Afglijden in het roze riool
De achterkant van Songfestivalland | 2006 | Deel 4
Gepubliceerd op: 18 mei 2006
RozeRijk.nl stuurde verslaggever Milo Vogelesang naar Athene om verslag uit te brengen over 'de stad in de ban van het songfestival', met natuurlijk altijd die roze rand in gedachten...
____________________________________________
Deel 4
Afglijden in het roze riool
Onder de invloed van de, nu ook in rap tempo naar het Oostblok uitbreidende, homonisering van het songfestival, stoot ‘de show’ steeds vaker ‘het liedje’ van de eerste plaats. Wat best apart is op een songfestival.
Natuurlijk is de kwaliteit van de liedjes al decennia ver onder de maat, maar nu zie je dat er meer en meer wordt geprobeerd de zwakte van de liedjes te verbloemen door vuurwerk, dansers en opvallende kleding. Nu de invloed van de homo’s met het jaar toeneemt, zal het showgehalte ook toenemen. In de huiskamers zal dat ook zo zijn gevolgen hebben.
Hetero’s zullen afhaken omdat ze niet meer geassocieerd willen worden met de nichtenkermis.
Je zult toch maar tegen je voetbalvrienden moeten zeggen dat je naar het songfestival hebt gekeken. Dat is voor veel hetero’s een nachtmerrie van de eerste orde. Het staat inmiddels bijna gelijk aan het betreden van een darkroom in een leatherbar.
Het songfestival heeft, op zijn zachts gezegd, een imagoprobleem. Een imago van een glibberig nichtenfeestje. Niemand neemt het nog serieus. Hier en daar een inwoner van een achtergebleven land (bijvoorbeeld Armenië, Moldavië en Albanië) daargelaten.
In Nederland zijn de meeste hetero’s al afgehaakt. Dat zelfde geldt voor landen als Frankrijk, Duitsland en Groot-Brittannië.
De kijkcijfers zijn in slechts een paar jaar tijd dramatisch gekelderd. In andere landen dreigt dat ook te gaan gebeuren.
Buiten de kelderende kijkcijfers is er nog een reden tot paniek: veel West-Europese homo’s beginnen ook af te haken. Net als de hetero’s willen zij ook niet meer in een adem genoemd worden met de roze, hysterische songfestivalfan.
Een deel van de schuld van het imagoprobleem is dat de punten verdeeld worden door middel van televoting. De act moet dus opvallen. De algemene opinie is dat het is doorgeschoten.
Wil het festival overleven moeten de heterokijkers teruggewonnen worden.
Dat kan alleen maar door het aantal homo’s dat betrokken is bij het festival terug te schroeven.
De organisatoren zouden meer moeite moeten doen om de interesse van de hetero in een actieve rol bij het songfestival te reanimeren. Integreren dus! Natuurlijk zal het songfestival altijd wel kitsch blijven, maar hier een daar een kwaliteitsimpuls zal geen kwaad kunnen.
MV.
____________________________________________
Lees meer:
2006 | De achterkant van Songfestivalland | Athene:
►Deel 1 | Hetero's verliezen de strijd
►Deel 2 | Journanichten: schoothondjes van de democratie
►Deel 3 | Zweten, zingen, zoenen en zuipen
____________________________________________
Kijk ook:
►Hoe homo is het songfestival?
____________________________________________
Lees ook:
2005 | De achterkant van Songfestivalland | Kiev:
►Deel 1 | Homo's, hoeren en zonnebrillen: de gayscene in Kiev
►Deel 2 | Homo zijn in Kiev is niet zo gemakkelijk
►Deel 3 | Attack of the Eurovisienicht
►Deel 4 | How to survive the songcontest
►Deel 5 | Uitgelopen mascara (slot)
____________________________________________
Deel 4
Afglijden in het roze riool
Onder de invloed van de, nu ook in rap tempo naar het Oostblok uitbreidende, homonisering van het songfestival, stoot ‘de show’ steeds vaker ‘het liedje’ van de eerste plaats. Wat best apart is op een songfestival.
Natuurlijk is de kwaliteit van de liedjes al decennia ver onder de maat, maar nu zie je dat er meer en meer wordt geprobeerd de zwakte van de liedjes te verbloemen door vuurwerk, dansers en opvallende kleding. Nu de invloed van de homo’s met het jaar toeneemt, zal het showgehalte ook toenemen. In de huiskamers zal dat ook zo zijn gevolgen hebben.
Hetero’s zullen afhaken omdat ze niet meer geassocieerd willen worden met de nichtenkermis.
Je zult toch maar tegen je voetbalvrienden moeten zeggen dat je naar het songfestival hebt gekeken. Dat is voor veel hetero’s een nachtmerrie van de eerste orde. Het staat inmiddels bijna gelijk aan het betreden van een darkroom in een leatherbar.
Het songfestival heeft, op zijn zachts gezegd, een imagoprobleem. Een imago van een glibberig nichtenfeestje. Niemand neemt het nog serieus. Hier en daar een inwoner van een achtergebleven land (bijvoorbeeld Armenië, Moldavië en Albanië) daargelaten.
In Nederland zijn de meeste hetero’s al afgehaakt. Dat zelfde geldt voor landen als Frankrijk, Duitsland en Groot-Brittannië.
De kijkcijfers zijn in slechts een paar jaar tijd dramatisch gekelderd. In andere landen dreigt dat ook te gaan gebeuren.
Buiten de kelderende kijkcijfers is er nog een reden tot paniek: veel West-Europese homo’s beginnen ook af te haken. Net als de hetero’s willen zij ook niet meer in een adem genoemd worden met de roze, hysterische songfestivalfan.
Een deel van de schuld van het imagoprobleem is dat de punten verdeeld worden door middel van televoting. De act moet dus opvallen. De algemene opinie is dat het is doorgeschoten.
Wil het festival overleven moeten de heterokijkers teruggewonnen worden.
Dat kan alleen maar door het aantal homo’s dat betrokken is bij het festival terug te schroeven.
De organisatoren zouden meer moeite moeten doen om de interesse van de hetero in een actieve rol bij het songfestival te reanimeren. Integreren dus! Natuurlijk zal het songfestival altijd wel kitsch blijven, maar hier een daar een kwaliteitsimpuls zal geen kwaad kunnen.
MV.
____________________________________________
Lees meer:
2006 | De achterkant van Songfestivalland | Athene:
►Deel 1 | Hetero's verliezen de strijd
►Deel 2 | Journanichten: schoothondjes van de democratie
►Deel 3 | Zweten, zingen, zoenen en zuipen
____________________________________________
Kijk ook:
►Hoe homo is het songfestival?
____________________________________________
Lees ook:
2005 | De achterkant van Songfestivalland | Kiev:
►Deel 1 | Homo's, hoeren en zonnebrillen: de gayscene in Kiev
►Deel 2 | Homo zijn in Kiev is niet zo gemakkelijk
►Deel 3 | Attack of the Eurovisienicht
►Deel 4 | How to survive the songcontest
►Deel 5 | Uitgelopen mascara (slot)