Paringsdans

“Fioon, schiet nou op, het is verdomme al half elf.” Fiona trok haar zwarte topje iets naar beneden. “Mijn tieten passen hier eigenlijk helemaal niet in.”

Ik smeerde nog snel wat rouge op mijn wangen en propte een pakje sigaretten in mijn zwarte rugtasje. Fiona zuchtte. “Ik moet een borstverkleining”. Ze vouwde haar borsten zo’n beetje alle kanten op.
“Jij moet gewoon eens wat minder drinken. ’t Is niet alleen die bos hout die nergens meer in past.” Geërgerd greep ik naar mijn sleutels en liep alvast naar de voordeur.
 
“Mijn god wat een pokkenweer.” Het was druk in de stad en we konden niet harder dan stapvoets rijden. Fiona zat te bellen met Myrthe.
“Nee, we zijn er bijna, Dominique kan alleen niet zo goed rijden, die denkt dat ze een automaat heeft.” Ik trok een grimas.
“Wie zijn er allemaal al?” Het bleef even stil. Ik kreeg een por. “Yvette is er”, siste ze op samenzweerderige toon.
Ik rolde met mijn ogen. “Mijn god, nou dat wordt lachen.”
 
Yvette en Angela hadden laatst op een feest met elkaar gezoend. Angela had haar ex-vriendin Marga hiermee dwars willen zitten, omdat die al een tijdje gek was op Yvette. Daar was een enorme rel uit voortgekomen en sindsdien spraken Angela en Marga niet meer met elkaar.
Fiona gaf me opnieuw een por. “Angela is er ook!” kirde ze. Ik hoorde Myrthe gieren door de telefoon.

“Zeg tegen ze dat ze wachten met het kielhalen tot wij er ook zijn, hou ze nog maar even uit elkaar.” Ik grinnikte.
Fiona hing op en stak een sigaret in haar mond. “Ben benieuwd met wie Sara uiteindelijk is meegereden.” Ik keek verschrikt naar haar om. “Oh shit, vergeten”.
“Wat?” vroeg Fiona droog.
“Ja, om haar op te halen natuurlijk. Ze zou met ons meerijden. Bel jij even dat we er al zijn. Zeg maar dat ik vanavond al haar drankjes betaal.” Fiona toetste het nummer in. “Ik denk dat je dat het komende half jaar mag doen wil ze je vergeven.”
 
De strandtent barstte bijna uit zijn voegen; zo druk was het. Fiona en ik stonden bij de ingang te wachten tot Myrthe ons de kaarten zou geven.
“Mijn god waar blijft... ah!” Fiona trok me mee naar de kassa waarachter Myrthe stond te zwaaien. We gaven de kaarten door aan een brede vrouw naast de balie.

“Ik stond al een half uur te wachten, waar bleven jullie nou?” Myrthe wachtte het antwoord niet af en duwde ons richting bar. “Je kunt beter maar zo snel mogelijk dronken zijn vanavond want veel soeps is het niet. Als je te veel gezopen hebt worden alle vrouwen vanzelf leuk.”
Waarheid als een koe en dus bestelden we voor ieder dubbel. Met elk twee glazen Campari in onze handen geklemd schuifelden we tussen de massa door naar binnen. Cat kreeg ons als eerste in het vizier en kuste ons op beide wangen.
“Dag schatten, jullie zien er weer heerlijk uit”, zei ze oprecht. Ze staarde even naar het topje Fiona. “Als ik moet helpen tillen hoor ik het wel hè?” Ze knipoogde.
Fiona sloeg haar Campari in een teug achterover en duwde het lege glas in de handen van Cat. “Asjeblieft, ik dacht dat je het nooit zou vragen.”
 
We probeerden de rest van de bende te vinden, maar het was veel te druk. Terwijl we in slakkengang door sjokten werd ik aan de mouw van mijn bloes getrokken. Het was Tamar. We kusten elkaar.
“Kom snel naar achteren, daar staat de rest.” Ze nam ons op sleeptouw. Toen we achter in de ruimte kwamen zag ik direct dat er iets aan de hand was. Marga stond tegenover Angela met gebalde vuisten. Ze bekvechtten bijna boven de muziek uit.
Fiona keek me even schichtig aan en Myrthe dronk snel haar glas leeg. “Ik moet m’n handen vrij hebben voor als het fout gaat.”
 
Fiona liep op het groepje af en posteerde zich naast Jorinde, de vriendin van Tamar. “Hoeveel hebben we al gemist?” vroeg ze. Jorinde grinnikte hoofdschuddend. “Het is te triest voor woorden.”

Eenmaal op spuugafstand konden we ongegeneerd meegenieten van de harde woordenwisseling tussen Angela en Marga.
“Ik heb met haar gezoend ja!” blafte Angela. “Is dat verboden?”
Marga foeterde: “Jij speelt een heel goor spelletje en daar zou ik maar mee kappen als ik jou was”.
“Kun je verdomme eindelijk eens uit mijn leven verdwijnen met je eeuwige gezeik, leugens en kinderachtige gedrag?”
“Jij? Jij wilt alles hebben wat ik heb, je bent een nagel aan m’n doodskist!” Angela’s ogen schoten vuur.
“Oh ja? If only, Marga, want dan stond je hier tenminste niet!”

Fiona trok haar wenkbrauwen op. Ik stond een beetje wezenloos naast haar. Myrthe stootte me aan. “Nu gaan we ’t krijgen!” Fluisterde ze in mijn oor. Ik volgde de richting van haar blik en ontwaarde Yvette.
Haar ogen stonden vreemd. Ik heb zelden iemand gezien met zo’n verwilderde blik in de ogen. In haar hand hield ze een stukgeslagen bierglas en ze liep met grote passen dreigend in de richting van Marga en Angela...

Volgende week zondag: deel twee van Paringsdans!