Relnichtenrellen
Rob Tielman
Gepubliceerd op: 12 augustus 2004
De beeldvorming in veel media rond homo/lesbisch Nederland holt de laatste weken achteruit. Wat is er aan de hand?
Het begon allemaal met de ruzie in en rond het COC. Dat heeft het imago van de oudste homo/lesbische beweging ter wereld geen goed gedaan. Voor een belangrijk deel ligt de verantwoordelijkheid daarvoor binnen het COC zelf, maar sommige media hebben nagelaten om de feiten zwaarder te laten wegen dan de opinies.
Zo hebben de meeste media bericht dat het landelijk COC-bestuur naar huis is gestuurd vanwege het conflict met de COC-directeur, terwijl in werkelijkheid het COC-bestuur zelf is opgestapt ondanks het feit dat de ledenvergadering het gevoerde beleid heeft goedgekeurd.
De indruk ontstaat dat homo/lesbisch Nederland niets anders te doen heeft dan ruzies uit te vechten terwijl een vijfde van de onderzochte lezers van de Gaykrant de laatste twaalf maanden het slachtoffer is geworden van antihomoseksuele uitingen, maar daar lees je veel minder over in diezelfde media.
Vervolgens kwamen de jaarlijkse rellen rond de Amsterdamse Gay Pride. De Volkskrant geeft Siep (‘ik ben een relnicht’) de Haan op dinsdag 3 augustus alle ruimte om stadsdeelvoorzitter Anne Lize van der Stoel te beschuldigen van ‘treiterijtjes’ zonder hoor en wederhoor toe te passen. Over het gevoerde kort geding verschijnen totaal tegengestelde berichten in de media.
Wat blijft hangen, is dat nichtenruzies kennelijk belangrijker zijn dan een diezelfde week in Amsterdam gehouden informatieve conferentie over homodiscriminatie bij de politie in een zich verenigend Europa. Terwijl dat heel ernstige gevolgen kan hebben bij uitlevering van homo’s en lesbo’s aan het buitenland.
Heel begrijpelijk dat tweederde van de onderzochte lezers van de Gaykrant het eenwordende Europa als een bedreiging voor de Nederlandse homo-emancipatie ziet, maar ook daaraan wordt in de meeste media minder aandacht besteed dan aan relnichtenrellen.
Zelfs de ‘kwaliteitskrant’ NRC Handelsblad gaat op 7 augustus in de fout met de kop: “Jonge homo’s vinden Henk Krol overbodig.” Geen enkele homo/lesbische jongere komt aan het woord die het antihomoseksuele klimaat in het hedendaagse onderwijs meemaakt. Geen enkel onderzoek wordt aangehaald dat de stelling kan onderbouwen. Uit het onderzoek dat de laatste jaren onder jongeren is verricht, blijkt geen enkele weerstand tegen Henk Krol, wel tegen de Gay Pride en relnichtenrellen.
Met dergelijke media-aandacht is het geen wonder dat negen op de tien onderzochte lezers van de Gaykrant een eigen krant de komende 25 jaar nog hard nodig vindt. Dat heeft niets te maken met ‘homo-apartheid’ zoals de Volkskrant op 11 augustus ventileert (want niemand wordt hier in een getto gedwongen) maar alles met het feit dat het recht op seksuele zelfbeschikking kennelijk in Nederland nog altijd niet volledig aanvaard is, om nog maar te zwijgen van de rest van de wereld (waarover we in diezelfde media maar bitter weinig vernemen).
Meer columns zijn hiernaast in de linkerkolom te vinden, logischerwijze onder het kopje 'column'.
Het begon allemaal met de ruzie in en rond het COC. Dat heeft het imago van de oudste homo/lesbische beweging ter wereld geen goed gedaan. Voor een belangrijk deel ligt de verantwoordelijkheid daarvoor binnen het COC zelf, maar sommige media hebben nagelaten om de feiten zwaarder te laten wegen dan de opinies.
Zo hebben de meeste media bericht dat het landelijk COC-bestuur naar huis is gestuurd vanwege het conflict met de COC-directeur, terwijl in werkelijkheid het COC-bestuur zelf is opgestapt ondanks het feit dat de ledenvergadering het gevoerde beleid heeft goedgekeurd.
De indruk ontstaat dat homo/lesbisch Nederland niets anders te doen heeft dan ruzies uit te vechten terwijl een vijfde van de onderzochte lezers van de Gaykrant de laatste twaalf maanden het slachtoffer is geworden van antihomoseksuele uitingen, maar daar lees je veel minder over in diezelfde media.
Vervolgens kwamen de jaarlijkse rellen rond de Amsterdamse Gay Pride. De Volkskrant geeft Siep (‘ik ben een relnicht’) de Haan op dinsdag 3 augustus alle ruimte om stadsdeelvoorzitter Anne Lize van der Stoel te beschuldigen van ‘treiterijtjes’ zonder hoor en wederhoor toe te passen. Over het gevoerde kort geding verschijnen totaal tegengestelde berichten in de media.
Wat blijft hangen, is dat nichtenruzies kennelijk belangrijker zijn dan een diezelfde week in Amsterdam gehouden informatieve conferentie over homodiscriminatie bij de politie in een zich verenigend Europa. Terwijl dat heel ernstige gevolgen kan hebben bij uitlevering van homo’s en lesbo’s aan het buitenland.
Heel begrijpelijk dat tweederde van de onderzochte lezers van de Gaykrant het eenwordende Europa als een bedreiging voor de Nederlandse homo-emancipatie ziet, maar ook daaraan wordt in de meeste media minder aandacht besteed dan aan relnichtenrellen.
Zelfs de ‘kwaliteitskrant’ NRC Handelsblad gaat op 7 augustus in de fout met de kop: “Jonge homo’s vinden Henk Krol overbodig.” Geen enkele homo/lesbische jongere komt aan het woord die het antihomoseksuele klimaat in het hedendaagse onderwijs meemaakt. Geen enkel onderzoek wordt aangehaald dat de stelling kan onderbouwen. Uit het onderzoek dat de laatste jaren onder jongeren is verricht, blijkt geen enkele weerstand tegen Henk Krol, wel tegen de Gay Pride en relnichtenrellen.
Met dergelijke media-aandacht is het geen wonder dat negen op de tien onderzochte lezers van de Gaykrant een eigen krant de komende 25 jaar nog hard nodig vindt. Dat heeft niets te maken met ‘homo-apartheid’ zoals de Volkskrant op 11 augustus ventileert (want niemand wordt hier in een getto gedwongen) maar alles met het feit dat het recht op seksuele zelfbeschikking kennelijk in Nederland nog altijd niet volledig aanvaard is, om nog maar te zwijgen van de rest van de wereld (waarover we in diezelfde media maar bitter weinig vernemen).
Meer columns zijn hiernaast in de linkerkolom te vinden, logischerwijze onder het kopje 'column'.