Hollandse homo's
Column | Sjors van Kessenich
Gepubliceerd op: 22 maart 2006
Het moet gezegd: in de tijd dat ik nu in Nederland woon, heb ik me keer op keer verbaasd over de wereldblindheid van Hollandse homo’s. Ik kon dan ook geen betere insteek bedenken dan deze, toen de redactie van RozeRijk.nl mij vroeg om deze column te schrijven.
Voor wie het nog niet weet: ik ben Sjors, een Belg in Nederland. Gezien de onderlinge verhoudingen tussen Vlamingen en Hollanders, ben ik géén Hollander. Ik woon hier alleen maar omdat hier de mensen zitten die mij werk verschaffen en me mijn geld overmaken.
“Hollandse homo’s… wat een zeikvolkje”, zei mijn inmiddels ex-vriendje toen hij mij een keer opzocht toen ik nog in Amsterdam woonde.
“Enerzijds wil iedere homo uit ‘de provincie’ het liefst in de Randstad wonen, anderzijds loopt iedereen te zaniken op diezelfde Randstad!” was toen het vervolg van zijn relaas.
Ik ben het alleen maar met hem eens. Woont een homo eenmaal in Amsterdam, dan spreekt men over álles buiten deze Randstad als ‘de provincie’. Met Randstad bedoelt overigens iedere homoseksueel: Amsterdam, want Rotterdam hoort er ook nog bij, maar dat telt niet.
Amsterdam: alle homo’s willen er wonen.
In het ‘Nederlandse roze rijk’, zoals de redactie van deze website haar naam graag gebruikt, is er dus de Randstad (Amsterdam) en de Provincie (de andere 15,5 miljoen inwoners).
Die provincie is synoniem voor alles dat saai is, waar niets gebeurt en waar eigenlijk alleen maar kneuters leven. Althans, zo zien Amsterdamse homo’s dat. Ondertussen komt 80% van de Amsterdamse homo’s eigenlijk ook uit deze provincie... al zal niemand dat toegeven. De kneuterigheid komt magisch te vervallen zodra men de eerste woning binnen de Amsterdamse stadsgrenzen heeft betrokken.
Ik heb zelf ook even in Amsterdam gewoond, verleid door het idee dat ‘het’ daar gebeurde. Hoe naïef was ik toen. Ik voelde me eigenlijk nooit een Amsterdammer. Na een paar jaar kon ik alleen nog maar denken: is dit het nu? En: is Amsterdam werkelijk de gay capital van Europa? Of, breder gevraagd: stelt Amsterdam eigenlijk wel íets voor op de wereldkaart? Ik ben nu van mening van niet.
Amsterdam telt rond de 700.000 inwoners. Dat is voor Nederlandse begrippen veel, maar eigenlijk niks vergeleken bij grote steden in buurlanden.
Alleen Duitsland al! Berlijn telt meer dan 3 miljoen inwoners. München bijna 1.1 miljoen, Keulen meer dan 1 miljoen. Parijs telt meer dan 2 miljoen inwoners. Londen gaat ver over de 7 miljoen… Welke persoon heeft ooit bedacht dat Amsterdam, behalve hoeren en drugs, íets te bieden had? Het is een groot dorp! De homowereld kent mekaar, de grachtengordel kent mekaar… iedereen kent mekaar.
Volgens mij is Amsterdam al verschillende decennia geen gay capital meer, áls de stad dat al ooit geweest is. De stad is aan alle kanten halsoverkop ingehaald door andere steden; simpelweg omdat ook daar homoseksualiteit geaccepteerd en/of getolereerd werd. Wie kan mij vertellen wat Amsterdam nog meer recht geeft op deze titel, naast het feit dat het ooit de eerste stad in Europa was waar homoseksuelen normaler konden leven?
Met een botenoptochtje met blote mannen alleen red je het tegenwoordig niet meer, beste mensen. Laat staan met die paar schrale cafés en wat verlopen sekstenten in het centrum…
Als je ziet dat het spannendste dat de Amsterdamse homowereld de afgelopen jaren kende, de opening van zo’n mislukt hip café als Arc is, dan moet dat toch eigenlijk genoeg zeggen? Wanneer openen Hollandse homo’s hun ogen eens?
Open uw ogen: Amsterdam telt een paar simpele homo-organisaties die zich wentelen in een reputatie die niet meer geldig is. Er wonen homo’s die zich wentelen in diezelfde valse reputatie, en het stikt er van de op homo’s gerichte bedrijven die duimen dat de reputatie – vals of niet – overeind blijft, omdat anders hun bedrijf ook niets meer voorstelt.
Collectief wentelt iedereen zich in een façade van vergane glorie. En nu pas, jaren te laat, komt men er achter dat Amsterdam voor buitenlandse homo’s eigenlijk helemaal niet zo bijzonder is…
Chapeau! Dat hadden wij buitenstaanders nog niet gezien… Neen; buitenlanders zien Amsterdam al lang als niet meer dan een put van drugs, drank, oude gebouwen en zakkenrollers. ‘Leuk voor een weekendje’ en meer van dat soort werk.
Ik zou willen afsluiten met de stellige uitspraak dat Amsterdam gewoon een stad is als zovele andere in Europa. Niet meer, niet minder. Het is er leuk vertoeven, maar maak er alsjeblieft niet meer van dan dat het is. Wij buitenstaanders zijn niet blind, lieve Hollandse homo’s, wees dat dan zelf ook niet.
Voor wie het nog niet weet: ik ben Sjors, een Belg in Nederland. Gezien de onderlinge verhoudingen tussen Vlamingen en Hollanders, ben ik géén Hollander. Ik woon hier alleen maar omdat hier de mensen zitten die mij werk verschaffen en me mijn geld overmaken.
“Hollandse homo’s… wat een zeikvolkje”, zei mijn inmiddels ex-vriendje toen hij mij een keer opzocht toen ik nog in Amsterdam woonde.
“Enerzijds wil iedere homo uit ‘de provincie’ het liefst in de Randstad wonen, anderzijds loopt iedereen te zaniken op diezelfde Randstad!” was toen het vervolg van zijn relaas.
Ik ben het alleen maar met hem eens. Woont een homo eenmaal in Amsterdam, dan spreekt men over álles buiten deze Randstad als ‘de provincie’. Met Randstad bedoelt overigens iedere homoseksueel: Amsterdam, want Rotterdam hoort er ook nog bij, maar dat telt niet.
Amsterdam: alle homo’s willen er wonen.
In het ‘Nederlandse roze rijk’, zoals de redactie van deze website haar naam graag gebruikt, is er dus de Randstad (Amsterdam) en de Provincie (de andere 15,5 miljoen inwoners).
Die provincie is synoniem voor alles dat saai is, waar niets gebeurt en waar eigenlijk alleen maar kneuters leven. Althans, zo zien Amsterdamse homo’s dat. Ondertussen komt 80% van de Amsterdamse homo’s eigenlijk ook uit deze provincie... al zal niemand dat toegeven. De kneuterigheid komt magisch te vervallen zodra men de eerste woning binnen de Amsterdamse stadsgrenzen heeft betrokken.
Ik heb zelf ook even in Amsterdam gewoond, verleid door het idee dat ‘het’ daar gebeurde. Hoe naïef was ik toen. Ik voelde me eigenlijk nooit een Amsterdammer. Na een paar jaar kon ik alleen nog maar denken: is dit het nu? En: is Amsterdam werkelijk de gay capital van Europa? Of, breder gevraagd: stelt Amsterdam eigenlijk wel íets voor op de wereldkaart? Ik ben nu van mening van niet.
Amsterdam telt rond de 700.000 inwoners. Dat is voor Nederlandse begrippen veel, maar eigenlijk niks vergeleken bij grote steden in buurlanden.
Alleen Duitsland al! Berlijn telt meer dan 3 miljoen inwoners. München bijna 1.1 miljoen, Keulen meer dan 1 miljoen. Parijs telt meer dan 2 miljoen inwoners. Londen gaat ver over de 7 miljoen… Welke persoon heeft ooit bedacht dat Amsterdam, behalve hoeren en drugs, íets te bieden had? Het is een groot dorp! De homowereld kent mekaar, de grachtengordel kent mekaar… iedereen kent mekaar.
Volgens mij is Amsterdam al verschillende decennia geen gay capital meer, áls de stad dat al ooit geweest is. De stad is aan alle kanten halsoverkop ingehaald door andere steden; simpelweg omdat ook daar homoseksualiteit geaccepteerd en/of getolereerd werd. Wie kan mij vertellen wat Amsterdam nog meer recht geeft op deze titel, naast het feit dat het ooit de eerste stad in Europa was waar homoseksuelen normaler konden leven?
Met een botenoptochtje met blote mannen alleen red je het tegenwoordig niet meer, beste mensen. Laat staan met die paar schrale cafés en wat verlopen sekstenten in het centrum…
Als je ziet dat het spannendste dat de Amsterdamse homowereld de afgelopen jaren kende, de opening van zo’n mislukt hip café als Arc is, dan moet dat toch eigenlijk genoeg zeggen? Wanneer openen Hollandse homo’s hun ogen eens?
Open uw ogen: Amsterdam telt een paar simpele homo-organisaties die zich wentelen in een reputatie die niet meer geldig is. Er wonen homo’s die zich wentelen in diezelfde valse reputatie, en het stikt er van de op homo’s gerichte bedrijven die duimen dat de reputatie – vals of niet – overeind blijft, omdat anders hun bedrijf ook niets meer voorstelt.
Collectief wentelt iedereen zich in een façade van vergane glorie. En nu pas, jaren te laat, komt men er achter dat Amsterdam voor buitenlandse homo’s eigenlijk helemaal niet zo bijzonder is…
Chapeau! Dat hadden wij buitenstaanders nog niet gezien… Neen; buitenlanders zien Amsterdam al lang als niet meer dan een put van drugs, drank, oude gebouwen en zakkenrollers. ‘Leuk voor een weekendje’ en meer van dat soort werk.
Ik zou willen afsluiten met de stellige uitspraak dat Amsterdam gewoon een stad is als zovele andere in Europa. Niet meer, niet minder. Het is er leuk vertoeven, maar maak er alsjeblieft niet meer van dan dat het is. Wij buitenstaanders zijn niet blind, lieve Hollandse homo’s, wees dat dan zelf ook niet.