Paringsdans

Terwijl Fiona en Myrthe hun gewonde vriendin Marga opzoeken in het ziekenhuis blijven Cat en Dominique achter in het huis van Myrthe. Cat ziet haar kans schoon en Dominique heeft geen verweer...

Heel langzaam bracht ze haar lippen tot dicht bij de mijne. Ze aarzelde even. Haar mooie lange vingers streelden zacht mijn hals, waarin ze mijn wild bonzende hart moest kunnen voelen kloppen. Ik hield mijn adem in. Toen drukte ze zacht haar lippen op de mijne. Het was een lichte, bijna onwennige kus, die langzaam inniger werd.

Een enorme ademstoot ontsnapte mijn neus en ik zoog me verlangend aan haar vast. Mijn lippen weken uiteen en mijn tong ging ongecontroleerd heftig op zoek naar de hare.

Ze trok me bij zich op schoot.

Ik voelde haar borsten tegen de mijne, waardoor het hunkeren naar haar aanrakingen alleen maar meer toenam. Ik had geen idee wat me overkwam. Waar het ineens vandaan kwam, mijn gruwelijk heftige reactie op deze vrouw, die handen tekort leek te komen om me overal te strelen.
 
Mijn jurkje was omhoog geschoven en ik voelde haar warme hand aan de binnenkant van mijn dij. Ik kreeg slechts fracties van seconden de tijd om tussen haar intense kussen door naar adem te happen, waarna ons vurige spel weer van voren af aan begon. We hijgden alsof we dagen achter elkaar de marathon hadden gelopen.

Ik begon haar bloes los te knopen, opzoek naar die heerlijke borsten die de mijne door de stof heen beroerden. Maar mijn trillende handen faalden jammerlijk. Ze liet mijn lippen even los en lachte fluisterend: “Zal ik je even helpen, schat...”

Met een soepel gebaar ontdeed ze zich van het kledingstuk en smeet het argeloos op de grond.
 
Ze duwde me achterover in de bank en vlijde zich bovenop me. Haar ogen waren bijna zwart. Ik kon er nauwelijks in kijken. Mijn handen gleden vanaf haar hals langzaam naar beneden terwijl onze lippen elkaar opnieuw vonden. Met een vinger trok ik plagend een spoor van het kuiltje in haar hals tussen haar prachtige volle borsten door naar de rand van haar spijkerbroek en weer terug. Ze kreunde zacht in mijn oor. “Dominique...”, fluisterde ze.
Ik streelde zacht haar borsten en speelde plagend met haar tepels.
 
Ze kuste me in mijn nek en vervolgde haar weg naar mijn hals, mijn kin en weer terug naar mijn mond. Wat was ze heerlijk. En wat smaakte ze zoet. Cat duwde met haar benen de mijne iets uit elkaar zodat haar hand meer ruimte kreeg om niet alleen de binnenkant van mijn dijen, maar ook de rest te verkennen. Ik kronkelde als een kat onder haar zachte aanrakingen. Een intens gevoel van lust overspoelde me. Het leek wel of de kamer draaide en ik me alleen aan haar kon vastklampen om er niet in mee gevoerd te worden.

Haar hand had intussen het meest gevoelige plekje van mijn sidderende lijf gevonden. Heftig zoenend woelde ik met mijn handen door haar haren. Ze hief haar hoofd op en keek me even vragend aan. Ik knikte zacht en terwijl ze me bleef aankijken, met een van verlangen doordrongen blik, kwam ze langzaam in me. Ik bewoog zachtjes met haar mee. Genietend, zacht kreetjes slakend, in een roes van hartstochtelijke passie.

Op de achtergrond hoorde ik bellen rinkelen. Als in een mooie droom, waaruit ik niet wilde ontwaken. Tot ik me bewust werd van waar het geluid vandaan kwam. De telefoon. We lagen een moment heel stil op de bank, beiden naar adem snakkend. De telefoon bleef rinkelen. Langzaam kwam ik weer een beetje terug op aarde.

“Dat is Myrthe denk ik, zal ik hem toch maar even opnemen?”
Cat hief zich op en grinnikte. “Ja doe dat maar, stel dat ze denken dat we hier een beetje liggen te...eh...”
Ik proestte het uit. “Nee joh, dat zoeken ze vast niet achter ons. Dat had ik trouwens ook niet achter jou gezocht.”
“Zeg ik ben niet van steen. Het feit dat ik al een tijdje geen vriendin meer heb wil niet zeggen dat ik frigide ben of zo.”
Ik hees mijn jurkje naar beneden en liep snel naar de andere kant van de kamer om de telefoon op te nemen. Het was inderdaad Myrthe.
“Jezus wat duurde dat lang, wat lagen jullie te doen?”
“Hoezo lagen?” vroeg ik quasi verbaasd, maar ik ging er verder toch maar even niet op in.
“We zijn net bij Marga geweest en de verwondingen vallen op zich gelukkig mee. Ze heeft wel een aantal kneuzingen en flink wat blauwe plekken, maar geen ernstig letsel. We komen zo naar huis.”
“Nemen jullie Marga mee?” vroeg ik.
“Ja, ze mag naar huis. Maar ze durft niet naar haar eigen huis. Ze is bang dat Yvette daar nog ergens ronddoolt.”
“En als ze te weten komt dat Marga hier is, ben je niet bang dat ze op een gegeven moment bij jou voor de deur staat?”
“Nou er is politie bij geweest, dus die houdt zich wel even koest.”
“Was het zo erg?” vroeg ik nu oprecht verbaasd.
“Joh, veel erger nog, maar dat horen jullie zo wel, we gaan nu rijden.”
“Oké, dan zien we jullie zo.”
Ik hing op en liep weer terug naar de bank, waar Cat onderuitgezakt met ontbloot bovenlijf geamuseerd naar me keek.
“Moeten we het nu nog snel afmaken?”
Ik lachte een beetje verlegen.
“Ik vind het eigenlijk te bijzonder om zo maar even snel af te maken.”
Cat glimlachte lief en stak haar hand naar me uit. Ze trok me naast zich op de bank, waarvan alle kussens door de hele kamer gezaaid lagen.
“We zijn wel eh, heftig bezig geweest, zeg maar.”
Cat keek naar de kussens en toen weer naar mij. “Beesten zijn we.”
 
Volgende week zondag deel 6 van Paringsdans!