Schurkenstaat?
Gepubliceerd op: 16 februari 2004
President Bush wil de openstelling van het huwelijk voor paren van gelijk geslacht via de Amerikaanse grondwet verbieden. Tegelijkertijd wordt het stadhuis van San Francisco bestormd door homo-/lesbische paren die kunnen en willen trouwen. Is de VS inzake homoseksualiteit een schurkenstaat of een paradijs?
We moeten niet vergeten dat in een aantal Amerikaanse staten (zoals in het Texas van Bush) homoseksualiteit nog steeds strafbaar is. Slechts enkele staten (zoals New York en California) kennen bepalingen tegen discriminatie op grond van homoseksualiteit. In veel staten van de VS is of wordt het huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht wettelijk verboden. In een beperkt aantal gevallen is het mogelijk om een partnerschap te registreren.
Door het Amerikaanse kiesstelsel is het aantrekkelijk voor de homo-/lesbische minderheid om zoveel mogelijk gezamenlijk in bepaalde wijken of steden te gaan wonen om daardoor een meerderheid voor gelijkberechtiging te krijgen.
Harvey Milk
San Francisco is daar een voorbeeld van. De moord op de homoseksuele wethouder Harvey Milk (1930-1978) heeft geleid tot een groot politiek bewustzijn en een sterke zelforganisatie van de homo-/lesbische gemeenschap die in veel wijken een meerderheid van de bevolking vormt. Zo is het mogelijk om de mazen in de Amerikaanse wetgeving te benutten om toch homo-/lesbische huwelijken te sluiten als daar politiek of juridisch een meerderheid voor te vinden is. Een voorbeeld daarvan is Massachusetts waar de rechtspraak vooruit loopt op de politiek.
Zo kan een stadsdeel (West-Hollywood in Los Angeles), een dorp (Provincetown bij Boston), een stad (San Francisco) of een staat (Vermont, Hawaii) veel gelijkberechtiging tot stand brengen in een land waar een (slinkende) meerderheid tegen een volledige gelijke behandeling is. Deze weerstand is het grootst inzake de openstelling van het huwelijk voor, en de adoptie van kinderen door homo/lesbische paren.
Pikant is dat ook de meeste tegenstanders van Bush bang zijn om de homoseksuele kaart uit te spelen omdat men vreest dat de meeste kiezers nog niet toe zijn aan een volledige gelijke behandeling van homo/lesbische paren. Daarbij wordt Nederland door de felste homohaters misbruikt door ons af te schilderen als een land dat zichzelf in de afgrond heeft gestort door het huwelijk open te stellen voor paren van het zelfde geslacht.
Het kan dus heel spannend worden bij de komende verkiezingen en het valt nog niet te voorzien of de VS er dit jaar inzake homoseksualiteit voor kiest een schurkenstaat of een paradijs te worden...
We moeten niet vergeten dat in een aantal Amerikaanse staten (zoals in het Texas van Bush) homoseksualiteit nog steeds strafbaar is. Slechts enkele staten (zoals New York en California) kennen bepalingen tegen discriminatie op grond van homoseksualiteit. In veel staten van de VS is of wordt het huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht wettelijk verboden. In een beperkt aantal gevallen is het mogelijk om een partnerschap te registreren.
Door het Amerikaanse kiesstelsel is het aantrekkelijk voor de homo-/lesbische minderheid om zoveel mogelijk gezamenlijk in bepaalde wijken of steden te gaan wonen om daardoor een meerderheid voor gelijkberechtiging te krijgen.
Harvey Milk
San Francisco is daar een voorbeeld van. De moord op de homoseksuele wethouder Harvey Milk (1930-1978) heeft geleid tot een groot politiek bewustzijn en een sterke zelforganisatie van de homo-/lesbische gemeenschap die in veel wijken een meerderheid van de bevolking vormt. Zo is het mogelijk om de mazen in de Amerikaanse wetgeving te benutten om toch homo-/lesbische huwelijken te sluiten als daar politiek of juridisch een meerderheid voor te vinden is. Een voorbeeld daarvan is Massachusetts waar de rechtspraak vooruit loopt op de politiek.
Zo kan een stadsdeel (West-Hollywood in Los Angeles), een dorp (Provincetown bij Boston), een stad (San Francisco) of een staat (Vermont, Hawaii) veel gelijkberechtiging tot stand brengen in een land waar een (slinkende) meerderheid tegen een volledige gelijke behandeling is. Deze weerstand is het grootst inzake de openstelling van het huwelijk voor, en de adoptie van kinderen door homo/lesbische paren.
Pikant is dat ook de meeste tegenstanders van Bush bang zijn om de homoseksuele kaart uit te spelen omdat men vreest dat de meeste kiezers nog niet toe zijn aan een volledige gelijke behandeling van homo/lesbische paren. Daarbij wordt Nederland door de felste homohaters misbruikt door ons af te schilderen als een land dat zichzelf in de afgrond heeft gestort door het huwelijk open te stellen voor paren van het zelfde geslacht.
Het kan dus heel spannend worden bij de komende verkiezingen en het valt nog niet te voorzien of de VS er dit jaar inzake homoseksualiteit voor kiest een schurkenstaat of een paradijs te worden...