Hoeren, homo's & zonnebrillen: de gayscene in Kiev
De achterkant van Songfestivalland | 2005 | Deel 1
Gepubliceerd op: 16 mei 2005
RozeRijk.nl heeft verslaggever Milo Vogelesang naar Kiev gestuurd (goh, en dat vond hij érg...) om verslag uit te brengen. Zijn opdracht: onderzoek Kiev, kijk hoe het homoleven daar is en kijk hoe het de homo's bij het Eurovisie Songfestival vergaat.
Deel 1.
Duizenden homo's uit heel Europa zijn afgelopen week neergestreken in de Oekraïense hoofdstad Kiev. Uiteraard voor de 50e editie van het Eurovisie songfestival.
Zeker de homo's uit de westerse landen moeten concluderen dat de horeca nauwelijks een gayscene heeft, althans geen openlijke of noemenswaardige. Er is echter één club die haar deuren voor de roze bevolking opengooit: Club Rostock.
Ver buiten het centrum van Kiev - diep in een door Oostblokkiaanse flatkolossen gedomineerde - buitenwijk zit Club Rostock.
De bekendste homotent in de Oekraïense hoofdstad. Na een rit van een half uur met de taxi (hier is dat meestal een aftandse Lada met kapotte vering) komen we aan bij een soort schoolgebouw.
De taxichauffeur legt in een mengeling van Russisch en gebarentaal uit dat dit toch echt de bedoelde club is. Na een rondje langs het gebouw vrezen we eigenlijk zeker te weten dat we fout zitten. Er is niets te vinden dat ook maar in de verste verte doet denken aan een dampende homoclub. We besluiten even binnen te gaan kijken. Na eerst een oude vrouw gepasseerd te zijn (waarschijnlijk een soort van conciërge) komen we midden in een familiediner terecht.
Het oude schoolgebouw blijkt een soort van zalencentrum te zijn; iets waar wij in ieder geval geen homoclub verwachten.
Teleurgesteld besluiten we naar huis te gaan. Buiten gekomen horen we toch opeens ergens een housebeat vandaan komen. Dus: tóch maar weer een rondje om het gebouw te lopen. Op dat moment gaat er ergens achteraf een deurtje open.
Het blijkt de club te zijn. Eenmaal binnen is er in eerste instantie een klein cultuurshockje. Bijna alle bezoekers van de club dragen een zonnebril.
Blijkbaar dit jaar dé trend in Kiev, maar ook totaal overbodig aangezien het binnen bijna aardedonker is.
De muziek is wel redelijk modern en goed dansbaar. De sfeer is zeer ontspannen, maar ook hier loopt natuurlijk weer de grote hoeveelheid vleeskeurders rond die we ook in Nederland zo goed kennen. En: mannen in pak van rond de 50, die waarschijnlijk thuis een vrouw en kinderen hebben zitten.
Die mannen kunnen zich tegoed doen aan een hoeveelheid jongens die voor een X bedrag best bereid is wat hand- en spandiensten te verrichten. Prostitutie komt in Oekraïne opvallend veel voor, dus ook in de gayscene.
Wat opvalt in Club Rostock is dat er vrij weinig 'maffia' is. In algemene kroegen en clubs lopen altijd veel mannen in veel te dure pakken, met een veel te duur horloge en veel te brede bodyguards rond, terwijl hun veel te dure auto beneden staat.
Iets dat het gezellig stappen toch wel negatief beïnvloedt.
In Club Rostock is daar geen sprake van. Iedereen kan doen en laten wat ‘ie wil. Wil je zoenen? Prima. Raar dansen? Geen probleem. Je een stuk in je kraag zuipen? Het kost toch geen drol! Verder is er een ' Love Room': de Oekraïense variant van de darkroom.
Het is dus best een aardige club, dat Rostock. Je kunt rustig zeggen: de enige echte homoclub in Kiev; alle andere varianten zijn bovenal saai en duur. Uit rondvraag blijkt dat de gayscene zich verder vooral afspeelt in het geheim: in achterafgebouwtjes en in besloten kring.
Toch is er hoop, want volgens een Oekraïense bron komt het homoleven langzaam maar zeker boven de grond. Ze is er van overtuigd dat de stad over een paar jaar de stad stikt van de homotenten.
Ik ben benieuwd.
MV.
---------------------------------------------------------------
De Achterkant van Songfestivalland:
► Deel 1 | Homo's, hoeren en zonnebrillen: de gayscene in Kiev
► Deel 2 | Homo zijn in Kiev is niet zo gemakkelijk
► Deel 3 | Attack of the Eurovisienicht
► Deel 4 | How to survive the songcontest
Deel 1.
Duizenden homo's uit heel Europa zijn afgelopen week neergestreken in de Oekraïense hoofdstad Kiev. Uiteraard voor de 50e editie van het Eurovisie songfestival.
Zeker de homo's uit de westerse landen moeten concluderen dat de horeca nauwelijks een gayscene heeft, althans geen openlijke of noemenswaardige. Er is echter één club die haar deuren voor de roze bevolking opengooit: Club Rostock.
Ver buiten het centrum van Kiev - diep in een door Oostblokkiaanse flatkolossen gedomineerde - buitenwijk zit Club Rostock.
De bekendste homotent in de Oekraïense hoofdstad. Na een rit van een half uur met de taxi (hier is dat meestal een aftandse Lada met kapotte vering) komen we aan bij een soort schoolgebouw.
De taxichauffeur legt in een mengeling van Russisch en gebarentaal uit dat dit toch echt de bedoelde club is. Na een rondje langs het gebouw vrezen we eigenlijk zeker te weten dat we fout zitten. Er is niets te vinden dat ook maar in de verste verte doet denken aan een dampende homoclub. We besluiten even binnen te gaan kijken. Na eerst een oude vrouw gepasseerd te zijn (waarschijnlijk een soort van conciërge) komen we midden in een familiediner terecht.
Het oude schoolgebouw blijkt een soort van zalencentrum te zijn; iets waar wij in ieder geval geen homoclub verwachten.
Teleurgesteld besluiten we naar huis te gaan. Buiten gekomen horen we toch opeens ergens een housebeat vandaan komen. Dus: tóch maar weer een rondje om het gebouw te lopen. Op dat moment gaat er ergens achteraf een deurtje open.
Het blijkt de club te zijn. Eenmaal binnen is er in eerste instantie een klein cultuurshockje. Bijna alle bezoekers van de club dragen een zonnebril.
Blijkbaar dit jaar dé trend in Kiev, maar ook totaal overbodig aangezien het binnen bijna aardedonker is.
De muziek is wel redelijk modern en goed dansbaar. De sfeer is zeer ontspannen, maar ook hier loopt natuurlijk weer de grote hoeveelheid vleeskeurders rond die we ook in Nederland zo goed kennen. En: mannen in pak van rond de 50, die waarschijnlijk thuis een vrouw en kinderen hebben zitten.
Die mannen kunnen zich tegoed doen aan een hoeveelheid jongens die voor een X bedrag best bereid is wat hand- en spandiensten te verrichten. Prostitutie komt in Oekraïne opvallend veel voor, dus ook in de gayscene.
Wat opvalt in Club Rostock is dat er vrij weinig 'maffia' is. In algemene kroegen en clubs lopen altijd veel mannen in veel te dure pakken, met een veel te duur horloge en veel te brede bodyguards rond, terwijl hun veel te dure auto beneden staat.
Iets dat het gezellig stappen toch wel negatief beïnvloedt.
In Club Rostock is daar geen sprake van. Iedereen kan doen en laten wat ‘ie wil. Wil je zoenen? Prima. Raar dansen? Geen probleem. Je een stuk in je kraag zuipen? Het kost toch geen drol! Verder is er een ' Love Room': de Oekraïense variant van de darkroom.
Het is dus best een aardige club, dat Rostock. Je kunt rustig zeggen: de enige echte homoclub in Kiev; alle andere varianten zijn bovenal saai en duur. Uit rondvraag blijkt dat de gayscene zich verder vooral afspeelt in het geheim: in achterafgebouwtjes en in besloten kring.
Toch is er hoop, want volgens een Oekraïense bron komt het homoleven langzaam maar zeker boven de grond. Ze is er van overtuigd dat de stad over een paar jaar de stad stikt van de homotenten.
Ik ben benieuwd.
MV.
---------------------------------------------------------------
De Achterkant van Songfestivalland:
► Deel 1 | Homo's, hoeren en zonnebrillen: de gayscene in Kiev
► Deel 2 | Homo zijn in Kiev is niet zo gemakkelijk
► Deel 3 | Attack of the Eurovisienicht
► Deel 4 | How to survive the songcontest