Dochter van lesbo's kreeg 'alle liefde van de wereld'
Gepubliceerd op: 14 januari 2004
'Mijn moeder en haar vriendin hebben me alle liefde van de wereld gegeven', verklaarde Verhaege in de Vlaamse krant Het Laatste Nieuws. 'Ik ben wel eens gepest, maar dat gebeurt met élk kind dat een beetje anders is. Of het nu omwille van een brilletje of omwille van homoseksuele ouders is. En het feit dat ik lesbisch ben, heeft niks met mijn opvoeding te maken. Dat zijn mìjn gevoelens.'
Streng
De ouders van Virginie scheidden toen ze drie jaar oud was. Haar mama leerde een half jaar na de scheiding vriendin Marleen kennen. Ze gingen meteen samenwonen. 'Het enige waar mijn vader zich nooit mee bemoeid heeft, is mijn opvoeding. Die was helemaal in handen van mama en Marleen. En dat hebben ze goed gedaan, al ben ik wel behoorlijk streng opgevoed.'
Losser
'Mijn moeder was voor mij altijd overbeschermend, maar dat maakte Marleen vaak weer goed omdat zij heel wat losser was. Kijk, dat is een van de voordelen van mijn opvoeding: vrouwen geven makkelijker toe dan mannen, dus wanneer de ene vrouw nee zei, kon ik de andere altijd wel overtuigen.'
Gelukkige mama
Virginie stelde zich nooit vragen over de nieuwe relatie van haar moeder. 'Mijn ma was gelukkig en dat was voor mij het allerbelangrijkste.' Niet iedereen reageerde met dezelfde openheid van geest. "'k zat op een katholieke school en daar begrepen ze het heel wat minder. De leraars en vooral de directrice, een non, waren niet opgezet met mijn thuissituatie. De directrice vond het bijvoorbeeld absoluut niet kunnen dat mijn moeder Marleen meebracht naar ouderavonden.'
School
'Ook het PMS (Psycho-Medisch Sociaal Centrum) heeft me echt geviseerd. Tientallen keren hebben ze me ondervraagd en dan verdraaiden ze mijn woorden om toch maar te kunnen zeggen: "Zie je wel dat dat kind niet gelukkig is! Zie je wel dat ze slechte resultaten haalt door die relatie van haar moeder!" Maar dat had niks met mijn moeder te maken. Ik ging gewoon niet graag naar school.'
Extra troef
'Natuurlijk waren er altijd kinderen die met me lachten en af en toe werd ik ook gepest. Het ergste wat ze mij verweten hebben? Dat mijn moeder en ik niet normaal zijn. Maar een trauma heb ik daar niet aan overgehouden. Bij mij ging dat het ene oor in en het andere uit. Ik ben nooit in een hoekje gaan zitten. Waarom zou ik? Ik had alles wat ik nodig had om gelukkig te zijn. Meer nog, door mijn opvoeding heb ik een extra troef: ik sta veel meer open voor mensen dan kinderen die uit een traditioneel gezin komen.'
Liefde
'Het is onzin te beweren dat kinderen van holebi's niet gelukkig kunnen zijn omdat ze gepest worden of omdat holebi-ouders niet in staat zijn een kind op te voeden. Ik ben ook gepest, maar élk kind dat een beetje anders is, wordt gepest. Een kind van zes met een brilletje zal ook een slachtoffer zijn. Het enige wat een kind nodig heeft, is liefde en dat kan door iedereen gegeven worden. Mijn moeder en Marleen zien me allebei even graag en ik heb altijd twee mensen gehad om op terug te vallen. Ik heb echt nooit iets tekort gehad.'
Zelf lesbisch
Virginie is ook zelf lesbisch. Ze leerde haar vriendin elf jaar terug op school kennen. Nu wonen ze twee jaar samen in Blankenberge. 'Naarmate ik ouder werd, besefte ik dat dit mìjn gevoelens waren en niet die van mijn moeder of mijn opvoeding. Ik ben ook met jongens geweest, maar dat lukte nooit. En dat heeft helemaal niks met mannenhaat te maken. Mijn moeder heeft nooit een negatief woord gezegd over mijn vader of over andere mannen.'
Schuld
'Toch blijft iedereen ervan overtuigd dat mijn geaardheid de schuld is van mama, terwijl ik heel zeker ben dat dat niet zo is. Mijn moeder heeft me nooit in die richting geduwd. Integendeel. Toen ik haar vertelde dat ik met een meisje was, zei ze: "Ben je wel zeker? Je moet dat niet doen om mij gelukkig te maken." Ook zij zit met de vraag of het nu haar schuld is dat ik met een meisje samenwoon. Maar dit is mijn keuze, mijn eigen gevoel. Ik ben gelukkig en het doet er niet toe of ik nu naast een jongen of een meisje in bed lig. Het enige wat telt, is dat we elkaar graag zien.' (Bron: Denis Bouwen/Het Laatste Nieuws)
Het tv-programma Nachtwacht, zaterdag 17 januari om 22.30 uur bij de Vlaamse zender Canvas, is gewijd aan het thema: Kunnen homo's en lesbiennes kinderen opvoeden?
Streng
De ouders van Virginie scheidden toen ze drie jaar oud was. Haar mama leerde een half jaar na de scheiding vriendin Marleen kennen. Ze gingen meteen samenwonen. 'Het enige waar mijn vader zich nooit mee bemoeid heeft, is mijn opvoeding. Die was helemaal in handen van mama en Marleen. En dat hebben ze goed gedaan, al ben ik wel behoorlijk streng opgevoed.'
Losser
'Mijn moeder was voor mij altijd overbeschermend, maar dat maakte Marleen vaak weer goed omdat zij heel wat losser was. Kijk, dat is een van de voordelen van mijn opvoeding: vrouwen geven makkelijker toe dan mannen, dus wanneer de ene vrouw nee zei, kon ik de andere altijd wel overtuigen.'
Gelukkige mama
Virginie stelde zich nooit vragen over de nieuwe relatie van haar moeder. 'Mijn ma was gelukkig en dat was voor mij het allerbelangrijkste.' Niet iedereen reageerde met dezelfde openheid van geest. "'k zat op een katholieke school en daar begrepen ze het heel wat minder. De leraars en vooral de directrice, een non, waren niet opgezet met mijn thuissituatie. De directrice vond het bijvoorbeeld absoluut niet kunnen dat mijn moeder Marleen meebracht naar ouderavonden.'
School
'Ook het PMS (Psycho-Medisch Sociaal Centrum) heeft me echt geviseerd. Tientallen keren hebben ze me ondervraagd en dan verdraaiden ze mijn woorden om toch maar te kunnen zeggen: "Zie je wel dat dat kind niet gelukkig is! Zie je wel dat ze slechte resultaten haalt door die relatie van haar moeder!" Maar dat had niks met mijn moeder te maken. Ik ging gewoon niet graag naar school.'
Extra troef
'Natuurlijk waren er altijd kinderen die met me lachten en af en toe werd ik ook gepest. Het ergste wat ze mij verweten hebben? Dat mijn moeder en ik niet normaal zijn. Maar een trauma heb ik daar niet aan overgehouden. Bij mij ging dat het ene oor in en het andere uit. Ik ben nooit in een hoekje gaan zitten. Waarom zou ik? Ik had alles wat ik nodig had om gelukkig te zijn. Meer nog, door mijn opvoeding heb ik een extra troef: ik sta veel meer open voor mensen dan kinderen die uit een traditioneel gezin komen.'
Liefde
'Het is onzin te beweren dat kinderen van holebi's niet gelukkig kunnen zijn omdat ze gepest worden of omdat holebi-ouders niet in staat zijn een kind op te voeden. Ik ben ook gepest, maar élk kind dat een beetje anders is, wordt gepest. Een kind van zes met een brilletje zal ook een slachtoffer zijn. Het enige wat een kind nodig heeft, is liefde en dat kan door iedereen gegeven worden. Mijn moeder en Marleen zien me allebei even graag en ik heb altijd twee mensen gehad om op terug te vallen. Ik heb echt nooit iets tekort gehad.'
Zelf lesbisch
Virginie is ook zelf lesbisch. Ze leerde haar vriendin elf jaar terug op school kennen. Nu wonen ze twee jaar samen in Blankenberge. 'Naarmate ik ouder werd, besefte ik dat dit mìjn gevoelens waren en niet die van mijn moeder of mijn opvoeding. Ik ben ook met jongens geweest, maar dat lukte nooit. En dat heeft helemaal niks met mannenhaat te maken. Mijn moeder heeft nooit een negatief woord gezegd over mijn vader of over andere mannen.'
Schuld
'Toch blijft iedereen ervan overtuigd dat mijn geaardheid de schuld is van mama, terwijl ik heel zeker ben dat dat niet zo is. Mijn moeder heeft me nooit in die richting geduwd. Integendeel. Toen ik haar vertelde dat ik met een meisje was, zei ze: "Ben je wel zeker? Je moet dat niet doen om mij gelukkig te maken." Ook zij zit met de vraag of het nu haar schuld is dat ik met een meisje samenwoon. Maar dit is mijn keuze, mijn eigen gevoel. Ik ben gelukkig en het doet er niet toe of ik nu naast een jongen of een meisje in bed lig. Het enige wat telt, is dat we elkaar graag zien.' (Bron: Denis Bouwen/Het Laatste Nieuws)
Het tv-programma Nachtwacht, zaterdag 17 januari om 22.30 uur bij de Vlaamse zender Canvas, is gewijd aan het thema: Kunnen homo's en lesbiennes kinderen opvoeden?