Rozumé van de uitschakeling
De achterkant van Songfestivalland | 2006 | Deel 5
Gepubliceerd op: 19 mei 2006
RozeRijk.nl stuurde verslaggever Milo Vogelesang naar Athene om verslag uit te brengen over 'de stad in de ban van het songfestival', met natuurlijk altijd die roze rand in gedachten...
____________________________________________
Deel 5
Rozumé van de uitschakeling
Tranen vloeiden er niet in de Nederlandse en Belgische delegaties. Er was eigenlijk wel een beetje gerekend op een uitschakeling. Er was een hoge mate van berusting. Maar waarom het bij beide landen toch weer fout is gegaan, daarover zijn de meningen verdeeld in twee kampen. Juist: de homoseksuele mening en de heterovariant.
Nederland en België vormen daarmee geen uitzondering in Eurovisieland. De roze brigade is uiteraard in de meerderheid en valt over elkaar met excuses voor wat er dit jaar aan schortte.
Een kakofonie van korte gilletjes en dramatisch uitgesproken uiteenzettingen.
De jurken vloekten met het decor, de artiesten werden niet goed in beeld gebracht, de artiest keek niet hitsig genoeg in de camera, het geluid was niet goed of er werd te weinig met de billen geschud. Geen nicht die durft te roepen dat het liedje gewoon te zwak was. Het geldt niet alleen voor de Homo’s der Lage Landen, maar voor alle roze aanhangers van de uitgeschakelde landen.
In elke delegatie zitten een paar hetero’s. De meeste van hen zijn serieuze journalisten. Omdat ze allemaal al jaren verslag doen van het Songfestival, zijn ze ook wel een beetje fan geworden. Al geven ze dat nooit direct toe. Van serieuze journalisten wordt verwacht dat ze neutraal schrijven over het festival, hoor en wederhoor toepassen en vooral geen persoonlijke voorkeur hebben. Dat is vaak niet het geval.
Na een alweer verloren halve finale zijn de hetero’s ook teleurgesteld dat opnieuw blijkt dat hun land het geluk ontbeert.
Het verschil met de roze collega’s is dat zij wél openlijk aan andere dingen durven te twijfelen dan alleen het uiterlijke vertoon. Zij durven wél hardop te zeggen dat het gewoon een baggerlied is en dat de jurk weinig invloed heeft op de uiteindelijke score.
Na het, voor Nederland en België, slecht afgelopen songfestival van 2006 is de mening van de hetero’s dat Oost-Europa onze muziek gewoon niet kan waarderen.
De sound van onze nummers scoort niet achter het voormalige ijzeren gordijn.
Over de vraag hoe het anders moet, zijn de meningen net zo verdeeld. Homo’s denken dat de show beter moet terwijl de hetero’s meer vertrouwen hebben in een goed lied.
In het kader van de integratie van homo’s en hetero’s zou een combinatie van de twee misschien wel het beste zijn. De vraag is of we ooit nog de kans krijgen om dat in de praktijk te testen…
MV.
____________________________________________
Lees meer:
2006 | De achterkant van Songfestivalland | Athene:
►Deel 1 | Hetero's verliezen de strijd
►Deel 2 | Journanichten: schoothondjes van de democratie
►Deel 3 | Zweten, zingen, zoenen en zuipen
►Deel 4 | Afglijden in het roze riool
____________________________________________
Kijk ook:
►Hoe homo is het songfestival?
____________________________________________
Lees ook:
2005 | De achterkant van Songfestivalland | Kiev:
►Deel 1 | Homo's, hoeren en zonnebrillen: de gayscene in Kiev
►Deel 2 | Homo zijn in Kiev is niet zo gemakkelijk
►Deel 3 | Attack of the Eurovisienicht
►Deel 4 | How to survive the songcontest
►Deel 5 | Uitgelopen mascara (slot)
____________________________________________
Deel 5
Rozumé van de uitschakeling
Tranen vloeiden er niet in de Nederlandse en Belgische delegaties. Er was eigenlijk wel een beetje gerekend op een uitschakeling. Er was een hoge mate van berusting. Maar waarom het bij beide landen toch weer fout is gegaan, daarover zijn de meningen verdeeld in twee kampen. Juist: de homoseksuele mening en de heterovariant.
Nederland en België vormen daarmee geen uitzondering in Eurovisieland. De roze brigade is uiteraard in de meerderheid en valt over elkaar met excuses voor wat er dit jaar aan schortte.
Een kakofonie van korte gilletjes en dramatisch uitgesproken uiteenzettingen.
De jurken vloekten met het decor, de artiesten werden niet goed in beeld gebracht, de artiest keek niet hitsig genoeg in de camera, het geluid was niet goed of er werd te weinig met de billen geschud. Geen nicht die durft te roepen dat het liedje gewoon te zwak was. Het geldt niet alleen voor de Homo’s der Lage Landen, maar voor alle roze aanhangers van de uitgeschakelde landen.
In elke delegatie zitten een paar hetero’s. De meeste van hen zijn serieuze journalisten. Omdat ze allemaal al jaren verslag doen van het Songfestival, zijn ze ook wel een beetje fan geworden. Al geven ze dat nooit direct toe. Van serieuze journalisten wordt verwacht dat ze neutraal schrijven over het festival, hoor en wederhoor toepassen en vooral geen persoonlijke voorkeur hebben. Dat is vaak niet het geval.
Na een alweer verloren halve finale zijn de hetero’s ook teleurgesteld dat opnieuw blijkt dat hun land het geluk ontbeert.
Het verschil met de roze collega’s is dat zij wél openlijk aan andere dingen durven te twijfelen dan alleen het uiterlijke vertoon. Zij durven wél hardop te zeggen dat het gewoon een baggerlied is en dat de jurk weinig invloed heeft op de uiteindelijke score.
Na het, voor Nederland en België, slecht afgelopen songfestival van 2006 is de mening van de hetero’s dat Oost-Europa onze muziek gewoon niet kan waarderen.
De sound van onze nummers scoort niet achter het voormalige ijzeren gordijn.
Over de vraag hoe het anders moet, zijn de meningen net zo verdeeld. Homo’s denken dat de show beter moet terwijl de hetero’s meer vertrouwen hebben in een goed lied.
In het kader van de integratie van homo’s en hetero’s zou een combinatie van de twee misschien wel het beste zijn. De vraag is of we ooit nog de kans krijgen om dat in de praktijk te testen…
MV.
____________________________________________
Lees meer:
2006 | De achterkant van Songfestivalland | Athene:
►Deel 1 | Hetero's verliezen de strijd
►Deel 2 | Journanichten: schoothondjes van de democratie
►Deel 3 | Zweten, zingen, zoenen en zuipen
►Deel 4 | Afglijden in het roze riool
____________________________________________
Kijk ook:
►Hoe homo is het songfestival?
____________________________________________
Lees ook:
2005 | De achterkant van Songfestivalland | Kiev:
►Deel 1 | Homo's, hoeren en zonnebrillen: de gayscene in Kiev
►Deel 2 | Homo zijn in Kiev is niet zo gemakkelijk
►Deel 3 | Attack of the Eurovisienicht
►Deel 4 | How to survive the songcontest
►Deel 5 | Uitgelopen mascara (slot)