'Thriller'
Irene Hemelaar | FemFusion | Column
Gepubliceerd op: 14 mei 2005
Toen een zojuist bevallen vriendin van de week aan me vroeg hoe het met me ging, riep ik geëxalteerd dat ik niet meer normaal kon nadenken omdat ik zo verlust ben.
“Je bedoelt verliefd?”
“Nee, dat zit hoger in mijn buik. Dit is gewoon basic lust.”
Met een vies gezicht: “Gaat het jou dan alleen maar om de seks?”
“Ja, in dit geval wel.”
Is het nou zo raar om te vertellen dat je zin hebt in seks? Als ik had verteld dat ik vreselijk verliefd ben, had ze me gretig naar de details gevraagd en was het als een lopend vuurtje door mijn kennissenkring gegaan. Nu ik eerlijk heb gezegd dat het me puur om lustgevoelens voor een heerlijke vrouw gaat, leek ze op me neer te kijken. Daar snap ik werkelijk niets van.
Verliefd is dus positief. Verlust is negatief? Het gedeelde doel van beider gemoedstoestanden is veel en lekkere seks, dus waar hebben we het over?
De prins waar ieder meisje ’s nachts van droomt.
Ik ben in vele opzichten een laatbloeier. Vooral wat seks en seksbeleving betreft, begon ik rond mijn dertigste pas werkelijk te genieten. Ik kon me tot die tijd niets voorstellen bij het spelen met in de winkel verkrijgbare speeltjes.
Ik had heel liefdevolle vanille-aai-seks, waarbij ik mijn favoriete speeltje altijd bij de hand had. Namelijk de schone prins die Adèle Bloemendaal jaren terug al bezong: “Zijn charme kan heel groot zijn en in bed spant ‘ie de kroon, wie is die schone prins, waar ieder meisje ‘s nachts van droomt?”
Mijn eigen vinger dus. En die kan veel.
Ik dacht altijd dat alle lesbische vrouwen net zo vreeën als ik en om die reden was ik ook niet echt nieuwsgierig naar ervaringen van anderen. Maar toen ik een keer vrijgezel werd en mijn met mannen vrijende vriendinnetjes vreselijk opschepten over hoe ze bij het neuken het lekkerste klaarkwamen, over hun G-spot en andere genotsplekken, vond ik mezelf toch wel erg bleu omdat ik niet kon meepraten.
Ik besloot een stimulerend speeltje aan te schaffen. Op een middag schoot ik Christine le Duc binnen om vijf minuten later, twintig gulden armer (maar mijn eerste ‘toy’ rijker) weer buiten te staan.
Ik had mezelf verwend met een echte originele Staaf Voor Tegen Je Wang! Vroeger stond er achterop de Wehkamp altijd zo’n intrigerende aantrekkelijke langgelokte donkerharige mevrouw die met een blijmoedige glimlach een massagestaaf tegen haar wang hield. De reclame voor deze massagestaaf stond functioneel tussen de grote teen-corrector en de afslankpillen.
Wist ik als onschuldig kind veel dat de dame niet vanwege haar ontspannen wangen zo gelukzalig de wereld in keek!
Ik moet zeggen dat mijn keuze voor nostalgie op dat moment gewoonweg de minst afschrikwekkende was. De gladjakker achter de toonbank was nou niet direct een persoon waar ik mijn intieme vragen aan wilde stellen en de grote hoeveelheid enorme vleeskleurige, vet geaderde lullen die in de meeste schappen prijkten, spraken mijn lesbische ikje nu eenmaal niet bepaald tot de verbeelding. Yuck!
De staaf bleek een openbaring! Ik vroeg me meteen af waarom ik potverdorie nooit eerder nieuwsgierig was geweest. Want wat een zonde van al die misgelopen G-Spot ervaringen! Ik sneed het onderwerp aan bij een vriendinnenstel en vroeg wat voor toys zij lekker vonden. Toen ze doorhadden dat ik het over seksspeeltjes had, kwamen de onthutste gezichten en een bitse opmerking dat ze natuurlijk geen nep-lul gebruikten. Als ze een pik hadden gewild, waren ze wel met een man geweest. Nu onthutsing bij mij.
Daar had ik als onderzoekende protolipstickpot nog niet eens over nagedacht. Een toy hoeft er toch niet als een plasser uit te zien? In mijn toy-assortiment heb ik bijvoorbeeld Pauline et Paulette. Enorm schattig om te zien, geweldig goed in wat een speeltje moet kunnen. Kun je daar ook al niet over praten?
Ik denk dat ze te beschaamd zijn om over iets geweldigs als seks te praten. Waar komt anders die aversie vandaan?
Foto’s kijken...
Zojuist belde de kersverse moeder-vriendin me op of ik foto’s van de bevalling kom kijken. 'Ze waren zo prachtig geworden', vooral die ene waar het hoofdje van haar kleine schat net naar buiten piept.
Kijk, en dát vind ik nou raar. Dat ik wel de binnenkant van haar doos mag aanschouwen, met alle bloederige taferelen die daar bij horen, maar dat een gespreksonderwerp als seks voor de lust uit den boze is. Zij is toch ook niet onbevlekt ontvangen? Daar ga ik morgen tussen de verplichte ‘ohs’ en ‘ahs’ eens mooi met haar over praten.
“Je bedoelt verliefd?”
“Nee, dat zit hoger in mijn buik. Dit is gewoon basic lust.”
Met een vies gezicht: “Gaat het jou dan alleen maar om de seks?”
“Ja, in dit geval wel.”
Is het nou zo raar om te vertellen dat je zin hebt in seks? Als ik had verteld dat ik vreselijk verliefd ben, had ze me gretig naar de details gevraagd en was het als een lopend vuurtje door mijn kennissenkring gegaan. Nu ik eerlijk heb gezegd dat het me puur om lustgevoelens voor een heerlijke vrouw gaat, leek ze op me neer te kijken. Daar snap ik werkelijk niets van.
Verliefd is dus positief. Verlust is negatief? Het gedeelde doel van beider gemoedstoestanden is veel en lekkere seks, dus waar hebben we het over?
De prins waar ieder meisje ’s nachts van droomt.
Ik ben in vele opzichten een laatbloeier. Vooral wat seks en seksbeleving betreft, begon ik rond mijn dertigste pas werkelijk te genieten. Ik kon me tot die tijd niets voorstellen bij het spelen met in de winkel verkrijgbare speeltjes.
Ik had heel liefdevolle vanille-aai-seks, waarbij ik mijn favoriete speeltje altijd bij de hand had. Namelijk de schone prins die Adèle Bloemendaal jaren terug al bezong: “Zijn charme kan heel groot zijn en in bed spant ‘ie de kroon, wie is die schone prins, waar ieder meisje ‘s nachts van droomt?”
Mijn eigen vinger dus. En die kan veel.
Ik dacht altijd dat alle lesbische vrouwen net zo vreeën als ik en om die reden was ik ook niet echt nieuwsgierig naar ervaringen van anderen. Maar toen ik een keer vrijgezel werd en mijn met mannen vrijende vriendinnetjes vreselijk opschepten over hoe ze bij het neuken het lekkerste klaarkwamen, over hun G-spot en andere genotsplekken, vond ik mezelf toch wel erg bleu omdat ik niet kon meepraten.
Ik besloot een stimulerend speeltje aan te schaffen. Op een middag schoot ik Christine le Duc binnen om vijf minuten later, twintig gulden armer (maar mijn eerste ‘toy’ rijker) weer buiten te staan.
Ik had mezelf verwend met een echte originele Staaf Voor Tegen Je Wang! Vroeger stond er achterop de Wehkamp altijd zo’n intrigerende aantrekkelijke langgelokte donkerharige mevrouw die met een blijmoedige glimlach een massagestaaf tegen haar wang hield. De reclame voor deze massagestaaf stond functioneel tussen de grote teen-corrector en de afslankpillen.
Wist ik als onschuldig kind veel dat de dame niet vanwege haar ontspannen wangen zo gelukzalig de wereld in keek!
Ik moet zeggen dat mijn keuze voor nostalgie op dat moment gewoonweg de minst afschrikwekkende was. De gladjakker achter de toonbank was nou niet direct een persoon waar ik mijn intieme vragen aan wilde stellen en de grote hoeveelheid enorme vleeskleurige, vet geaderde lullen die in de meeste schappen prijkten, spraken mijn lesbische ikje nu eenmaal niet bepaald tot de verbeelding. Yuck!
De staaf bleek een openbaring! Ik vroeg me meteen af waarom ik potverdorie nooit eerder nieuwsgierig was geweest. Want wat een zonde van al die misgelopen G-Spot ervaringen! Ik sneed het onderwerp aan bij een vriendinnenstel en vroeg wat voor toys zij lekker vonden. Toen ze doorhadden dat ik het over seksspeeltjes had, kwamen de onthutste gezichten en een bitse opmerking dat ze natuurlijk geen nep-lul gebruikten. Als ze een pik hadden gewild, waren ze wel met een man geweest. Nu onthutsing bij mij.
Daar had ik als onderzoekende protolipstickpot nog niet eens over nagedacht. Een toy hoeft er toch niet als een plasser uit te zien? In mijn toy-assortiment heb ik bijvoorbeeld Pauline et Paulette. Enorm schattig om te zien, geweldig goed in wat een speeltje moet kunnen. Kun je daar ook al niet over praten?
Ik denk dat ze te beschaamd zijn om over iets geweldigs als seks te praten. Waar komt anders die aversie vandaan?
Foto’s kijken...
Zojuist belde de kersverse moeder-vriendin me op of ik foto’s van de bevalling kom kijken. 'Ze waren zo prachtig geworden', vooral die ene waar het hoofdje van haar kleine schat net naar buiten piept.
Kijk, en dát vind ik nou raar. Dat ik wel de binnenkant van haar doos mag aanschouwen, met alle bloederige taferelen die daar bij horen, maar dat een gespreksonderwerp als seks voor de lust uit den boze is. Zij is toch ook niet onbevlekt ontvangen? Daar ga ik morgen tussen de verplichte ‘ohs’ en ‘ahs’ eens mooi met haar over praten.