En Yvette?”
“Die gaat niet mee en daar ben ik niet rouwig om.” Ik gooide mijn leren jack over de leuning van de bank en schopte mijn zwarte laarzen uit.
Fiona kwam terug met twee mokken koffie. “Ik dacht dat het weer goed was en dat ze dus mee zou gaan.”
Ik haalde mijn schouders op. “Ze hebben ruzie gehad, niemand heeft ernstig letsel dit keer, maar ze zien elkaar dus nu even niet.”
“Hm ja, nu even niet. Nou ja, lekker rustig. We maken er een gezellig dagje van.”
 
Eerste kerstdag:

Cat haalde de grote sporttas waar onze badjassen en handdoeken in zaten uit haar Golf Cabriolet en nam me aan de hand mee het grote saunacomplex in. De geur van geparfumeerde zeep en chloorwater van het zwembad kwam ons tegemoet. Myrthe, Marga en Fiona liepen achter ons aan. In het kleedlokaal schoten we naakt in onze badjassen en besloten we aan de bar eerst wat te drinken, alvorens we moedwillig tot vochtverlies zouden overgaan. Myrthe en Marga waren duidelijk gebrouilleerd. Ze spraken nauwelijks met elkaar en aan de ogen van Myrthe te zien, had er al enig vochtverlies plaatsgevonden voordat we naar binnen gingen.
 
Cat keek van Marga naar Myrthe en uiteindelijk naar mij. Ze knipoogde en verschoof met haar warme hand een stukje badstof dat mijn been bedekte. Haar aanraking maakte altijd een zwerm vlinders in me wakker. Ik ging iets verzitten op mijn barkruk zodat de stof nog wat verder afgleed. Haar hand streelde licht de zachte huid van mijn bovenbeen.
Fiona verbrak de stilte en richtte zich tot Myrthe en Marga. “Zeg schatten, ik weet het niet hoor, maar jullie zitten hier met het gezicht van een oorwurm. Het is kerst, vrede op aarde en zo.”
 
Myrthe keek haar van opzij met een verwrongen gezicht aan. “Nou ik had de antichrist zojuist aan de telefoon en dat was geen prettig gesprek.”
Cat en ik wisselden een veelbetekende blik uit. Fiona hield een slok van haar verse jus d’orange even in haar wangen gevangen.
“Yvette belde”, verklaarde Marga.
 
Fiona, Cat en ik hielden tegelijk ons hoofd iets naar achteren, waarmee we duidelijk maakten dat we wel begrepen hoe dat gesprek zo’n beetje moest zijn verlopen.
“Ze schold, raaskalde en tierde mijn trommelvlies aan gort”, spuugde Myrthe hevig verontwaardigd. Marga legde een hand op Myrthe's arm. “Laat het nou maar gaan, dat probeer ik ook.”
Myrthe veegde de hand van haar arm. “Het is verdomme jouw vriendin en ze gaat mij bellen om allerlei dreigementen te uiten. Dat hoeft ze echt niet meer te flikken hoor!”

Cat gebaarde Myrthe dat ze haar stem niet zo moest verheffen; iedereen kwam hier tenslotte om zich volledig te ontspannen. Ik vroeg me af of ons dat die dag nog zou gaan lukken.
 
“Ik ga eens een sauna van binnen bekijken. Wie gaat er mee?” vroeg Cat en ze stond op.
Ik griste mijn handdoek van de kruk en liep achter haar aan. Fiona volgde eveneens, maar Myrthe en Marga bleven achter.
“Ik laat mijn kerst niet verstieren door die twee, wij gaan even lekker relaxen”, zei Cat. Ze hing haar badjas aan een van de haken buiten de saunacabine.
 
Ik bewonderde haar prachtige slanke lijf, dat zo soepel bewoog. Haar mooie ronde borsten verdwenen met de rest van haar lichaam achter de glazen deur. Fiona en ik gingen naast haar op de houten bank zitten.
“Zo, even ontslakken”, zei Fiona.
Ik lachte. “Ontgiften.”
 
“Zouden die twee daar aan de bar ook eens moeten doen.”
Cat grijnsde naar Fiona. “Moeten ze er wel een dag bijboeken.”
We grinnikten.
 
De warmte had ons volledig omarmd. Sterker nog; ze had ons volledig in haar greep. Na een paar minuten gutste ik uit alles waaruit ik maar kon sijpelen. Ik volgde met mijn lome blik het spoor van druppeltjes die over Cat’s lijf gleden. Het zag er zo intens erotisch uit. Ze had haar ogen dicht. Haar handen lagen losjes op haar bovenbenen. Traag opende ze een oog en keek me met een steelse blik aan. Ik slikte even en keek van haar weg.

“Ik houd het hier geen seconde meer uit”, pufte Fiona en maakte aanstalten om naar buiten te lopen.
“Je moet voor het optimale effect eigenlijk een half uur blijven zitten”, zei Cat plagend.
“Ja dag, straks ben ik volledig gesmolten. Opgelost.” Ze liep de cabine uit. Fiona had nu eenmaal het geduld niet om langer dan een paar minuten stil te blijven zitten.
 
Cat en ik bleven samen achter. We zaten een poosje zwijgend naast elkaar.
 
Ik had mijn ogen gesloten en voelde ineens de hand van Cat op mijn been, vlak boven mijn knie. Mijn lichaam reageerde direct op haar, maar ik bleef doodstil zitten. Haar hand bewoog zich zacht strelend langzaam naar boven. Ik deed mijn ogen open en keek even opzij. Cat had haar ogen half geopend. De zweetdruppeltjes parelden van haar gezicht, langs haar hals en tussen haar borsten. Ik had zelden zoiets moois gezien. Haar hand streelde de binnenkant van mijn dij. Ik deed mijn benen wat verder uit elkaar en ademde zwaar. Cat verschoof iets mijn kant op en kwam dicht tegen me aanzitten. Onze lijven leken wel aan elkaar vast te plakken. “Heb je enig idee hoe heerlijk je eruit ziet?’ fluisterde ze hees in mijn oor.
 
Ik slikte moeilijk en legde mijn hoofd tegen haar wang. “Als dat uitzicht in de buurt komt van het mijne, kan ik me daar wel iets bij bedenken”, fluisterde ik terug.
 
“We kunnen geen kant op in dit broedhok, er kunnen elk moment mensen binnenlopen. Maar dat idee, ons te moeten inhouden, wind me alleen maar meer op”, prevelde Cat met haar lippen tegen mijn hals.

Ik hijgde zacht. In mijn onderbuik speelde een huiveringwekkend heftig verlangen op. Haar hand streelde nog altijd de klamme binnenkant van mijn dij. Ze trok zacht een spoor van kussen in mijn hals en mijn nek. Met haar vrije hand hield ze mijn lange haar bijeengebonden achter mijn hoofd. Ik bracht een hand naar haar rug en streelde die. Met de vingers van mijn andere hand beroerde ik langzaam haar borsten. Cat hijgde nu zwaarder.

Zachtjes draaide ik met mijn duim rondjes om haar tepels, die onmiddellijk reageerden. Een ademstoot ontsnapte haar.
 
“Misschien moeten we dit dan maar niet doen”, fluisterde ik plagend.
“Wat niet?” vroeg ze met haperende stem.
“Dit niet”, zei ik zacht, terwijl ik me naar haar toeboog en met mijn lippen een tepel omsloot. Cat slaakte een kort kreetje en trok mijn hoofd weer omhoog.
“Nee, lieverd, laten we dat inderdaad maar niet doen, nu. Hier.”
Ik ging weer rechtop zitten en legde mijn hand op haar hand, die naar mijn meest gevoelige plekje op weg was. Ik schudde mijn hoofd. “je hebt gelijk. Niet hier.”
We kusten elkaar zacht.
 
De deur van de cabine sloeg open en Fiona stak haar hoofd om de hoek. “Er komen mensen aan. Dat jullie het even weten.”
Cat en ik glimlachten naar elkaar en keken weer naar Fiona.
“Stond je ons te begluren of zo?” vroeg ik lachend.
Fiona grijnsde. “Nee, maar dat is ook niet nodig hoor, ik zou precies hetzelfde hebben gedaan.”
“Hoe gaat het met Peppie en Kokkie aan de bar?” vroeg Cat terwijl ze opstond.
“Een dolle boel, echt, die moeten we vaker meenemen.”

We liepen de cabine uit en sloegen de badjassen om ons heen.
“Ik weet nog een leuk hotelletje hier in de buurt”, zei Cat, buiten gehoorafstand van Fiona.
Ik hief mijn hoofd naar haar op. “Wil je daar nu heen?”
“Liefst wel, maar laten we voor Fiona nog even blijven. Ik gun haar geen Kerst aan de bar met twee zuurpruimen.”
Ik grinnikte en keek haar weer aan. “Je bent een lieverd. En ik heb het echt zwaar te pakken van je.”

Cat sloeg haar arm om mijn middel en loodste me terug naar het restaurant. “Dat is geheel wederzijds schat. Daarom wil ik straks lekker met je naar een hotelkamer. Om onze eerste kerst samen te vieren. De hele nacht. En morgen de hele dag.”
“En morgennacht”, vulde ik aan.
“Eh, nee schat, dat redt deze vrouw van veertig niet meer. Het is vannacht en morgen overdag. Morgennacht moet je me laten slapen, anders krijg ik rimpels.”
 
Ik schaterde en trok haar naar me toe. Mijn hart vervuld van liefde.

Dominique viert ook Kerstmis, en dus verschijnt de volgende feuilletonaflevering volgende week maandag ('derde' kerstdag). Misschien lezen we dan ook hoe het afloopt met Cat's plan om een hotelkamertje op te zoeken.