Recensie | Sara Kroos: Zoetgevooisd
“Je wilt toch herinnerd worden zoals je nèt niet bent”
Gepubliceerd op: 25 januari 2006
Gezien: Zoetgevooisd (cabaret) | Sara Kroos | Regie: Jessica Borst | 16 Januari 2005 (try out) | Stadsschouwburg Utrecht
Een avond met Sara Kroos staat garant voor kramp in de kaken en spierpijn van het lachen. Kroos is grof, de voorstelling gaat over seks, neuken, het slechte in de mens... en dan vaak een combinatie van die drie. De seks komt in allerlei vormen terug. Soms rauw en gaat het over plat neuken, maar soms ook mooi en teder. Nooit gaat ze over het randje.
De leidraad van Zoetgevooisd is “Spelen, neuken, slachten en dan een dutje.” Deze thema’s werkt ze stuk voor stuk af. De hoofdmoot van de voorstelling gaat over neuken en slachten, waarbij het vooral gaat over het destructieve dat in ieder mens zit. Volgens Kroos is iedereen in staat om te moorden en anderen kapot te maken. Daarbij is zijzelf haar grootste voorbeeld.
Kistjes
Een van de verhaallijnen in het stuk gaat over het zoeken naar het kistje met geheimen van allerlei personen. Iedereen heeft een kistje met dingen die de rest van de wereld niet mag weten. Dit zijn de dingen die een mens maken. Ze vertelt het verhaal van een vrouw die iedere dag de datum van de krant op een strippenkaart plakt om zich zo de voorbije dagen te herinneren.
Soms zijn de kistjes minder zichtbaar. Hartverscheurend is het verhaal over het opruimen van het huis van haar overleden oma. Háár kistje was niet direct zichtbaar. Toch bleek oma’s geheim pijnlijker dan ieder ander geheim dat ze tot nu toe had ontdekt.
Spelen, neuken, slachten en dan een dutje
Een echte verhaallijn of vaste rode draad ontbreekt geheel. Kroos werkt haar voorstelling af aan de hand van de thema’s ‘spelen, neuken, slachten en dan een dutje’. Toch blijft het een samenhangend geheel doordat ze constant teruggrijpt op datgene dat al is geweest. Iedere keer weet ze op humoristische wijze je geheugen nog even op te frissen. Daardoor blijft de voorstelling goed te volgen en hou je geen vraagtekens over. Op de een of andere manier krijgt ze het voor elkaar om alle losse verhaallijntjes aan het einde aan elkaar te knopen.
Tijdens de voorstelling waar wij zijn geweest, ontbrak een van de muzikanten. Van tevoren werd aangegeven dat daardoor de voorstelling anders zou kunnen verlopen dan gepland. Het was inderdaad een grote chaos, maar op die momenten komt Kroos het beste uit de verf. Op het moment dat ze wordt gedwongen te improviseren, wordt ze pas echt grappig, tegen het geniale aan. Maar zodra ze doet wat er is afgesproken sprankelt ze een stuk minder. Het wordt mat en het lijkt zo nu en dan of ze een lesje opleest.
Lesjes oplezen
Het contrast tussen de stukken die echt geregisseerd en geïmproviseerd zijn, is enorm. De geregisseerde stukken zijn saaier, soms druipt het bedachte er echt vanaf. Op zulke momenten gaat het niet meer om de inhoud, maar puur om de vorm en het oproepen van een reactie bij het publiek, terwijl dat nooit een doel op zich moet zijn.
Ze begint heel dapper met een supergevoelig liedje over een geheime liefde voor een vrouw. Een liedje waardoor meteen de toon voor de avond wordt gezet. In de voorstelling wordt gezegd waar het op staat, niemand wordt gespaard, zijzelf het allerminste. Sara Kroos gaat, bijna letterlijk, met de billen bloot. En dat is juist datgene wat haar zo leuk maakt: de eerlijkheid. Of in ieder geval de eerlijkheid die ze op het podium laat zien.
'Zoetgevooisd' is deze week in premiere gegaan en nog in ieder geval tot eind mei door het hele land te zien. Controleer de speellijst op Kroos' website voor meer informatie.
Een avond met Sara Kroos staat garant voor kramp in de kaken en spierpijn van het lachen. Kroos is grof, de voorstelling gaat over seks, neuken, het slechte in de mens... en dan vaak een combinatie van die drie. De seks komt in allerlei vormen terug. Soms rauw en gaat het over plat neuken, maar soms ook mooi en teder. Nooit gaat ze over het randje.
De leidraad van Zoetgevooisd is “Spelen, neuken, slachten en dan een dutje.” Deze thema’s werkt ze stuk voor stuk af. De hoofdmoot van de voorstelling gaat over neuken en slachten, waarbij het vooral gaat over het destructieve dat in ieder mens zit. Volgens Kroos is iedereen in staat om te moorden en anderen kapot te maken. Daarbij is zijzelf haar grootste voorbeeld.
Kistjes
Een van de verhaallijnen in het stuk gaat over het zoeken naar het kistje met geheimen van allerlei personen. Iedereen heeft een kistje met dingen die de rest van de wereld niet mag weten. Dit zijn de dingen die een mens maken. Ze vertelt het verhaal van een vrouw die iedere dag de datum van de krant op een strippenkaart plakt om zich zo de voorbije dagen te herinneren.
Soms zijn de kistjes minder zichtbaar. Hartverscheurend is het verhaal over het opruimen van het huis van haar overleden oma. Háár kistje was niet direct zichtbaar. Toch bleek oma’s geheim pijnlijker dan ieder ander geheim dat ze tot nu toe had ontdekt.
Spelen, neuken, slachten en dan een dutje
Een echte verhaallijn of vaste rode draad ontbreekt geheel. Kroos werkt haar voorstelling af aan de hand van de thema’s ‘spelen, neuken, slachten en dan een dutje’. Toch blijft het een samenhangend geheel doordat ze constant teruggrijpt op datgene dat al is geweest. Iedere keer weet ze op humoristische wijze je geheugen nog even op te frissen. Daardoor blijft de voorstelling goed te volgen en hou je geen vraagtekens over. Op de een of andere manier krijgt ze het voor elkaar om alle losse verhaallijntjes aan het einde aan elkaar te knopen.
Tijdens de voorstelling waar wij zijn geweest, ontbrak een van de muzikanten. Van tevoren werd aangegeven dat daardoor de voorstelling anders zou kunnen verlopen dan gepland. Het was inderdaad een grote chaos, maar op die momenten komt Kroos het beste uit de verf. Op het moment dat ze wordt gedwongen te improviseren, wordt ze pas echt grappig, tegen het geniale aan. Maar zodra ze doet wat er is afgesproken sprankelt ze een stuk minder. Het wordt mat en het lijkt zo nu en dan of ze een lesje opleest.
Lesjes oplezen
Het contrast tussen de stukken die echt geregisseerd en geïmproviseerd zijn, is enorm. De geregisseerde stukken zijn saaier, soms druipt het bedachte er echt vanaf. Op zulke momenten gaat het niet meer om de inhoud, maar puur om de vorm en het oproepen van een reactie bij het publiek, terwijl dat nooit een doel op zich moet zijn.
Ze begint heel dapper met een supergevoelig liedje over een geheime liefde voor een vrouw. Een liedje waardoor meteen de toon voor de avond wordt gezet. In de voorstelling wordt gezegd waar het op staat, niemand wordt gespaard, zijzelf het allerminste. Sara Kroos gaat, bijna letterlijk, met de billen bloot. En dat is juist datgene wat haar zo leuk maakt: de eerlijkheid. Of in ieder geval de eerlijkheid die ze op het podium laat zien.
'Zoetgevooisd' is deze week in premiere gegaan en nog in ieder geval tot eind mei door het hele land te zien. Controleer de speellijst op Kroos' website voor meer informatie.