Review | Brokeback Mountain
Gepubliceerd op: 18 februari 2006
Het begint onschuldig. Twee cowboys, Jack Twist en Ennis Del Mar, staan voor hun pick-up truck bij een vervallen schuurtje aan hun shagje te zuigen.
Schapen
Ze komen voor werk en krijgen een baan als schapenbewaker voor de zomer die dan nog moet gaan komen. Samen vertrekken ze naar Brokeback Mountain, een berg met een prachtig natuurgebied waar een paar duizend schapen de zomer zullen doorbrengen.
Gedurende de tijd worden de twee sheepboys goede vrienden. Er wordt gelachen, gedronken en gepraat bij het kampvuur. Op een avond wordt er te diep in de whiskyfles gekeken en belanden de twee samen in één tent. Jack wrijft een keer over de buik van Ennis en nog geen minuut later worden de kijkers geconfronteerd met neukende cowboys. Brokeback Mountain is dan echt begonnen.
Geloofwaardig?
Dat is ook meteen een van de problemen van deze film. De liefde die ontstaat tussen Jack en Ennis gaat zó gemakkelijk. De eerste vrijpartij wordt tentoongespreid met grote vanzelfsprekendheid, terwijl iedere (ontmaagde) homoman toch weet dat een ontmaagding niet altijd van harte gaat.
De film wordt er niet geloofwaardiger van. Het is puur een wrijvende hand over de buik en de eerste succesvolle vrijpartij voor beide heren is een feit.
De liefde gaat verder tussen de twee en samen beleven ze een fijne zomer. Na de zomer gaat ieder terug naar huis, trouwt en krijgt kinderen. Na een aantal jaren neemt Jack weer contact op met Ennis. Bij het moment van de eerste ontmoeting is de passie die er was op Brokeback Mountain weer terug. Ze pakken hun tent en visspullen en gaan kamperen op de berg waar het allemaal is begonnen.
Lange liefde
De liefde houdt op deze manier nog twintig jaar stand. Ze zijn de enigen voor elkaar, ze houden van elkaar en het zou niet in beider hoofd opkomen om een andere man te zoeken.
De levens van de twee schapenhoeders lopen steeds meer uit elkaar, toch blijft de liefde. Een paar keer per jaar gaan ze samen met de tent en twee paarden in de pick-up naar Brokeback om daar voornamelijk van elkaar te genieten.
Passie mist
De regisseur is er zeer goed in geslaagd om de liefde tussen de twee mannen weer te geven. De liefde is voelbaar, bijna tastbaar, maar toch ontbreekt de passie. Na de eerste scène en de eerste zoen in vier jaar tijd, is die passie niet meer te zien, terwijl dat toch een wezenlijk onderdeel is van de relatie.
Hieraan kun je goed merken dat het een Amerikaanse film is. De passie mag wel éven worden gezien, maar moet daarna maar weer snel onzichtbaar worden.
Liefde voor het leven
Ook is het nogal ongeloofwaardig dat beide heren jarenlang getrouwd kunnen zijn zonder dat daar echte problemen van komen. Ennis scheidt op den duur van zijn vrouw, maar dat heeft maar ten dele met zijn homoseksualiteit te maken. Ook andere dingen spelen daarbij een rol, zoals aanhoudende armoede.
Brokeback Mountain is niet dé homofilm van het jaar, er zijn er meer gemaakt die het homoleven beter weergeven. Wel is het een film die zeker voor het gewone publiek zeer toegankelijk is zonder dat mensen de zaal uitrennen, zoals bij andere films. Maar toch is de film voor insiders niet bevredigend... Of: het is te merken dat hij door hetero's gemaakt is. Misschien hadden ze er wat profs (lees: echte nichten) bij moeten halen?
Schapen
Ze komen voor werk en krijgen een baan als schapenbewaker voor de zomer die dan nog moet gaan komen. Samen vertrekken ze naar Brokeback Mountain, een berg met een prachtig natuurgebied waar een paar duizend schapen de zomer zullen doorbrengen.
Gedurende de tijd worden de twee sheepboys goede vrienden. Er wordt gelachen, gedronken en gepraat bij het kampvuur. Op een avond wordt er te diep in de whiskyfles gekeken en belanden de twee samen in één tent. Jack wrijft een keer over de buik van Ennis en nog geen minuut later worden de kijkers geconfronteerd met neukende cowboys. Brokeback Mountain is dan echt begonnen.
Geloofwaardig?
Dat is ook meteen een van de problemen van deze film. De liefde die ontstaat tussen Jack en Ennis gaat zó gemakkelijk. De eerste vrijpartij wordt tentoongespreid met grote vanzelfsprekendheid, terwijl iedere (ontmaagde) homoman toch weet dat een ontmaagding niet altijd van harte gaat.
De film wordt er niet geloofwaardiger van. Het is puur een wrijvende hand over de buik en de eerste succesvolle vrijpartij voor beide heren is een feit.
De liefde gaat verder tussen de twee en samen beleven ze een fijne zomer. Na de zomer gaat ieder terug naar huis, trouwt en krijgt kinderen. Na een aantal jaren neemt Jack weer contact op met Ennis. Bij het moment van de eerste ontmoeting is de passie die er was op Brokeback Mountain weer terug. Ze pakken hun tent en visspullen en gaan kamperen op de berg waar het allemaal is begonnen.
Lange liefde
De liefde houdt op deze manier nog twintig jaar stand. Ze zijn de enigen voor elkaar, ze houden van elkaar en het zou niet in beider hoofd opkomen om een andere man te zoeken.
De levens van de twee schapenhoeders lopen steeds meer uit elkaar, toch blijft de liefde. Een paar keer per jaar gaan ze samen met de tent en twee paarden in de pick-up naar Brokeback om daar voornamelijk van elkaar te genieten.
Passie mist
De regisseur is er zeer goed in geslaagd om de liefde tussen de twee mannen weer te geven. De liefde is voelbaar, bijna tastbaar, maar toch ontbreekt de passie. Na de eerste scène en de eerste zoen in vier jaar tijd, is die passie niet meer te zien, terwijl dat toch een wezenlijk onderdeel is van de relatie.
Hieraan kun je goed merken dat het een Amerikaanse film is. De passie mag wel éven worden gezien, maar moet daarna maar weer snel onzichtbaar worden.
Liefde voor het leven
Ook is het nogal ongeloofwaardig dat beide heren jarenlang getrouwd kunnen zijn zonder dat daar echte problemen van komen. Ennis scheidt op den duur van zijn vrouw, maar dat heeft maar ten dele met zijn homoseksualiteit te maken. Ook andere dingen spelen daarbij een rol, zoals aanhoudende armoede.
Brokeback Mountain is niet dé homofilm van het jaar, er zijn er meer gemaakt die het homoleven beter weergeven. Wel is het een film die zeker voor het gewone publiek zeer toegankelijk is zonder dat mensen de zaal uitrennen, zoals bij andere films. Maar toch is de film voor insiders niet bevredigend... Of: het is te merken dat hij door hetero's gemaakt is. Misschien hadden ze er wat profs (lees: echte nichten) bij moeten halen?