COC Nederland hekelt homobeleid overheid

Voorzitter Van Dalen: "We gaan de emancipatiestrijd niet overdoen"

Gepubliceerd op: 15 juli 2005

COC Nederland hekelt homobeleid overheid
“Met de mond wordt de emancipatie beleden. Maar als het op concrete actie aankomt, wordt snel gewezen naar anderen.”

Als voorbeeld noemde hij de Vereniging van Nederlandse Gemeenten, die weigert een gesprek aan te gaan over homoseksualiteit en veiligheid op lokaal niveau. Ook sprak hij van politici die homo-emancipatie zelfs zouden tegenwerken.

Rond artikel 1 van de Grondwet, bescherming van homoseksuele asielzoekers in Nederland en adoptierecht voor lesbische ouderstellen, laat minister Donner volgens hem keer op keer zien dat homo-emancipatie en justitie niets met elkaar van doen hebben. “Ten onrechte”, aldus Van Dalen, die aankondigde dat het COC hier met haar hervonden energie werk van zal maken.
 
Naar aanleiding van deze krachtige uitspraken voelde RozeRijk.nl de voorzitter aan de tand over hoe COC Nederland denkt hier op (korte) termijn verandering in aan te kunnen brengen.
 
Meneer Van Dalen, de homo-emancipatie lijkt gestagneerd. Overdoen is geen optie volgens u en we leven tegenwoordig in een maatschappij die behoorlijk is verhard en geïndividualiseerd. Op welke manier denkt COC Nederland die emancipatie van een nieuwe impuls te voorzien?
Van Dalen: “De activiteiten van het COC waren heel lang gericht op het veranderen van wetten. Dat is goed gelukt. In de laatste 60 jaar heeft het COC aan de wieg gestaan van de meeste en belangrijkste wetten die de positie van homoseksuelen in juridische zin hebben verbeterd. Dit is hartstikke belangrijk en goed geweest.

"Er is veel bereikt. Maar nu zal de aandacht zich steeds meer verleggen naar de sociale emancipatie. Ofwel, zorgen dat wat in de wet staat ook de norm wordt in de samenleving. Dat vraagt om een ander soort activiteiten. Dat krijgt nu vorm.”
 
De voorzitter duidt hiermee onder andere op het in gesprek gaan met allochtonen die er conservatieve denkwijzen op nahouden. Niet om compromissen te sluiten, maar om verder te bouwen aan een tolerante samenleving waar iedereen niet alleen het recht, maar ook de mogelijkheid heeft zichzelf te zijn.
 
Welke concrete acties zijn er direct te ondernemen en wat verwacht het COC van de politiek?
Van Dalen: “Er wordt momenteel terecht veel aandacht gevraagd voor fysiek geweld. Maar de echte sluipmoordenaar die angst brengt is het verbale geweld. Het naroepen, uitschelden, sisgeluiden. Dat soort zaken moeten worden aangepakt. De politie moet ook hier aandacht voor hebben. Daarnaast is het belangrijk om gesprekken tussen verschillende bevolkingsgroepen op gang te brengen. Voor een deel komen de problemen voort uit onwetendheid. Bekend is dat als er wederzijds begrip ontstaat, de problemen ook afnemen.
 
“De overheid kan dit actief ondersteunen. Ze doet dat nu te weinig. Ook moet er meer aandacht aan homoseksualiteit op scholen worden besteed. Op dit moment vindt zelfs een ruime meerderheid van de leerlingen het klimaat op school niet geschikt om uit de kast te komen. Als een school een actief homobeleid voert, is dit probleem veel minder groot zo leert de praktijk. Maar er zijn veel scholen die geen homobeleid durven te voeren omdat ze bang zijn een etiket opgeplakt te krijgen.
 
“De overheid kan deze scholen stimuleren daar wel wat aan te doen. Zij moet zelf ook het goede voorbeeld geven. De Vereniging van Nederlandse Gemeenten weigert keer op keer de uitnodiging van het COC om het gesprek aan te gaan. Daarmee laat de overheid zien dat ze zich niet zoveel gelegen laat liggen aan het thema homoseksualiteit. Hoe kun je dan verwachten dat mensen in het land dat wel doen?

"Ook Donner heeft een trackrecord opgebouwd waar je bepaald niet trots op hoeft te zijn. Hij doet te weinig en dingen te laat. Staatssecretaris Ros laat het keer op keer afweten bij homo-evenementen. Terwijl zichtbaarheid van de  regering juist zo belangrijk is.
 
“Niet alleen via de Tweede Kamer maar ook Europarlement, zijn we in staat om voortdurend aandacht te blijven vragen voor homoseksualiteit en samenleving. Met kleine stapjes komen we er wel. Maar het gaat niet van harte. En dat is zo jammer. Er gaat veel energie zitten in het in beweging brengen van bewindslieden en organisaties. Energie die we ook hadden kunnen besteden aan andere zaken, als er meer medewerking en meegaandheid zou zijn.”
 
Hoe daadkrachtig is het COC zelf op dit moment, na wisseling van de wacht en negatieve publiciteit rond het oude COC-bestuur, en is het niet lastig in opstand te komen tegen een overheid die uw club ook subsidieert?
Van Dalen: “Het COC is gericht op de toekomst. In april heeft het COC gesprekken gevoerd met burgemeester Cohen en de politietop naar aanleiding van het incident met Chris Crain (de Amerikaanse journalist die in Amsterdam omwille van zijn geaardheid in elkaar werd geslagen - red.) Dat heeft geleid tot belangrijke toezeggingen.
 
“Tevens heeft het COC een receptenboek ontwikkeld dat op scholen kan worden gebruikt om een beter homoklimaat te maken. Dit boek is gemaakt met subsidie van de overheid en aangeboden aan Maria van der Hoeven, minister van Onderwijs. Maar ook de stellingname rond de paus en het roze polsbandje van COC Tilburg zijn voorbeelden waar het COC laat zien er helemaal te zijn."
 
COC Nederland viert in 2006 haar 60-jarig bestaan. Onder het motto 'Beweging in de samenleving' wil het COC weer zichtbaar zijn als dé belangenorganisatie voor lesbische vrouwen, homoseksuele mannen en biseksuelen - ook onder heteroseksuelen. COC-directeur Alice Van Rooij zei hierover: 'Het haperende proces van sociale acceptatie vergt groot onderhoud en daarbij moet iedereen in de samenleving betrokken worden'.

Het COC gaat dus opnieuw de barricaden op?
Van Dalen: “Er is een nieuw elan binnen de organisatie om de uitdaging waar we voor staan vorm te geven. Een aantal jaren heeft men gedacht dat de emancipatie wel klaar was. Wat nu blijkt, is dat wat in de wet staat nog niet betekend dat dit de norm in de samenleving is. Dat inzicht leidt tot veel nieuwe positieve energie. We zien ook dat andere homo-organisaties het COC weer steeds vaker opzoeken, waaronder HLBF.nl. En ik begrijp dat. Als je denkt dat je er bent, heb je het COC niet meer nodig. Helaas blijkt de werkelijkheid anders te zijn."