Herken je homokleuren!
Gepubliceerd op: 27 oktober 2005
Hoe zie je of iemand homo is? Tegenwoordig surf je je suf op de verschillende profielenwebsites om te zien of hij/zij soms ook online te vinden is, maar vroeger deed men het met kleuren. Soms in negatieve zin, soms in positieve zin, maar homo-herkenning lijkt onlosmakelijk verbonden met kleuren.
Roze & de driehoek
Er zijn door de jaren heen flink wat manieren bedacht om iemand als homo herkenbaar te maken. Een van de beruchtste (en beroemdste) manieren werd bedacht door Adolf Hitler en consorten, ten tijde van de Tweede Wereldoorlog.
Zoals bekend wilde Hitler allerlei groepen mensen scheiden en aanduiden. Hij had ook iets tegen homoseksuelen, en homoseksualiteit was in die tijd strafbaar. Mensen werden opgepakt en in kampen gevangen gezet.
In de kampen moesten de verschillende gevangenen uit elkaar gehouden kunnen worden. De joden kregen de bekende gele ster en homo’s die waren opgepakt kregen een roze driehoek op hun linkerschouder en hun rechterbeen. Zo was ook voor de gevangenen onderling duidelijk waarom ze in het kamp zaten, en homoseksuelen hadden het in de kampen dus dubbel zwaar. Niet alleen zaten ze in het kamp, maar ze werden ook nog eens harder aangepakt door bewakers en medegevangenen omdat ze homoseksueel waren.
Daar komt roze als homokleur vandaan. Eerder was er namelijk geen duidelijke kleur. Soms werd lila of rood gebruikt, maar nooit zo structureel als roze na WOII.
Roze driehoek, zwarte driehoek
Lesbo’s waren in de Tweede Wereldoorlog overigens ook niet veilig. Zij kregen echter geen roze driehoek, maar een zwarte; de kleur van de ‘asocialen’, van de mensen die weigerenden zich aan te passen aan het regime van Hitler. De lesbiennes werden als a-sociaal gezien omdat ze in de ogen van de nazi’s weigerden zich voort te planten om het nieuwe grote rijk van Hitler te bevolken. Daarmee steunden ze Hitlers wens voor 'het perfecte volk' niet, en dat was reden genoeg om ze in kampen weg te stoppen.
Na de tweede wereldoorlog is roze ingeburgerd geraakt als homo- én lesbokleur. In eerste instantie als ‘geuzenkleur’, als teken van ‘kijk wat we hebben meegemaakt’. Later raakten de betekenis en de link met de oorlog vergeten. Nu wordt roze gewoon gezien als internationale homokleur, een kleur van trots.
Zakdoeken
In de jaren ’70 kwam er een trend overwaaien uit de Verenigde Staten, uit San Francisco om precies te zijn. Het werd bij homomannen mode om met een zakdoek in de rechter, dan wel linker, kontzak aan te geven wat je wilde op seksueel gebied. De linker kontzak stond voor ‘actief’ en rechts voor ‘passief’, tegenwoordig ook wel bekend als ‘top’ (actief) of ‘bottom’ (passief).
Ook waren er bij de zakdoeken allerlei verschillende kleuren mogelijk. Iedere kleur stond voor een seksuele voorkeur van de man, en de positie van de zakdoek gaf aan hoe de man die voorkeur wilde beleven.
Zo stond een zwarte zakdoek voor SM en bruin voor poepseks. Wit stond voor masturberen, grijs voor bondage, lichtblauw voor pijpen, donkerblauw voor anale seks, rood voor fisten (anale penetratie met een hand) enzovoort. Een man met een witte zakdoek in zijn linker kontzak zei dus: "Ik wil vanavond iemand pijpen." Handig, toch?
Er zijn nog talloze andere variaties mogelijk; zie de link hiernaast voor het volledige spectrum.
Rainbowf(l)ag
Aan het einde van de jaren zeventig zocht artiest Gilbert Baker, ook al uit San Francisco, een symbool voor de Gaypride die daar georganiseerd zou worden. Hij kwam op het idee om een vlag met acht gekleurde horizontale banen te maken, waarbij iedere baan voor een aspect van het (homo)leven stond.
De kleuren: felroze voor seksualiteit, rood voor het leven, oranje voor genezing, geel voor de zon, groen voor de natuur, turkoois voor kunst, indigo (een soort paars) voor harmonie en violet (een andere soort paars) voor de ‘spirit’ van de geaardheid.
Niet veel later werd van dat originele ontwerp afgeweken. Indigo werd vervangen door helblauw omdat dat een gangbaardere kleur was. Omdat de kleur roze niet na te produceren viel, werd die geschrapt. Later is ook nog turkoois geschrapt, waarschijnlijk voor de begrafenis van de eerste openlijke homoseksuele stadsbestuurder, Harvey Milk uit, alweer, San Francisco. Voor de herdenkingsmars ter ere van Milk wilde men aan beide kanten van de straat drie kleuren meedragen. Er moest dus één kleur afvallen, en dat werd turkoois.
De huidige regenboogvlag bestaat dus uit zes kleuren: rood, oranje, geel, groen, blauw en paars. Of: leven, genezing, zon, natuur, harmonie en spirit.
Roze regenboog
Zoals bekend zijn de zakdoeken tegenwoordig compleet uit de homowereld verdwenen. Roze en de regenboogvlag kennen we echter nog steeds. Deze website dankt een deel van haar naam aan de roze geschiedenis van homoseksuelen, en zo zijn er nog tal van organisaties die roze in hun naam of logo verwerkten om hun link met homoseksualiteit aan te geven.
De regenboogvlag wordt inmiddels internationaal gezien als homoteken. Overal op de wereld geeft het homovriendelijke plekken aan en de kleuren worden in vele variaties te pas en te onpas gebruikt voor alles dat met homoseksualiteit te maken heeft.
Hoewel het voor veel (vooral jongere) homoseksuelen raar zal lijken, hebben deze kleuren meer betekend voor homoseksuelen wereldwijd dan men zou denken.
Roze staat voor de vervolging, de afkeuring, het feit dat sommige mensen niet inzien dat homoseksuelen 'ook gewoon mensen zijn'. De zakdoeken staan voor het geniep, het feit dat vele homoseksuelen jarenlang in het geheim hun geaardheid hebben moeten beleven en dat in eerste instantie stiekem kenbaar gingen maken. De regenboogvlag is de trots. Die hangt aan de gevels, prijkt op winkeldeuren en geeft de diversiteit van de homoseksualiteit aan.
Een feit om toch eens te onthouden...
Roze & de driehoek
Er zijn door de jaren heen flink wat manieren bedacht om iemand als homo herkenbaar te maken. Een van de beruchtste (en beroemdste) manieren werd bedacht door Adolf Hitler en consorten, ten tijde van de Tweede Wereldoorlog.
Zoals bekend wilde Hitler allerlei groepen mensen scheiden en aanduiden. Hij had ook iets tegen homoseksuelen, en homoseksualiteit was in die tijd strafbaar. Mensen werden opgepakt en in kampen gevangen gezet.
In de kampen moesten de verschillende gevangenen uit elkaar gehouden kunnen worden. De joden kregen de bekende gele ster en homo’s die waren opgepakt kregen een roze driehoek op hun linkerschouder en hun rechterbeen. Zo was ook voor de gevangenen onderling duidelijk waarom ze in het kamp zaten, en homoseksuelen hadden het in de kampen dus dubbel zwaar. Niet alleen zaten ze in het kamp, maar ze werden ook nog eens harder aangepakt door bewakers en medegevangenen omdat ze homoseksueel waren.
Daar komt roze als homokleur vandaan. Eerder was er namelijk geen duidelijke kleur. Soms werd lila of rood gebruikt, maar nooit zo structureel als roze na WOII.
Roze driehoek, zwarte driehoek
Lesbo’s waren in de Tweede Wereldoorlog overigens ook niet veilig. Zij kregen echter geen roze driehoek, maar een zwarte; de kleur van de ‘asocialen’, van de mensen die weigerenden zich aan te passen aan het regime van Hitler. De lesbiennes werden als a-sociaal gezien omdat ze in de ogen van de nazi’s weigerden zich voort te planten om het nieuwe grote rijk van Hitler te bevolken. Daarmee steunden ze Hitlers wens voor 'het perfecte volk' niet, en dat was reden genoeg om ze in kampen weg te stoppen.
Na de tweede wereldoorlog is roze ingeburgerd geraakt als homo- én lesbokleur. In eerste instantie als ‘geuzenkleur’, als teken van ‘kijk wat we hebben meegemaakt’. Later raakten de betekenis en de link met de oorlog vergeten. Nu wordt roze gewoon gezien als internationale homokleur, een kleur van trots.
Zakdoeken
In de jaren ’70 kwam er een trend overwaaien uit de Verenigde Staten, uit San Francisco om precies te zijn. Het werd bij homomannen mode om met een zakdoek in de rechter, dan wel linker, kontzak aan te geven wat je wilde op seksueel gebied. De linker kontzak stond voor ‘actief’ en rechts voor ‘passief’, tegenwoordig ook wel bekend als ‘top’ (actief) of ‘bottom’ (passief).
Ook waren er bij de zakdoeken allerlei verschillende kleuren mogelijk. Iedere kleur stond voor een seksuele voorkeur van de man, en de positie van de zakdoek gaf aan hoe de man die voorkeur wilde beleven.
Zo stond een zwarte zakdoek voor SM en bruin voor poepseks. Wit stond voor masturberen, grijs voor bondage, lichtblauw voor pijpen, donkerblauw voor anale seks, rood voor fisten (anale penetratie met een hand) enzovoort. Een man met een witte zakdoek in zijn linker kontzak zei dus: "Ik wil vanavond iemand pijpen." Handig, toch?
Er zijn nog talloze andere variaties mogelijk; zie de link hiernaast voor het volledige spectrum.
Rainbowf(l)ag
Aan het einde van de jaren zeventig zocht artiest Gilbert Baker, ook al uit San Francisco, een symbool voor de Gaypride die daar georganiseerd zou worden. Hij kwam op het idee om een vlag met acht gekleurde horizontale banen te maken, waarbij iedere baan voor een aspect van het (homo)leven stond.
De kleuren: felroze voor seksualiteit, rood voor het leven, oranje voor genezing, geel voor de zon, groen voor de natuur, turkoois voor kunst, indigo (een soort paars) voor harmonie en violet (een andere soort paars) voor de ‘spirit’ van de geaardheid.
Niet veel later werd van dat originele ontwerp afgeweken. Indigo werd vervangen door helblauw omdat dat een gangbaardere kleur was. Omdat de kleur roze niet na te produceren viel, werd die geschrapt. Later is ook nog turkoois geschrapt, waarschijnlijk voor de begrafenis van de eerste openlijke homoseksuele stadsbestuurder, Harvey Milk uit, alweer, San Francisco. Voor de herdenkingsmars ter ere van Milk wilde men aan beide kanten van de straat drie kleuren meedragen. Er moest dus één kleur afvallen, en dat werd turkoois.
De huidige regenboogvlag bestaat dus uit zes kleuren: rood, oranje, geel, groen, blauw en paars. Of: leven, genezing, zon, natuur, harmonie en spirit.
Roze regenboog
Zoals bekend zijn de zakdoeken tegenwoordig compleet uit de homowereld verdwenen. Roze en de regenboogvlag kennen we echter nog steeds. Deze website dankt een deel van haar naam aan de roze geschiedenis van homoseksuelen, en zo zijn er nog tal van organisaties die roze in hun naam of logo verwerkten om hun link met homoseksualiteit aan te geven.
De regenboogvlag wordt inmiddels internationaal gezien als homoteken. Overal op de wereld geeft het homovriendelijke plekken aan en de kleuren worden in vele variaties te pas en te onpas gebruikt voor alles dat met homoseksualiteit te maken heeft.
Hoewel het voor veel (vooral jongere) homoseksuelen raar zal lijken, hebben deze kleuren meer betekend voor homoseksuelen wereldwijd dan men zou denken.
Roze staat voor de vervolging, de afkeuring, het feit dat sommige mensen niet inzien dat homoseksuelen 'ook gewoon mensen zijn'. De zakdoeken staan voor het geniep, het feit dat vele homoseksuelen jarenlang in het geheim hun geaardheid hebben moeten beleven en dat in eerste instantie stiekem kenbaar gingen maken. De regenboogvlag is de trots. Die hangt aan de gevels, prijkt op winkeldeuren en geeft de diversiteit van de homoseksualiteit aan.
Een feit om toch eens te onthouden...