Mijden homo’s Lowlands?
Pssst..! | Niemand durfde 'uit de tent' te komen
Gepubliceerd op: 23 augustus 2005
Lowlands 2005. Drie dagen van concerten, cabaret, en andere culturele aangelegenheden. Meer dan 50.000 bezoekers trokken massaal naar Biddinghuizen. Statistisch gezien is 10 procent van de bevolking homoseksueel. Er zouden dus 5000 homo’s en lesbo’s rond moeten lopen, maar waar waren ze?
Tijdens ons verblijf hebben we welgeteld één stelletje zien lopen; twee dames liepen hand in hand van het festivalterrein naar de camping. Maar of het ook echt een setje was?
Weinig roze aan dus, dat Lowlands. Een enkeling durfde wel ‘uit de tent’ te komen, maar het liefst onherkenbaar en al helemaal niet zoenend met een seksegenoot. Op een gemiddelde zaterdagavond in een willekeurige stad zie je meer dan in drie dagen Lowlands.
Beetje vreemd is het toch wel. Het festival lijkt dé plek waar alles kan en mag. Extravagante kleding is bijvoorbeeld al helemaal ingeburgerd, vooral een groot aantal Gothics had zich groots uitgedost.
Er waren opvallend veel mannen die make-up droegen. Niet omdat het travestieten zijn, ben je gek, maar om op hun held Marilyn Manson te lijken. Miss Manson is zo’n beetje in zijn eentje verantwoordelijk voor het feit dat heteromannen zich legitiem mogen optutten als vrouw. En dat terwijl hij, zijn zelfproclamatie van Antichrist Superstar ten spijt, toch een behoorlijk conservatief baasje is. Rare jongens, die Amerikanen...
Hoopgevend was de aanblik van een stoet mannen in rokken. Helaas betrof het hier wederom slechts stoere gotiek, in combinatie met overhemden en kisten.
Zoveel extravagantie, diversiteit en uiterlijk vertoon, maar waar zijn dan die uitbundige holebi’s die zo geweldig in deze geciviliseerde jungle passen? Misschien lag het aan de programmering. Maakte vorig jaar het Brits/Amerikaanse excentrieke bandje Scissor Sisters het festivalpodium nog onveilig, dit keer bleef de roze loper keurig opgerold.
Misschien waren ze er wel, die 5000 homo’s en lesbo’s, maar gingen ze volledig op in Lowlands’ decor van verscheidenheid.
Volgend jaar nog maar eens proberen...
Tijdens ons verblijf hebben we welgeteld één stelletje zien lopen; twee dames liepen hand in hand van het festivalterrein naar de camping. Maar of het ook echt een setje was?
Weinig roze aan dus, dat Lowlands. Een enkeling durfde wel ‘uit de tent’ te komen, maar het liefst onherkenbaar en al helemaal niet zoenend met een seksegenoot. Op een gemiddelde zaterdagavond in een willekeurige stad zie je meer dan in drie dagen Lowlands.
Beetje vreemd is het toch wel. Het festival lijkt dé plek waar alles kan en mag. Extravagante kleding is bijvoorbeeld al helemaal ingeburgerd, vooral een groot aantal Gothics had zich groots uitgedost.
Er waren opvallend veel mannen die make-up droegen. Niet omdat het travestieten zijn, ben je gek, maar om op hun held Marilyn Manson te lijken. Miss Manson is zo’n beetje in zijn eentje verantwoordelijk voor het feit dat heteromannen zich legitiem mogen optutten als vrouw. En dat terwijl hij, zijn zelfproclamatie van Antichrist Superstar ten spijt, toch een behoorlijk conservatief baasje is. Rare jongens, die Amerikanen...
Hoopgevend was de aanblik van een stoet mannen in rokken. Helaas betrof het hier wederom slechts stoere gotiek, in combinatie met overhemden en kisten.
Zoveel extravagantie, diversiteit en uiterlijk vertoon, maar waar zijn dan die uitbundige holebi’s die zo geweldig in deze geciviliseerde jungle passen? Misschien lag het aan de programmering. Maakte vorig jaar het Brits/Amerikaanse excentrieke bandje Scissor Sisters het festivalpodium nog onveilig, dit keer bleef de roze loper keurig opgerold.
Misschien waren ze er wel, die 5000 homo’s en lesbo’s, maar gingen ze volledig op in Lowlands’ decor van verscheidenheid.
Volgend jaar nog maar eens proberen...