Sint en Piet zaten te denken...

Gepubliceerd op: 05 december 2005

Sint en Piet zaten te denken...
Vanavond is het vijf december,
Pakjesavond is bij ons bijna begonnen
Maar ook aan de andere kant van ons heelal
Hebben ze zoiets leuks verzonnen
 
Zo’n tien miljard lichtjaren hiervandaan
Woont Sinterklazien met haar Pieternellen
Vanavond zullen ook zij op pad gaan
Om bij iedereen aan de deur te bellen
 
Maar gisternacht, zo rond twaalf uur
Een ongenode gast kwam het Nellenhuis binnen
Een zwarte Pieter
man, en wat keek hij zuur
Hij viel zomaar in het vuile linnen!
 
Alle Pieternellen waren van slag
Een man in het Nellenhuis, kan dat wel?
Het antwoord kwam van meer gezag
“Iedereen is hier welkom” sprak de HoofdNel
 
Zo kwam de Pieterman in het Nellenhuis
En bekeek de boel op zijn gemak
Hij dacht: “Hier is iets niet pluis
Cadeaus horen niet in een muts, maar in een zak!”
 
"Hé jullie doen het verkeerd!
Alles moet in de zak van Sinterklaas!"
Zei hij zwaar geshockeerd
Dit gaat zo niet, waar is jullie baas?
 
"Sinterklaas hebben we hier nog nooit gezien
Is dat geen man?" bedacht HoofdNel gauw
"Wij hebben hier onze eigen Sinterklazien
We moeten hier geen mannen, we hebben liever een vrouw"
 
De Nellen vroegen zich stuk voor stuk af
Wat ze met deze vent moesten doen
Mannen vonden ze over het algemeen maar laf
Alles wat de heren deden, was puur voor de poen
 
In het Nellenhuis barste de discussie nu echt los
"Een man, die de boel even om wil gooien!"
"Wacht maar, hij is straks de klos!"
"We gooien hem snel in een van onze kooien!"
 
Het werd gezegd, het werd gedaan
De zwarte man verdween achter het slot
Hij keek treurig door de tralies naar de volle maan
“Ik heb me beet laten nemen door zo’n rare pot!"
 
HoofdNel spoedde zich naar Sinterklazien
Om melding te maken van de indringer
“Luister, wat we nou toch weer hebben gezien
Een man, hij wond ons zo om zijn vinger"
 
Hij was vervelend, daarom zit hij nu in een kooi
Zodat hij denken kan over wat hij heeft gedaan
Want wat hij deed, dat was niet zo mooi
Bij het schamele licht van de volle maan
 
"Ja maar Nel toch!" zei Klazien snel
"Heb je de afgelopen jaren niets geleerd
Een man opsluiten, wat denk je wel
Dat doen wij niet, dat is verkeerd
 
Mannen zijn de wezens die op macht zijn belust
Wij vrouwen niet, wij lossen alles vreedzaam op
Geef die arme jongen zijn verdiende rust
Laat hem niet gaarkoken in zijn eigen sop
 
Laat die jongen naar huis toe gaan
En geef hem een muts met lekkernijen
Toe, blijf daar niet zo onnozel staan
Schiet op, die jongen moet vast nog een heel eind rijden"
 
De man was weer vrij om te gaan
De muts met lekkers op zijn rug
Hij vertrok richting de volle maan
Naar die Nellen wilde hij nooit meer terug...