Gay Marriage
Rob Tielman | Column
Gepubliceerd op: 31 augustus 2004
Nederland kent geen apart homohuwelijk: wij hebben het huwelijk opengesteld voor paren van hetzelfde geslacht. Waarom wil president Bush zoiets grondwettelijk verbieden?
Toen ik begin jaren tachtig voor het eerst de Verenigde Staten bezocht, gingen de meeste Amerikanen waarmee ik omging ervan uit dat ik als Nederlander wel behoorlijk aan de drugs zou zijn.
De verbazing was groot dat ik iets niet deed wat in mijn land wel mocht maar in hun eigen land verboden was.
In 'the land of the free' is veel verboden omdat men er wel de mond vol heeft van vrijheid maar men er een diep wantrouwen heeft tegen werkelijke vrijheid.
Vrijheid wordt er vaak opgevat als de afwezigheid van dwang, waardoor de vrijheid van enkele sterkeren leidt tot de onvrijheid van vele zwakkeren. Zo leidt de vrijheid van wapenbezit tot veel onvrijheid in de vorm van geweld en dodelijke slachtoffers. Zo leidt de onvrijheid om soft drugs te gebruiken tot de macht van enkele rijken en de onmacht van veel verslaafden.
In Nederland wordt vrijheid minder opgevat als de afwezigheid van dwang maar meer als de aanwezigheid van werkelijke keuzemogelijkheden zolang je het zelfbeschikkingsrecht van anderen niet aantast.
Terwijl in Amerika de vrees leeft dat de openstelling van het huwelijk voor paren van hetzelfde geslacht leidt tot de ondergang van het huwelijk, leven er in Nederland verhoudingsgewijs veel meer kinderen die door hun eigen ouders worden opgevoed dan in Amerika. De Amerikaanse 'war on drugs' maakt verhoudingsgewijs meer drugsslachtoffers dan het liberale soft-drugsbeleid in Nederland.
Angst is een slechte raadgever. De actie van Bush tegen het 'gay marriage' kon wel eens heel slecht voor hem uitpakken, op z’n Amerikaans: 'it backfires'. Binnen de Republikeinse Partij groeit de weerstand, tot aan vice-president Cheney toe. Het is heel strategisch dat de Amerikaanse homobeweging de plaatselijke vrijheid om hierover te beslissen als uitgangspunt heeft genomen.
Dit raakt de Amerikaanse snaar van de vrijheid als afwezigheid van dwang.
Daarom wordt de Republikeinse conventie die deze week in New York wordt gehouden heel belangrijk. Wordt er een frontale aanval op het “gay marriage” gedaan dan gaat men vermoedelijk de hand overspelen. Zwijgt men er over dan vergroot dat de kans dat er geen grondwettelijk verbod komt. De komende Amerikaanse verkiezingen worden om meerdere redenen heel spannend...
Cabaretier Menno Nicolai heeft een liedje geschreven over het huwelijk. Hij was zo vriendelijk het beschikbaar te stellen voor RozeRijk.nl. Klik om het te beluisteren op de links rechtsboven.
Meer columns van Rob Tielman e.a. zijn hiernaast te vinden onder het kopje 'Column'.
Toen ik begin jaren tachtig voor het eerst de Verenigde Staten bezocht, gingen de meeste Amerikanen waarmee ik omging ervan uit dat ik als Nederlander wel behoorlijk aan de drugs zou zijn.
De verbazing was groot dat ik iets niet deed wat in mijn land wel mocht maar in hun eigen land verboden was.
In 'the land of the free' is veel verboden omdat men er wel de mond vol heeft van vrijheid maar men er een diep wantrouwen heeft tegen werkelijke vrijheid.
Vrijheid wordt er vaak opgevat als de afwezigheid van dwang, waardoor de vrijheid van enkele sterkeren leidt tot de onvrijheid van vele zwakkeren. Zo leidt de vrijheid van wapenbezit tot veel onvrijheid in de vorm van geweld en dodelijke slachtoffers. Zo leidt de onvrijheid om soft drugs te gebruiken tot de macht van enkele rijken en de onmacht van veel verslaafden.
In Nederland wordt vrijheid minder opgevat als de afwezigheid van dwang maar meer als de aanwezigheid van werkelijke keuzemogelijkheden zolang je het zelfbeschikkingsrecht van anderen niet aantast.
Terwijl in Amerika de vrees leeft dat de openstelling van het huwelijk voor paren van hetzelfde geslacht leidt tot de ondergang van het huwelijk, leven er in Nederland verhoudingsgewijs veel meer kinderen die door hun eigen ouders worden opgevoed dan in Amerika. De Amerikaanse 'war on drugs' maakt verhoudingsgewijs meer drugsslachtoffers dan het liberale soft-drugsbeleid in Nederland.
Angst is een slechte raadgever. De actie van Bush tegen het 'gay marriage' kon wel eens heel slecht voor hem uitpakken, op z’n Amerikaans: 'it backfires'. Binnen de Republikeinse Partij groeit de weerstand, tot aan vice-president Cheney toe. Het is heel strategisch dat de Amerikaanse homobeweging de plaatselijke vrijheid om hierover te beslissen als uitgangspunt heeft genomen.
Dit raakt de Amerikaanse snaar van de vrijheid als afwezigheid van dwang.
Daarom wordt de Republikeinse conventie die deze week in New York wordt gehouden heel belangrijk. Wordt er een frontale aanval op het “gay marriage” gedaan dan gaat men vermoedelijk de hand overspelen. Zwijgt men er over dan vergroot dat de kans dat er geen grondwettelijk verbod komt. De komende Amerikaanse verkiezingen worden om meerdere redenen heel spannend...
Cabaretier Menno Nicolai heeft een liedje geschreven over het huwelijk. Hij was zo vriendelijk het beschikbaar te stellen voor RozeRijk.nl. Klik om het te beluisteren op de links rechtsboven.
Meer columns van Rob Tielman e.a. zijn hiernaast te vinden onder het kopje 'Column'.