Luister | Leather!
Reportage | Peter Meijwes
Gepubliceerd op: 09 december 2005
De Oude Kerk aan het Kerkplein in Amsterdam kijkt neer op prostituees. Rondom de kerk is het een komen en gaan van heteroseksuelen. Ze zijn op zoek naar een leuke dame én bereid om er voor te betalen.
Vroeger gebeurde dat heimelijk, maar tegenwoordig is een bezoek aan de rosse buurt een familie-uitje aan het worden. Het is heel normaal dat toeristen, man en vrouw samen, naar de vrouwen achter het raam gaan kijken. Stelletjes stappen in toenemende mate samen naar binnen. Wat zich daar achter het gesloten gordijn afspeelt, lijkt niet zo moeilijk te raden.
Ergens anders aan de voet van de Oude Kerk vragen mensen de weg naar de ‘hidden church’, een schuilkerk die hier in de buurt zou moeten zijn. Moslims in lange gewaden staan op de brug naar het gebeuren te kijken en een eindje verderop is nog steeds, nu al jaren, iemand op zoek naar dope. In zo’n omgeving kan het bijna niet anders of er moeten homobars in de buurt zitten.
Leerliefhebbers
Het gebied rond de Oude Kerk is een belangrijk uitgaanscircuit van homoseksuele leerliefhebbers. Maar of ze nu echt worden aangetrokken door het louche karakter van de buurt mag je betwijfelen. De mix van culturen en gedifferentieerde seksuele voorkeuren die je in deze omgeving vindt, is historisch zo gegroeid.
In de Warmoestraat zit een winkel met een heldere uitstraling. Door de etalage kun je metalen objecten in de winkel zien die zachtjes staan te fonkelen. Glinsterende vitrines nodigen verlokkend uit om naar binnen te komen.
Wie de stap waagt, bevindt zich al spoedig in een omgeving met stalen cockringen, kettingen, stalen buttpluggs en tepelklemmen. Roestvrij staal dat ligt te stralen in het witte licht van spotlights. Dit is het domein van Wim Bos; beter bekend als Mr. B.
Lifestyle
Wim vindt dat hij geen seksshop heeft, hoewel al zijn producten wel met seks en seksuele voorkeur te maken hebben. Zelf noemt hij het lifestyleproducten. “We verkopen dingen die homomannen in de mooiste periode van hun leven gebruiken,” aldus Wim.
“Natuurlijk wist ik al op vrij jonge leeftijd dat ik homo was. Maar heb toch vrij laat mijn coming-out gehad. Toen ik 32 was, kreeg ik een vriendje en toen ging het allemaal heel snel. Hij sleepte me mee de leerwereld in. Natuurlijk deed ik dat niet met tegenzin want het trok me wel aan. Het begint ermee dat je een leren jack gaat kopen. Dan een leren broek en op een gegeven moment komt er geen eind meer in zicht. De leerwereld is eindeloos! Dat ontdek ik in mijn bedrijf nog steeds. Iedere dag.”
Aids
Bijna onvermijdelijk valt het woord AIDS. Wim noemt namen van barkeepers die in het leerwereldje furore maakten, eigenaars van bedrijven, bekenden en vrienden. Dierbaren die slachtoffer werden van een eerst nog onbekende ziekte.
Een van hen was Rob Meijer. Wim wordt er nog steeds emotioneel van als hij er aan denkt, hoewel Rob al jaren geleden is overleden. Bij Rob is Wim dan ook in de winkel aan de Weteringschans met zijn carrière begonnen.
Ziek
Die winkel was het startpunt: "Daar leerde ik snel meer over de leerwereld. We spraken er over SM en hoe je daar in je persoonlijke leven mee omgaat. Maar al snel werd ik ook betrokken bij minder prettige dingen. Rob en zijn partner waren allebei ziek, ze gingen langzaam dood. Ze hadden sociale en verpleegkundige hulp nodig. Ik verrichtte bij dan ook medische handelingen waar je niet zomaar een dokter voor laat komen omdat het te duur is. Een infuus aanleggen bijvoorbeeld. Rob en zijn partner stierven vlak na elkaar. Binnen een jaar stierven nog twee medewerkers. Een vijfde moest stoppen met werken omdat hij té ziek werd. We hadden tien mannen en drie vrouwen aan het werk en in een jaar tijd was de helft van de mannen verdwenen.”
God
”Natuurlijk waren er veel mensen die het hadden over: ‘de Ziekte van Satan’, vervolgt Wim. “Ze verkneuterden zich over ‘die vieze homo’s’ die eindelijk getroffen werden door deze Goddelijke Straf. Maar ik heb het idee dat het ons uiteindelijk sterker heeft gemaakt. Het werd duidelijk dat er over homoseks en de gevolgen daarvan moest worden nagedacht en dat er keuzes moesten worden gemaakt."
"In eerste instantie durfde je in die tijd nauwelijks mensen te kussen omdat het niet duidelijk was waar AIDS door werd veroorzaakt. Lag het alleen aan anale seks zonder condoom of waren er ook nog ander manieren waarop je het kon krijgen? Je kwam voor de vraag te staan of je voorzichtig of onvoorzichtig leefde."
Eigen partner & vrijer met seks
De angst voor AIDS heeft Wims leven voor een deel zeker beinvloed. "Ik ben in die periode met mijn seksualiteit heel erg terughoudend geweest. Ik voelde me toen alleen sterk aangetrokken tot mijn eigen partner en heb me ook tot hem beperkt. Maar ik had natuurlijk net zo goed geïnfecteerd kunnen raken, zoals zoveel andere mensen overkwam.”
”Gelukkig is tegenwoordig bekend hoe je geïnfecteerd kunt raken. Dat betekent dat je een heel stuk vrijer kunt zijn met je seks. Maar de angst wat je zou kunnen overkomen als je het onveilig doet, die angst zit er bij mij nog steeds in. Want veel mensen realiseren zich tegenwoordig niet meer wat het betekent om AIDS te hebben. Ik vind het nog steeds niet prettig om onveilige seks te hebben. Dat is gewoon niet leuk! Want het is voor mij nog altijd aan het schrikbeeld van toxoplasmose verbonden. In je hersenen bijvoorbeeld, waardoor je niet meer weet hoe je normale handelingen moet verrichten. Of toxoplasmose in je ogen waardoor je blind wordt. En dan heb ik het over Rob en zijn partner die op die manier ‘door Satan getroffen’ werden.”
Nieuw Virus
"Op dit moment wordt mijn bedrijf getroffen door een nieuw virus: het trouwerijvirus. Dat begon bij mezelf. Ik ging trouwen en twee van mijn medewerkers trouwden daarna ook. Medewerkers bij mij in het bedrijf beperkten zich vaak al tot één of hooguit enkele partners."
Wim wil eigenlijk liever niet ingaan op de vraag hoe trouw hij aan zijn eigen partner is. Zijn bedrijf is participant in de Leatherpride BV. In het kader daarvan worden seksfeesten georganiseerd waar ook hijzelf naar toe gaat. Maar hoe ver hij gaat op zo'n party, dat is aldus Wim: "Het geheim van Soestdijk".
DVD
"In mijn bedrijf worden er tegenwoordig ook video’s verkocht. Dat deden we vroeger niet. Maar mensen vinden het heerlijk om een film met andermans fantasieën mee naar huis te nemen. Ze spelen dan bepaalde scènes thuis na. Da's duidelijk een nieuwe tak van sport. Dat verkopen we veel ook in onze groothandel. We leveren namelijk aan zo'n 200 bedrijven cockringen, rubberen speeltjes en dergelijke. Kleding leveren we maar aan een beperkt aantal bedrijven omdat het te arbeidsintensief is.”
“De kleine dingen komen bijvoorbeeld uit India, waar we ze laten maken. Ook importeren we uit Portugal en we hebben ons eigen vacuümpompsysteem. We werken op dit moment aan een eigen serie van elektronapparaten die we via Duitsland binnen krijgen. We zijn eigenlijk een verzamelpunt waar artikelen van over de hele wereld naar toe komen en die hier weer naar alle kanten van de rijke wereld worden verstuurd. Met al mijn medewerkers en hun inzet staan we op plaats 150 van de snelst groeiende ondernemingen in Nederland en daar ben ik eigenlijk wel trots op!”
Beluister de reportage (7 min.) die journalist en documentairemaker Peter Meijwes maakte voor RozeRijk.nl, via de links in de kolom hiernaast (bovenaan)!
Vroeger gebeurde dat heimelijk, maar tegenwoordig is een bezoek aan de rosse buurt een familie-uitje aan het worden. Het is heel normaal dat toeristen, man en vrouw samen, naar de vrouwen achter het raam gaan kijken. Stelletjes stappen in toenemende mate samen naar binnen. Wat zich daar achter het gesloten gordijn afspeelt, lijkt niet zo moeilijk te raden.
Ergens anders aan de voet van de Oude Kerk vragen mensen de weg naar de ‘hidden church’, een schuilkerk die hier in de buurt zou moeten zijn. Moslims in lange gewaden staan op de brug naar het gebeuren te kijken en een eindje verderop is nog steeds, nu al jaren, iemand op zoek naar dope. In zo’n omgeving kan het bijna niet anders of er moeten homobars in de buurt zitten.
Leerliefhebbers
Het gebied rond de Oude Kerk is een belangrijk uitgaanscircuit van homoseksuele leerliefhebbers. Maar of ze nu echt worden aangetrokken door het louche karakter van de buurt mag je betwijfelen. De mix van culturen en gedifferentieerde seksuele voorkeuren die je in deze omgeving vindt, is historisch zo gegroeid.
In de Warmoestraat zit een winkel met een heldere uitstraling. Door de etalage kun je metalen objecten in de winkel zien die zachtjes staan te fonkelen. Glinsterende vitrines nodigen verlokkend uit om naar binnen te komen.
Wie de stap waagt, bevindt zich al spoedig in een omgeving met stalen cockringen, kettingen, stalen buttpluggs en tepelklemmen. Roestvrij staal dat ligt te stralen in het witte licht van spotlights. Dit is het domein van Wim Bos; beter bekend als Mr. B.
Lifestyle
Wim vindt dat hij geen seksshop heeft, hoewel al zijn producten wel met seks en seksuele voorkeur te maken hebben. Zelf noemt hij het lifestyleproducten. “We verkopen dingen die homomannen in de mooiste periode van hun leven gebruiken,” aldus Wim.
“Natuurlijk wist ik al op vrij jonge leeftijd dat ik homo was. Maar heb toch vrij laat mijn coming-out gehad. Toen ik 32 was, kreeg ik een vriendje en toen ging het allemaal heel snel. Hij sleepte me mee de leerwereld in. Natuurlijk deed ik dat niet met tegenzin want het trok me wel aan. Het begint ermee dat je een leren jack gaat kopen. Dan een leren broek en op een gegeven moment komt er geen eind meer in zicht. De leerwereld is eindeloos! Dat ontdek ik in mijn bedrijf nog steeds. Iedere dag.”
Aids
Bijna onvermijdelijk valt het woord AIDS. Wim noemt namen van barkeepers die in het leerwereldje furore maakten, eigenaars van bedrijven, bekenden en vrienden. Dierbaren die slachtoffer werden van een eerst nog onbekende ziekte.
Een van hen was Rob Meijer. Wim wordt er nog steeds emotioneel van als hij er aan denkt, hoewel Rob al jaren geleden is overleden. Bij Rob is Wim dan ook in de winkel aan de Weteringschans met zijn carrière begonnen.
Ziek
Die winkel was het startpunt: "Daar leerde ik snel meer over de leerwereld. We spraken er over SM en hoe je daar in je persoonlijke leven mee omgaat. Maar al snel werd ik ook betrokken bij minder prettige dingen. Rob en zijn partner waren allebei ziek, ze gingen langzaam dood. Ze hadden sociale en verpleegkundige hulp nodig. Ik verrichtte bij dan ook medische handelingen waar je niet zomaar een dokter voor laat komen omdat het te duur is. Een infuus aanleggen bijvoorbeeld. Rob en zijn partner stierven vlak na elkaar. Binnen een jaar stierven nog twee medewerkers. Een vijfde moest stoppen met werken omdat hij té ziek werd. We hadden tien mannen en drie vrouwen aan het werk en in een jaar tijd was de helft van de mannen verdwenen.”
God
”Natuurlijk waren er veel mensen die het hadden over: ‘de Ziekte van Satan’, vervolgt Wim. “Ze verkneuterden zich over ‘die vieze homo’s’ die eindelijk getroffen werden door deze Goddelijke Straf. Maar ik heb het idee dat het ons uiteindelijk sterker heeft gemaakt. Het werd duidelijk dat er over homoseks en de gevolgen daarvan moest worden nagedacht en dat er keuzes moesten worden gemaakt."
"In eerste instantie durfde je in die tijd nauwelijks mensen te kussen omdat het niet duidelijk was waar AIDS door werd veroorzaakt. Lag het alleen aan anale seks zonder condoom of waren er ook nog ander manieren waarop je het kon krijgen? Je kwam voor de vraag te staan of je voorzichtig of onvoorzichtig leefde."
Eigen partner & vrijer met seks
De angst voor AIDS heeft Wims leven voor een deel zeker beinvloed. "Ik ben in die periode met mijn seksualiteit heel erg terughoudend geweest. Ik voelde me toen alleen sterk aangetrokken tot mijn eigen partner en heb me ook tot hem beperkt. Maar ik had natuurlijk net zo goed geïnfecteerd kunnen raken, zoals zoveel andere mensen overkwam.”
”Gelukkig is tegenwoordig bekend hoe je geïnfecteerd kunt raken. Dat betekent dat je een heel stuk vrijer kunt zijn met je seks. Maar de angst wat je zou kunnen overkomen als je het onveilig doet, die angst zit er bij mij nog steeds in. Want veel mensen realiseren zich tegenwoordig niet meer wat het betekent om AIDS te hebben. Ik vind het nog steeds niet prettig om onveilige seks te hebben. Dat is gewoon niet leuk! Want het is voor mij nog altijd aan het schrikbeeld van toxoplasmose verbonden. In je hersenen bijvoorbeeld, waardoor je niet meer weet hoe je normale handelingen moet verrichten. Of toxoplasmose in je ogen waardoor je blind wordt. En dan heb ik het over Rob en zijn partner die op die manier ‘door Satan getroffen’ werden.”
Nieuw Virus
"Op dit moment wordt mijn bedrijf getroffen door een nieuw virus: het trouwerijvirus. Dat begon bij mezelf. Ik ging trouwen en twee van mijn medewerkers trouwden daarna ook. Medewerkers bij mij in het bedrijf beperkten zich vaak al tot één of hooguit enkele partners."
Wim wil eigenlijk liever niet ingaan op de vraag hoe trouw hij aan zijn eigen partner is. Zijn bedrijf is participant in de Leatherpride BV. In het kader daarvan worden seksfeesten georganiseerd waar ook hijzelf naar toe gaat. Maar hoe ver hij gaat op zo'n party, dat is aldus Wim: "Het geheim van Soestdijk".
DVD
"In mijn bedrijf worden er tegenwoordig ook video’s verkocht. Dat deden we vroeger niet. Maar mensen vinden het heerlijk om een film met andermans fantasieën mee naar huis te nemen. Ze spelen dan bepaalde scènes thuis na. Da's duidelijk een nieuwe tak van sport. Dat verkopen we veel ook in onze groothandel. We leveren namelijk aan zo'n 200 bedrijven cockringen, rubberen speeltjes en dergelijke. Kleding leveren we maar aan een beperkt aantal bedrijven omdat het te arbeidsintensief is.”
“De kleine dingen komen bijvoorbeeld uit India, waar we ze laten maken. Ook importeren we uit Portugal en we hebben ons eigen vacuümpompsysteem. We werken op dit moment aan een eigen serie van elektronapparaten die we via Duitsland binnen krijgen. We zijn eigenlijk een verzamelpunt waar artikelen van over de hele wereld naar toe komen en die hier weer naar alle kanten van de rijke wereld worden verstuurd. Met al mijn medewerkers en hun inzet staan we op plaats 150 van de snelst groeiende ondernemingen in Nederland en daar ben ik eigenlijk wel trots op!”
Beluister de reportage (7 min.) die journalist en documentairemaker Peter Meijwes maakte voor RozeRijk.nl, via de links in de kolom hiernaast (bovenaan)!