Het homovijandige Polen
Column | Rob Tielman
Gepubliceerd op: 07 december 2005
Komen de homovijandige ontwikkelingen in Polen uit de lucht vallen? Kunnen we er wat aan doen?
Ik weet uit eigen ervaring dat Polen al heel lang homovijandig is. Dertig jaar geleden werd ik bijna tijdens een antihomo-razzia in Poznan opgepakt. Mijn Nederlandse paspoort heeft mij toen gered.
Uit Europees onderzoek blijkt dat Polen tot de meest homovijandige landen in de Europese Unie hoort.
Zo wil 55% van de Polen geen homo’s als buren en worden homo’s door minder dan 30% van de Polen geaccepteerd. Nederland scoort op deze punten het best met respectievelijk 5% en bijna 80%.
Kijken we naar mogelijk nieuwe leden van de Europese Unie dan word je daar niet vrolijker van. In Roemenie wil 65% geen homo’s als buren en ligt de acceptatie op bijna 20%. In Bulgarije is dat respectievelijk 55% en 25%. Het is daarom belangrijk dat de Europese Unie van de gelijke behandeling van de homo/lesbische minderheid een hard punt maakt. Als we de nieuwe homovijandige regering van Polen haar gang laten gaan en nieuwe lidstaten toelaten die nog homovijandiger zijn dan bedreigt dat onze rechtspositie aanzienlijk.
De Poolse homo/lesbische beweging heeft zich moedig getoond door ondanks een verbod toch demonstraties te organiseren. Het is uit welbegrepen eigenbelang dat ook de Nederlandse homo/lesbische beweging zich solidair opstelt. Nederlandse Kamerleden en Europarlementariërs houden de vinger aan de pols. Ook Amnesty International kan hier een belangrijke rol spelen. De Nederlandse media hebben er al de nodige aandacht aan besteed.
Het is belangrijk dat die aandacht niet verslapt en dat de mogelijke toetreding van nieuwe homovijandige landen met argusogen wordt gevolgd!
Internet kan daarbij een belangrijke rol spelen. Wie nu de andere kant uitkijkt, loopt de kans binnenkort alleen te staan als de eigen gelijkberechtiging in gevaar komt. De homo/lesbische geschiedenis heeft ons geleerd dat we van doodzwijgen nooit beter zijn geworden…
Ik weet uit eigen ervaring dat Polen al heel lang homovijandig is. Dertig jaar geleden werd ik bijna tijdens een antihomo-razzia in Poznan opgepakt. Mijn Nederlandse paspoort heeft mij toen gered.
Uit Europees onderzoek blijkt dat Polen tot de meest homovijandige landen in de Europese Unie hoort.
Zo wil 55% van de Polen geen homo’s als buren en worden homo’s door minder dan 30% van de Polen geaccepteerd. Nederland scoort op deze punten het best met respectievelijk 5% en bijna 80%.
Kijken we naar mogelijk nieuwe leden van de Europese Unie dan word je daar niet vrolijker van. In Roemenie wil 65% geen homo’s als buren en ligt de acceptatie op bijna 20%. In Bulgarije is dat respectievelijk 55% en 25%. Het is daarom belangrijk dat de Europese Unie van de gelijke behandeling van de homo/lesbische minderheid een hard punt maakt. Als we de nieuwe homovijandige regering van Polen haar gang laten gaan en nieuwe lidstaten toelaten die nog homovijandiger zijn dan bedreigt dat onze rechtspositie aanzienlijk.
De Poolse homo/lesbische beweging heeft zich moedig getoond door ondanks een verbod toch demonstraties te organiseren. Het is uit welbegrepen eigenbelang dat ook de Nederlandse homo/lesbische beweging zich solidair opstelt. Nederlandse Kamerleden en Europarlementariërs houden de vinger aan de pols. Ook Amnesty International kan hier een belangrijke rol spelen. De Nederlandse media hebben er al de nodige aandacht aan besteed.
Het is belangrijk dat die aandacht niet verslapt en dat de mogelijke toetreding van nieuwe homovijandige landen met argusogen wordt gevolgd!
Internet kan daarbij een belangrijke rol spelen. Wie nu de andere kant uitkijkt, loopt de kans binnenkort alleen te staan als de eigen gelijkberechtiging in gevaar komt. De homo/lesbische geschiedenis heeft ons geleerd dat we van doodzwijgen nooit beter zijn geworden…