Marianne Weber zeemt zelf de ramen

Bijna een miljoen albums gingen al over de toonbank. Daarnaast bomvolle zalen. Toch is zangeres MARIANNE WEBER de eenvoud zelve gebleven.

Ze woont in een heel gewoon huis. En, zo vertrouwde de populaire artieste vrouw/vrouw-magazine ZIJ AAN ZIJ toe: ‘Ik zeem mijn eigen ramen’.

Privé
Sinds de dood van MARY SERVAES draagt Marianne de eretitel Koningin van het Levenslied. Met kerst trad ze op in de veelbekeken TROS-tv-show met FRANS BAUER. Toch zien de twee elkaar privé bijna nooit. Want zakelijk en privé houdt Marianne graag gescheiden.

Mannen
Maar alle fans weten dat de 48-jarige zangeres haar leven deelt met een vrouw. Vijf jaar geleden wist ene RITA bij Marianne de meest gevoelige snaar te raken. Aanvankelijk begreep ze daar niets van. Want ze ging altijd voor de mannen en is ook moeder van twee zoons.

Lesbisch
Aan Zij Aan Zij vertelt de artieste dat haar coming out zich in razend tempo voltrok, nadat Rita had gezegd: Marianne, je wordt niet verliefd op een man of een vrouw, maar je wordt verliefd op een mens. 'Toen dacht ik: klaar, klaar! Ik hou van een mens, en dat dat lesbisch heet, dan zal me dat een zorg zijn.’

Dametjes
De favoriete songtekst uit haar eigen repertoire is daarom: ‘Diep in mijn hart ben ik blijven geloven in liefde en geluk. Nu ik bij jou ben kan mijn leven niet meer stuk.’ Geen enkele vervelende reactie volgde. Oudere dametjes kwamen zelfs naar Rita toe: Zorg je wel goed voor haar?

Homohaters
Een van haar fans is Ibrahim die in Mariannes website-gastenboek veronderstelt dat hij wel de enige Marokkaan zal zijn. Fantastisch vindt de zangeres dat. Want: ‘Als er één groep is die homohaters zijn – ik noem het maar bij de naam – is het gewoon die groep. En als er dan één zo’n man bij mij binnen zit, vind ik dat helemaal geweldig.’

Dom
Ook de Gay Krant interviewde 'la' Weber. 'Het levenslied is een stukje cultuur', legt ze de verslaggever uit Best uit. 'Verwar het alsjeblieft niet met... met après-ski. Laat het niet te dom worden, denk ik dan. Dat haalt het genre naar beneden.'

Kassa
Opnieuw toont Marianne zich een bescheiden vrouw: 'Ik heb toevallig een mooie stem en kan het me permitteren om te doen waar ik zo van hou: zingen. Had ik die niet gehad, dan had ik gewoon ergens achter de kassa gezeten.'