Zweten, zingen, zoenen en zuipen
De achterkant van Songfestivalland | 2006 | Deel 3
Gepubliceerd op: 17 mei 2006
RozeRijk.nl stuurde verslaggever Milo Vogelesang naar Athene om verslag uit te brengen over 'de stad in de ban van het songfestival', met natuurlijk altijd die roze rand in gedachten...
____________________________________________
Deel 3
Zweten, zingen, zoenen en zuipen
Vergeet de concerthal. Vergeet de persruimte. Het echte epicentrum van Songfestivalland is de Euroclub. Een discotheek die voor de gelegenheid is omgebouwd tot ontmoetingsruimte voor de delegaties. Dit jaar is het een tot nachtclub omgetoverde gasfabriek in het centrum van Athene.
Uiteraard wordt er alleen maar Eurovisiemuziek gedraaid. De journanichten komen ‘s avonds massaal naar de Euroclub toe om te feesten en te flirten. Dáár gebeurt het dus. Grote drommen mannen en enkele vrouwen betuigen daar hun liefde voor het Eurovisie Songfestival.
Er vloeit veel drank, heel veel drank.
Niemand van de journanichten die zich zorgen maakt over de dag van morgen. Ze mogen dan wel een persaccreditatie hebben, maar een deadline ontbreekt uiteraard voor hun eigen weblogjes. Serieuze journalisten komen niet naar de feestjes.
Er wordt niet alleen gefeest in de Euroclub. Verschillende landen proberen de pers te lijmen met feestjes in hippe clubs. De Cypriotische delegatie, bijvoorbeeld, heeft de hotste strandtent van Athene afgehuurd om de pers gunstig te stemmen over hun (overigens afgrijselijke) inzending.
Waar je ook komt, waar je ook kijkt, je ziet alleen maar mannen. Homo’s dus. De songfestivalnichten hebben te vaak geen smaak en in de Euroclub en op de feestjes ook geen rem.
Zwetende, snordragende veertigers, die hun veel te dikke pens in een strak, glimmend shirt hebben gepropt, springen als geile tieners in het rond op de klanken van songfestivalnummers.
Her en der in de ruimte staan er, zonder uitzondering onsmakelijke, mannen ongegeneerd te zoenen met elkaar. Mochten de, hoogstwaarschijnlijk verdwaalde, hetero’s nog geen hekel hebben aan de ‘lieve jongens’, dan krijgen ze het ter plekke wel.
Een ding is duidelijk: als de homo’s en masse zouden besluiten om eens op tijd naar bed te gaan (om te slapen dit keer) kun je de Euroclub net zo goed sluiten. Je kunt het een beetje vergelijken met de vrijdagmiddagborrel in een rookvrij gemaakte kantine van een bedrijf: ook voor de niet-rokers is er niets meer aan. Hetzelfde geldt dus voor de Euroclub.
Hetero’s zullen nooit zo gepassioneerd mee kunnen blèren en dansen op de songfestivalmuziek. Het is dus kiezen tussen twee kwaden: smakeloze nichten of saaie hetero’s.
De Griekse horeca-ondernemers, die deze weken een topomzet draaien, en hun collega’s uit toekomstige songfestivalsteden zullen zonder twijfel kiezen voor het eerste.
MV.
____________________________________________
Lees meer:
2006 | De achterkant van Songfestivalland | Athene:
►Deel 1 | Hetero's verliezen de strijd
►Deel 2 | Journanichten: schoothondjes van de democratie
____________________________________________
Kijk ook:
►Hoe homo is het songfestival?
____________________________________________
Lees ook:
2005 | De achterkant van Songfestivalland | Kiev:
►Deel 1 | Homo's, hoeren en zonnebrillen: de gayscene in Kiev
►Deel 2 | Homo zijn in Kiev is niet zo gemakkelijk
►Deel 3 | Attack of the Eurovisienicht
►Deel 4 | How to survive the songcontest
►Deel 5 | Uitgelopen mascara (slot)
____________________________________________
Deel 3
Zweten, zingen, zoenen en zuipen
Vergeet de concerthal. Vergeet de persruimte. Het echte epicentrum van Songfestivalland is de Euroclub. Een discotheek die voor de gelegenheid is omgebouwd tot ontmoetingsruimte voor de delegaties. Dit jaar is het een tot nachtclub omgetoverde gasfabriek in het centrum van Athene.
Uiteraard wordt er alleen maar Eurovisiemuziek gedraaid. De journanichten komen ‘s avonds massaal naar de Euroclub toe om te feesten en te flirten. Dáár gebeurt het dus. Grote drommen mannen en enkele vrouwen betuigen daar hun liefde voor het Eurovisie Songfestival.
Er vloeit veel drank, heel veel drank.
Niemand van de journanichten die zich zorgen maakt over de dag van morgen. Ze mogen dan wel een persaccreditatie hebben, maar een deadline ontbreekt uiteraard voor hun eigen weblogjes. Serieuze journalisten komen niet naar de feestjes.
Er wordt niet alleen gefeest in de Euroclub. Verschillende landen proberen de pers te lijmen met feestjes in hippe clubs. De Cypriotische delegatie, bijvoorbeeld, heeft de hotste strandtent van Athene afgehuurd om de pers gunstig te stemmen over hun (overigens afgrijselijke) inzending.
Waar je ook komt, waar je ook kijkt, je ziet alleen maar mannen. Homo’s dus. De songfestivalnichten hebben te vaak geen smaak en in de Euroclub en op de feestjes ook geen rem.
Zwetende, snordragende veertigers, die hun veel te dikke pens in een strak, glimmend shirt hebben gepropt, springen als geile tieners in het rond op de klanken van songfestivalnummers.
Her en der in de ruimte staan er, zonder uitzondering onsmakelijke, mannen ongegeneerd te zoenen met elkaar. Mochten de, hoogstwaarschijnlijk verdwaalde, hetero’s nog geen hekel hebben aan de ‘lieve jongens’, dan krijgen ze het ter plekke wel.
Een ding is duidelijk: als de homo’s en masse zouden besluiten om eens op tijd naar bed te gaan (om te slapen dit keer) kun je de Euroclub net zo goed sluiten. Je kunt het een beetje vergelijken met de vrijdagmiddagborrel in een rookvrij gemaakte kantine van een bedrijf: ook voor de niet-rokers is er niets meer aan. Hetzelfde geldt dus voor de Euroclub.
Hetero’s zullen nooit zo gepassioneerd mee kunnen blèren en dansen op de songfestivalmuziek. Het is dus kiezen tussen twee kwaden: smakeloze nichten of saaie hetero’s.
De Griekse horeca-ondernemers, die deze weken een topomzet draaien, en hun collega’s uit toekomstige songfestivalsteden zullen zonder twijfel kiezen voor het eerste.
MV.
____________________________________________
Lees meer:
2006 | De achterkant van Songfestivalland | Athene:
►Deel 1 | Hetero's verliezen de strijd
►Deel 2 | Journanichten: schoothondjes van de democratie
____________________________________________
Kijk ook:
►Hoe homo is het songfestival?
____________________________________________
Lees ook:
2005 | De achterkant van Songfestivalland | Kiev:
►Deel 1 | Homo's, hoeren en zonnebrillen: de gayscene in Kiev
►Deel 2 | Homo zijn in Kiev is niet zo gemakkelijk
►Deel 3 | Attack of the Eurovisienicht
►Deel 4 | How to survive the songcontest
►Deel 5 | Uitgelopen mascara (slot)