De gay scene als jachtterrein

Column | Haroon Ali

Gepubliceerd op: 16 augustus 2006

De gay scene als jachtterrein
Twee jaar geleden ben ik, toen ik net 21 was, uit de kast gekomen. Ik had jaren geëxperimenteerd met een goede, maar zeker niet aantrekkelijke vriend, een zeer foute one night stand in een Canadees hostel gehad en net een uit de hand gelopen vakantieliefde met een Zwitser afgerond.
 
Kort gezegd: ik was er wel klaar voor om samen met mijn beste vriend, die overigens een jaar eerder uit de kast was gekomen, de gay scene van Amsterdam te ontdekken. We waren jong en nieuwe gezichten in de scene. Vers vlees in de ogen van velen, een prooi als het ware voor de oude rotten in het wereldje.
 
We begonnen in discotheek Exit in Amsterdam, wat eigenlijk toch wel een teleurstelling was. Was dít een plek waar ik al jaren over fantaseerde? Het was een ranzige tent, voornamelijk gevuld met oude, wanhopige en verlepte bejaarden, begeleid door zeer kleine, tengere en verwijfde jongetjes uit Zuidoost Azië. Na een paar keer bleef de kick van de aandacht uit en kwam er irritatie voor in de plaats.
 
Ik keek om me heen en zag alleen maar seksueel gefrustreerde blikken, porno op alle tv-schermen en een deur naar de dark room.
 
Tijd voor iets nieuws en zo werd de YouII ontdekt. Dat was waar we naar op zoek waren! Mijn maatje en ik kregen er geen genoeg van. De muziek was altijd leuk, het publiek meestal van onze leeftijd. Al snel kenden we alle barmannen, de DJ en zelfs de toiletdames. Je gaat gezichten herkennen en al snel wist ik welk liedje er straks gedraaid ging worden.
 
We stonden permanent voor op het podium: in de felle spotlights en in de verkoelende lucht van de airco. Drankjes hoefden niet altijd meer te worden betaald en de helft van het publiek werden goede bekenden. Het was een feit: we waren vaste stamgasten. Drie dagen per week waren we er soms wel te vinden. Mijn beste vriend was voornamelijk de slet en ging met iedereen, ik was meer de selectieve player die jongens om mijn vinger wond. (Deze rolverdeling waren we het overigens beiden over eens.)
 
Na een jaar hadden we beiden toch wel een aardige reputatie opgebouwd en behoorlijk wat jongens verslonden.
 
We gingen helemaal op in het jagen en werden zeer vaardig in het kat-en-muisspel. De YouII was onze tweede huiskamer en tevens ons speelterrein geworden.
 
Maar de routine ging op een gegeven moment vervelen. Steeds dezelfde muziek en dezelfde mensen werd niet meer als vertrouwd maar als saai ervaren. Uitgaan zonder vervelende ex-scharrels tegen te komen werd steeds zeldzamer. Het versieren van mensen met zoenen en/of seks als gevolg veroorzaakte meer leegte dan opwinding.
 
De initiële walging van de seksbeluste mannen begon ik steeds vaker in mezelf te herkennen. Ik was net zo’n jager als de meerderheid van de mannen in de gay scene geworden!
 
Scoren was een must en een gebrek aan aandacht en aanbiddende blikken verpestte mijn avond.
 
Ik begon de YouII te vermijden, maar bleef toch terugkomen. Ik ging naar andere homogelegenheden, maar voelde er me niet meer thuis.
 
Gelukkig ben ik na een paar intense, maar kortstondige affaires op een onverwacht ogenblik mijn huidige vriend tegengekomen. We zijn nu al negen maanden klef en walgelijk gek op elkaar. Ook mijn beste vriend vindt al een jaar rust en houvast bij zijn mannetje.
 
Als je eenmaal in een relatie verkeert, merk je gelijk dat uitgaan minder een prioriteit wordt. Je hóeft niet meer naar die homotenten.

Ik merk dat mijn relatie er voor heeft gezorgd dat ik niet ten onder ben gegaan aan de heersende oppervlakkige lustenbevrediging in de gay scene en ik ga dan ook steeds minder naar de YouII. Af en toe nog wel, maar mijn tijd zit er op.

Er is een nieuwe lichting van 17-jarige knappe knulletjes opgestaan en ik gun hen het podium en de aandacht van harte. Ik ga liever naar de Trut, waar de sfeer misschien na half drie ’s nachts even hitsig is als in andere homotenten, maar waar de mensen zelf meer relaxed zijn. Ik wil niet zeggen dat ik spijt heb van mijn daden. In tegendeel, veel mensen kunnen een wilde periode best goed gebruiken.
 
Maar ik merk wel dat uitgaan voor mij gewoon weer leuk is geworden… Omdat ik nu uitga voor de muziek, het dansen en de gezelligheid met vrienden, en niet om een nieuw slachtoffer te scoren.
_________________________________

Meer columns:

RozeRijk.nl Columnsoverzicht