De Vereniging van Nederlandse Gemeenten
Rob Tielman | Column
Gepubliceerd op: 18 juli 2005
Het feit dat de Vereniging van Nederlandse Gemeenten een dergelijk gesprek weigert is onaanvaardbaar!
In 1992 verrichtte de VNG in samenwerking met Homostudies Utrecht een eerste onderzoek naar de wijze waarop gemeenten omgingen met homoseksualiteit: “Dat het niet ongezien is gebleven... Gemeentelijk homo en lesbisch emancipatiebeleid.”
Inmiddels is er veel veranderd. Het toenmalige optimisme is verdwenen, dat de homo/lesbische emancipatie in het zicht van de haven was. Er zijn veel knelpunten bijgekomen terwijl door decentralisatie de rol van de gemeenten steeds belangrijker is geworden.
De integratie van veel jongeren afkomstig uit homovijandige culturen dreigt te ontsporen, waardoor bijvoorbeeld in het onderwijs steeds meer problemen ontstaan. Ook op straat wordt de veiligheid van homo’s en lesbo’s weer bedreigd. Er zijn recente voorbeelden van geweld en pesterijen waartegen de politie niet altijd doeltreffend optreedt, om het zacht uit te drukken.
Gemeenten hebben een belangrijke taak gekregen in het jeugdbeleid. Ook hier laten de meeste gemeenten het afweten als het gaat om de opvang van jonge homo/lesbische allochtonen die vaak klem komen te zitten.
Uit onderzoek van het Kenniscentrum Lesbisch en Homo-emancipatiebeleid in 2003 is gebleken dat driekwart van de gemeenten geen prioriteit geeft aan homo/lesbisch beleid en ruim de helft zegt nooit contact te hebben met plaatselijke homo’s en lesbo’s!
Dat doet denken aan die schoolleiders die jarenlang hebben geroepen dat homoseksualiteit bij hun op school niet voorkwam en nu verbaasd zijn over de problemen die zich voordoen.
In 2006 worden gemeenteraadsverkiezingen gehouden. Het is daarom van groot belang dat het gemeentelijk homo/lesbisch beleid hoog op de agenda komt te staan. Dan kan de VNG van onderop tot de orde worden geroepen, opdat een einde komt aan het ontkennen van problemen voor ze tot uitbarsting komen. Dat is niet alleen in het belang van homo’s en lesbo’s, maar van de samenleving als geheel.
Het is bekend dat godsdienstig extremisme gepaard gaat met homo- en vrouwvijandigheid. Veel gemeenten hebben te lang hun kop in het zand gestoken.
Het wordt tijd dat zij waakzaam worden en opkomen voor de mensenrechten van iedereen. Homo/lesbische rechten blijken een goede graadmeter voor het respecteren van ieders mensenrechten!
In 1992 verrichtte de VNG in samenwerking met Homostudies Utrecht een eerste onderzoek naar de wijze waarop gemeenten omgingen met homoseksualiteit: “Dat het niet ongezien is gebleven... Gemeentelijk homo en lesbisch emancipatiebeleid.”
Inmiddels is er veel veranderd. Het toenmalige optimisme is verdwenen, dat de homo/lesbische emancipatie in het zicht van de haven was. Er zijn veel knelpunten bijgekomen terwijl door decentralisatie de rol van de gemeenten steeds belangrijker is geworden.
De integratie van veel jongeren afkomstig uit homovijandige culturen dreigt te ontsporen, waardoor bijvoorbeeld in het onderwijs steeds meer problemen ontstaan. Ook op straat wordt de veiligheid van homo’s en lesbo’s weer bedreigd. Er zijn recente voorbeelden van geweld en pesterijen waartegen de politie niet altijd doeltreffend optreedt, om het zacht uit te drukken.
Gemeenten hebben een belangrijke taak gekregen in het jeugdbeleid. Ook hier laten de meeste gemeenten het afweten als het gaat om de opvang van jonge homo/lesbische allochtonen die vaak klem komen te zitten.
Uit onderzoek van het Kenniscentrum Lesbisch en Homo-emancipatiebeleid in 2003 is gebleken dat driekwart van de gemeenten geen prioriteit geeft aan homo/lesbisch beleid en ruim de helft zegt nooit contact te hebben met plaatselijke homo’s en lesbo’s!
Dat doet denken aan die schoolleiders die jarenlang hebben geroepen dat homoseksualiteit bij hun op school niet voorkwam en nu verbaasd zijn over de problemen die zich voordoen.
In 2006 worden gemeenteraadsverkiezingen gehouden. Het is daarom van groot belang dat het gemeentelijk homo/lesbisch beleid hoog op de agenda komt te staan. Dan kan de VNG van onderop tot de orde worden geroepen, opdat een einde komt aan het ontkennen van problemen voor ze tot uitbarsting komen. Dat is niet alleen in het belang van homo’s en lesbo’s, maar van de samenleving als geheel.
Het is bekend dat godsdienstig extremisme gepaard gaat met homo- en vrouwvijandigheid. Veel gemeenten hebben te lang hun kop in het zand gestoken.
Het wordt tijd dat zij waakzaam worden en opkomen voor de mensenrechten van iedereen. Homo/lesbische rechten blijken een goede graadmeter voor het respecteren van ieders mensenrechten!