Godslastering

Als minister Donner zijn zin krijgt met het vervolgen van godslastering dan krijgt hij het nog druk met al die geestelijke leiders die de Aziatische vloedgolven zien als een goddelijke straf voor homoseksualiteit. 

Als er toch iets godslasterlijk is, dan is het wel de veronderstelling dat iemand honderdduizenden levens in gevaar wil brengen om een handjevol homotoeristen op Thaise stranden te straffen.
 
Je moet wel een ziekelijke geest hebben om dat te bedenken.

Zijn er voor goden geen doelmatiger straffen beschikbaar dan zoiets ongerichts als een zeebeving? Eigenlijk is het al een godslastering om in almachtige goden te geloven die zoveel menselijk leed op hun geweten willen hebben.
 
Als er al goden zouden bestaan dan zijn het eerder arme stumpers aan wie krachten worden toegeschreven waarover ze in werkelijkheid niet kunnen beschikken.

De echte goden lijken mij mensen die met hun beperkte middelen proberen het menselijke bestaan zo menswaardig mogelijk te maken. Mensen die niet over de ruggen van anderen nog meer slachtoffers willen maken dan er al zijn.
 
Misschien zou minister Donner zich wat meer met het lot van vermijdbare slachtoffers moeten bezig houden? En niet met het belasteren van al-dan-niet bestaande goden?