Burgemeester Cohen over de Gay Pride 2005
Intro van burgemeester Cohen in de Gay & Night van juli/augustus.
Je kunt je indenken dat mensen dit gevoel herkennen. In zekere zin lijkt het ook wel op te gaan voor gay Amsterdam. De eerste Amsterdam Pride, augustus 1996, had nadrukkelijk geen emancipatoir doel, maar werd opgezet om te tonen dat het in Amsterdam goed samenleven is. Via de geweldige Gay Games 1998 en de openstelling van het huwelijk in 2001 ontstond bij velen het gevoel dat de perfectie was bereikt. Maar bij sommigen begon het ongeruste gevoel dat het misschien wel te “bijzonder gezellig” was geworden, en dat er tegenkrachten in de samenleving aan het ontstaan waren.
Maar het is nooit te gezellig, te geïntegreerd, te geëmancipeerd, te zichtbaar. Zichtbaarheid is essentieel, zelfs zozeer dat zonder zichtbaarheid van werkelijke emancipatie geen sprake kan zijn. Affaires als de mishandeling van Chris Grain en de weggepeste mannen uit de Retiefstraat zijn schrijnende gevallen waarbij het mensen eigenlijk verboden werd zichtbaar te zijn, op straffe van mishandeling of verstoting uit een buurt. Dit mag niet, kan niet en zal nooit worden geaccepteerd. Niet in de
Leidsestraat, niet in Oost, niet in Bos en Lommer. Nee, nergens in Amsterdam.
Discriminatie en uitsluiting behoren tot de ergste dingen die een mens kunnen overkomen. Het enige antwoord erop is en blijft het bevorderen van samenhang en integratie. Amsterdam werkt hier hard aan, maar een bestuur is afhankelijk van de burgers die de samenhang uiteindelijk vorm moeten geven en die elkaar moeten respecteren.
Tegen de vrouwen en mannen van gay Amsterdam, of ze hier nu wonen, werken of op bezoek zijn, zeg ik: Wees welkom, wees zichtbaar, wees trots. De tiende editie van Amsterdam Pride zorgt voor de grootste zichtbaarheid van alle Prides door meer evenementen, meer feest, en, naar ik hoop voor iedereen, nog meer plezier. Vier je trots. Werk samen en sta voor wie je bent.
Van harte gefeliciteerd met de tiende editie van Amsterdam Pride!
M. J. Cohen
Maar het is nooit te gezellig, te geïntegreerd, te geëmancipeerd, te zichtbaar. Zichtbaarheid is essentieel, zelfs zozeer dat zonder zichtbaarheid van werkelijke emancipatie geen sprake kan zijn. Affaires als de mishandeling van Chris Grain en de weggepeste mannen uit de Retiefstraat zijn schrijnende gevallen waarbij het mensen eigenlijk verboden werd zichtbaar te zijn, op straffe van mishandeling of verstoting uit een buurt. Dit mag niet, kan niet en zal nooit worden geaccepteerd. Niet in de
Leidsestraat, niet in Oost, niet in Bos en Lommer. Nee, nergens in Amsterdam.
Discriminatie en uitsluiting behoren tot de ergste dingen die een mens kunnen overkomen. Het enige antwoord erop is en blijft het bevorderen van samenhang en integratie. Amsterdam werkt hier hard aan, maar een bestuur is afhankelijk van de burgers die de samenhang uiteindelijk vorm moeten geven en die elkaar moeten respecteren.
Tegen de vrouwen en mannen van gay Amsterdam, of ze hier nu wonen, werken of op bezoek zijn, zeg ik: Wees welkom, wees zichtbaar, wees trots. De tiende editie van Amsterdam Pride zorgt voor de grootste zichtbaarheid van alle Prides door meer evenementen, meer feest, en, naar ik hoop voor iedereen, nog meer plezier. Vier je trots. Werk samen en sta voor wie je bent.
Van harte gefeliciteerd met de tiende editie van Amsterdam Pride!
M. J. Cohen