De gemiste kans van Gay, de Film
Bespreking première | Reacties bezoekers
Gepubliceerd op: 27 oktober 2004
Om weer te geven wat de kwaliteit is van een film zijn er ruwweg twee mogelijkheden: men probeert een uitgebreide analyse van camerahoeken, regie, belichting, acteerwerk, montage en eindresultaat te geven, maar zelfs dat zou in dit geval te veel eer zijn voor Gay, de Film.
“Als water scheppen uit een gezonken Titanic: wat heeft het nog voor nut?”
Beter kan in dit geval volstaan worden met een aantal reacties van kenners die allemaal gisteravond met gekromde tenen in hun stoelen zaten. Hooggespannen als de verwachtingen waren maakte een groot aantal filmkenners hun opwachting bij de première. RozeRijk.nl benaderde vooraf een aantal van hen en vroeg ze om – achteraf – hun reactie te geven. Dit artikel is in samenspraak met enkele van hen geschreven.
Vooraf: clichés
Het mag distributeur RCV nagegeven worden: zelfs de aankleding van de première was even clichématig gedaan als de uitwerking van de film – waarover later meer. De première was roze: roze loper, roze ballonnetjes, roze shirts. Gasten moesten in wit en roze kleding verschijnen en deden dat ook en masse.
De nodige versnaperingen deden de rondte, die ook allemaal wel op een bepaalde manier terugkwamen in de film: roze drankjes, sushi en champagne. Verder kon de opkomst bij aanvang al niet veel goeds meer betekenen voor het verloop van de rest van de film. Lagere opkomst dan verwacht en geen enkele aangekondigde BN-er (naast de cast natuurlijk) durfde het uiteindelijk aan om zijn of haar gezicht te laten zien. Na afloop kon alleen maar gezegd worden dat dat hun geluk is geweest.
Het verhaal, aangepast
Het recenseren van een film als Gay kan eigenlijk al volstaan met het aanpassen van de originele beschrijving van de film, zoals die op de website (zie link hiernaast) terug is te vinden:
Pascal en Max zijn iets wat door moet gaan voor een jong, hip gay stel uit Amsterdam, overdreven en niet-realistisch neergezet door acteurs Hugo Metsers en Joris van de Sande. Pascal (Van de Sande) symboliseert een arrogante soapacteur die het wil gaan maken in Hollywood en Max (Metsers) moet een succesvolle, narcistische televisieproducent voorstellen, die een televisieprogramma maakt over daklozen make-overs. Hoewel Metsers wel nog nét wat beter acteert dan Van de Sande is daarmee ook alles gezegd.
Max en Pascal leiden een (wat in de ogen van regisseur Tom Six door moet gaan voor een) typisch decadent homoleven en maken samen met fag-hag Snoes het Amsterdamse nachtleven onveilig. Typisch voor de film is dat zelfs een overdreven type als ‘de fag-hag’ in de film nóg meer overdreven weergegeven kan worden. Maar, zoals het hoort bij decadente homo’s: in hun leven vloeit de champagne rijkelijk op extravagante feesten.
Dan ontmoet Max de knappe Amerikaanse fotograaf Guy, net na het moment dat Pascal zijn eeuwige liefde voor Max had laten blijken. Max, die natuurlijk al vaker vreemd is gegaan (want homo), valt als een blok voor de charmes van Guy, ook al heeft hij eerder beloofd nooit meer vreemd te zullen gaan. Voor Pascal is de maat vol en hij verbreekt hun relatie.
Snoes blijft de bindende factor tussen beide mannen en doet er dan ook alles voor om hen weer bij elkaar te krijgen, met alle ‘hilarische’ gevolgen van dien.
Snoes?
Eigenlijk zou een film, ongeacht de geaardheid van de hoofdrollen, bij voorbaat al als slecht bestempeld kunnen worden als een ludiek personage in het verhaal een naam meekrijgt die alleen maar als ‘wannabe-leuk’ omschreven kan worden. In dit geval is dat ‘Snoes’. Waar menig homo tenenkrommend over zal denken als hij aan zijn beste vriendin denkt. Niet iedere fag-hag is een doos; wat met de naam ‘Snoes’ wel verwacht wordt.
Ook zou de verhaallijn bij voorbaat al als een cliché omschreven kunnen worden.
Twee mensen hebben een relatie, de een gaat vreemd, de ander heeft verdriet, de vreemdganger krijgt berouw en gaat samen met een bemiddelende derde vechten voor het terugwinnen van de verloren liefde. Waar kennen we een dusdanige verhaallijn nog meer van?
Zo kan eigenlijk nog heel lang doorgegaan worden. De film hangt aan elkaar van overtrokken clichés die het gemis van diepgang in het verhaal moeten verbloemen. Six en de cast hebben vol overgave net de verkéérde kant van homoseksualiteit belicht en daarmee een totaal eenzijdig en clichématig beeld neergezet van de hedendaagse homoseksueel. Hoezo verdiept in de homowereld? De seksscènes zijn zelfs in de ogen van de meest onervaren homo nog ongeloofwaardig en nee: homo’s anno nu vinden een tijgerslipje meestal níet sexy.
Achteraf: verbazing | Citaten van bezoekers
“Deze film is een belediging voor de homowereld. Hoe durft die Six te beweren dat hij zich in de homowereld verdiept heeft? Hij beweert op het idee gekomen te zijn doordat hij wel eens met homo’s uit gaat, maar ik weet zeker dat ík die homo’s niet ken, en nooit zal willen kennen ook.”
“Gay is een zeer, zeer knullige en flauwe vertelling. Er is een homostel, een fag-hag, een hondje, een zwerver, een geile fotograaf en er zijn Josefine van Asdonk, Nada van Nie en Kelly. En daar dan twee uur lang mee vullen. Het is een opeenstapeling van beledigende homoclichés, flauwe woordgrappen (waar wij homo’s blijkbaar in grossieren), slecht uitgelichte, erotiekloze, schokkend bedoelde seksscènes en vooral héél veel Hugo Metsers en Joris van de Sande; die beiden noch mooi noch getalenteerd genoeg zijn om de film te dragen.”
“Gay de Film zet zowel de homo-emancipatie als de Nederlandse film vijftig jaar terug – want ook technisch voldoet de film niet. De camera zwabbert ongegeneerd heen en weer, dialogen zijn niet te verstaan, decors vallen zowat om van ellende, de belichting is om te janken, figuranten ontbreken óf zwalken doelloos door het beeld, het spel is slecht… moet ik doorgaan?”
“Dat Pathé eerder Theo van Gogh’s ‘Cool’ weigerde en nu wel deze bagger durft te laten zien is voor mij ronduit onbegrijpelijk. ‘Cool’ was geen goede film, maar dit slaat alles!”
“Dit is een film die op Islamitische scholen gebruikt gaat worden om te laten zien dat homo’s toch wel écht ‘bah’ zijn.”
“Een van de betere performances in de hele film ‘Gay’ kwam van acteur Adriaan Adriaansen, en die speelde een heteroseksuele zwerver.”
“Ik had iemand bij me die als complete positivo qua films omschreven kan worden. Hij vindt alles goed, en haalde mijn mening over de film nog íets naar boven. Mijn nieuwe oordeel is, kort samengevat: leuke poging, maar toch liet de film té veel steken vallen. Zo waren de dialogen soms overbodig en ongeloofwaardig. Qua regie en montage waren sommige scènes gewoon oervervelend lang.”
“Je kon merken dat Tom Six eerst Big Brother regisseerde: hij is het gewend om saaie en nietszeggende dialogen te verfilmen.”
“Ik ben homo en je mag me rustig een slet noemen, maar in mijn hele carrière ben ik nog nooit twee van zulke ongeloofwaardige homo’s tegengekomen als Metsers en Van de Sande. En dan schijnt die Van de Sande zelf nog homo te zijn ook! Je vraagt je af hoe krampachtig hij dan heeft staan acteren.”
“Ik vond vooral Van de Sande onder de maat. Ik had telkens het gevoel dat ik naar oefenfilmjes zat te kijken van een acteercursus. Beetje hakkelig en een aantal keren overacting. Daar had Snoes ook soms last van.”
Slot | slechte clichés
Samengevat was de strekking van alle aanwezigen die RozeRijk.nl sprak: het was een film die beter niet gemaakt had kunnen worden.
Naast het feit dat deze film de gemiddelde homo niet aan zal spreken omdat hij voor hen niet geloofwaardig is, zal hij sowieso al geen heteropubliek trekken omdat dat simpelweg niet geïnteresseerd is in een dusdanig lange opsomming van homoclichés. Bovendien is de film technisch op zowat alle fronten wel een aanfluiting en – let’s face it – de casting had ook wel beter gekund.
Gay, de film is een gemiste kans. Het had een trendsettend stuk kunnen worden dat enerzijds representatief was voor de extremen in de homowereld, als het anderzijds ook maar de nadruk had gelegd op de zaken die nog níet als cliché bestempeld kunnen worden. Helaas bleef de film hangen bij clichés die vervolgens nog niet eens goed weergegeven werden ook.
“Als water scheppen uit een gezonken Titanic: wat heeft het nog voor nut?”
Beter kan in dit geval volstaan worden met een aantal reacties van kenners die allemaal gisteravond met gekromde tenen in hun stoelen zaten. Hooggespannen als de verwachtingen waren maakte een groot aantal filmkenners hun opwachting bij de première. RozeRijk.nl benaderde vooraf een aantal van hen en vroeg ze om – achteraf – hun reactie te geven. Dit artikel is in samenspraak met enkele van hen geschreven.
Vooraf: clichés
Het mag distributeur RCV nagegeven worden: zelfs de aankleding van de première was even clichématig gedaan als de uitwerking van de film – waarover later meer. De première was roze: roze loper, roze ballonnetjes, roze shirts. Gasten moesten in wit en roze kleding verschijnen en deden dat ook en masse.
De nodige versnaperingen deden de rondte, die ook allemaal wel op een bepaalde manier terugkwamen in de film: roze drankjes, sushi en champagne. Verder kon de opkomst bij aanvang al niet veel goeds meer betekenen voor het verloop van de rest van de film. Lagere opkomst dan verwacht en geen enkele aangekondigde BN-er (naast de cast natuurlijk) durfde het uiteindelijk aan om zijn of haar gezicht te laten zien. Na afloop kon alleen maar gezegd worden dat dat hun geluk is geweest.
Het verhaal, aangepast
Het recenseren van een film als Gay kan eigenlijk al volstaan met het aanpassen van de originele beschrijving van de film, zoals die op de website (zie link hiernaast) terug is te vinden:
Pascal en Max zijn iets wat door moet gaan voor een jong, hip gay stel uit Amsterdam, overdreven en niet-realistisch neergezet door acteurs Hugo Metsers en Joris van de Sande. Pascal (Van de Sande) symboliseert een arrogante soapacteur die het wil gaan maken in Hollywood en Max (Metsers) moet een succesvolle, narcistische televisieproducent voorstellen, die een televisieprogramma maakt over daklozen make-overs. Hoewel Metsers wel nog nét wat beter acteert dan Van de Sande is daarmee ook alles gezegd.
Max en Pascal leiden een (wat in de ogen van regisseur Tom Six door moet gaan voor een) typisch decadent homoleven en maken samen met fag-hag Snoes het Amsterdamse nachtleven onveilig. Typisch voor de film is dat zelfs een overdreven type als ‘de fag-hag’ in de film nóg meer overdreven weergegeven kan worden. Maar, zoals het hoort bij decadente homo’s: in hun leven vloeit de champagne rijkelijk op extravagante feesten.
Dan ontmoet Max de knappe Amerikaanse fotograaf Guy, net na het moment dat Pascal zijn eeuwige liefde voor Max had laten blijken. Max, die natuurlijk al vaker vreemd is gegaan (want homo), valt als een blok voor de charmes van Guy, ook al heeft hij eerder beloofd nooit meer vreemd te zullen gaan. Voor Pascal is de maat vol en hij verbreekt hun relatie.
Snoes blijft de bindende factor tussen beide mannen en doet er dan ook alles voor om hen weer bij elkaar te krijgen, met alle ‘hilarische’ gevolgen van dien.
Snoes?
Eigenlijk zou een film, ongeacht de geaardheid van de hoofdrollen, bij voorbaat al als slecht bestempeld kunnen worden als een ludiek personage in het verhaal een naam meekrijgt die alleen maar als ‘wannabe-leuk’ omschreven kan worden. In dit geval is dat ‘Snoes’. Waar menig homo tenenkrommend over zal denken als hij aan zijn beste vriendin denkt. Niet iedere fag-hag is een doos; wat met de naam ‘Snoes’ wel verwacht wordt.
Ook zou de verhaallijn bij voorbaat al als een cliché omschreven kunnen worden.
Twee mensen hebben een relatie, de een gaat vreemd, de ander heeft verdriet, de vreemdganger krijgt berouw en gaat samen met een bemiddelende derde vechten voor het terugwinnen van de verloren liefde. Waar kennen we een dusdanige verhaallijn nog meer van?
Zo kan eigenlijk nog heel lang doorgegaan worden. De film hangt aan elkaar van overtrokken clichés die het gemis van diepgang in het verhaal moeten verbloemen. Six en de cast hebben vol overgave net de verkéérde kant van homoseksualiteit belicht en daarmee een totaal eenzijdig en clichématig beeld neergezet van de hedendaagse homoseksueel. Hoezo verdiept in de homowereld? De seksscènes zijn zelfs in de ogen van de meest onervaren homo nog ongeloofwaardig en nee: homo’s anno nu vinden een tijgerslipje meestal níet sexy.
Achteraf: verbazing | Citaten van bezoekers
“Deze film is een belediging voor de homowereld. Hoe durft die Six te beweren dat hij zich in de homowereld verdiept heeft? Hij beweert op het idee gekomen te zijn doordat hij wel eens met homo’s uit gaat, maar ik weet zeker dat ík die homo’s niet ken, en nooit zal willen kennen ook.”
“Gay is een zeer, zeer knullige en flauwe vertelling. Er is een homostel, een fag-hag, een hondje, een zwerver, een geile fotograaf en er zijn Josefine van Asdonk, Nada van Nie en Kelly. En daar dan twee uur lang mee vullen. Het is een opeenstapeling van beledigende homoclichés, flauwe woordgrappen (waar wij homo’s blijkbaar in grossieren), slecht uitgelichte, erotiekloze, schokkend bedoelde seksscènes en vooral héél veel Hugo Metsers en Joris van de Sande; die beiden noch mooi noch getalenteerd genoeg zijn om de film te dragen.”
“Gay de Film zet zowel de homo-emancipatie als de Nederlandse film vijftig jaar terug – want ook technisch voldoet de film niet. De camera zwabbert ongegeneerd heen en weer, dialogen zijn niet te verstaan, decors vallen zowat om van ellende, de belichting is om te janken, figuranten ontbreken óf zwalken doelloos door het beeld, het spel is slecht… moet ik doorgaan?”
“Dat Pathé eerder Theo van Gogh’s ‘Cool’ weigerde en nu wel deze bagger durft te laten zien is voor mij ronduit onbegrijpelijk. ‘Cool’ was geen goede film, maar dit slaat alles!”
“Dit is een film die op Islamitische scholen gebruikt gaat worden om te laten zien dat homo’s toch wel écht ‘bah’ zijn.”
“Een van de betere performances in de hele film ‘Gay’ kwam van acteur Adriaan Adriaansen, en die speelde een heteroseksuele zwerver.”
“Ik had iemand bij me die als complete positivo qua films omschreven kan worden. Hij vindt alles goed, en haalde mijn mening over de film nog íets naar boven. Mijn nieuwe oordeel is, kort samengevat: leuke poging, maar toch liet de film té veel steken vallen. Zo waren de dialogen soms overbodig en ongeloofwaardig. Qua regie en montage waren sommige scènes gewoon oervervelend lang.”
“Je kon merken dat Tom Six eerst Big Brother regisseerde: hij is het gewend om saaie en nietszeggende dialogen te verfilmen.”
“Ik ben homo en je mag me rustig een slet noemen, maar in mijn hele carrière ben ik nog nooit twee van zulke ongeloofwaardige homo’s tegengekomen als Metsers en Van de Sande. En dan schijnt die Van de Sande zelf nog homo te zijn ook! Je vraagt je af hoe krampachtig hij dan heeft staan acteren.”
“Ik vond vooral Van de Sande onder de maat. Ik had telkens het gevoel dat ik naar oefenfilmjes zat te kijken van een acteercursus. Beetje hakkelig en een aantal keren overacting. Daar had Snoes ook soms last van.”
Slot | slechte clichés
Samengevat was de strekking van alle aanwezigen die RozeRijk.nl sprak: het was een film die beter niet gemaakt had kunnen worden.
Naast het feit dat deze film de gemiddelde homo niet aan zal spreken omdat hij voor hen niet geloofwaardig is, zal hij sowieso al geen heteropubliek trekken omdat dat simpelweg niet geïnteresseerd is in een dusdanig lange opsomming van homoclichés. Bovendien is de film technisch op zowat alle fronten wel een aanfluiting en – let’s face it – de casting had ook wel beter gekund.
Gay, de film is een gemiste kans. Het had een trendsettend stuk kunnen worden dat enerzijds representatief was voor de extremen in de homowereld, als het anderzijds ook maar de nadruk had gelegd op de zaken die nog níet als cliché bestempeld kunnen worden. Helaas bleef de film hangen bij clichés die vervolgens nog niet eens goed weergegeven werden ook.