De roze rand van Low-land
Van de regen in de.... | Deel 3
Gepubliceerd op: 20 augustus 2006
Het zal niemand zijn ontgaan, het regent in Nederland en dus ook op Lowlands. En hoe! De stormbuien worden afgewisseld met minder harde stormbuien en motregen, om vervolgens weer een stortbui te worden. Een varkentje zou hier helemaal blij worden van de modder.
Waterdicht
Aan de andere kant: ik heb mijn gouden regenlaarsjes nog dus de voetjes blijven in ieder geval schoon en droog. Wat overigens niet voor iedereen geldt. Nog steeds denken mensen dat linnen gympjes waterdicht zijn (niet) en dat je met slippers schone voeten houdt (ook niet). Hoe dan ook: Lowlands gaat door!
De afsluiter van het jaar is Muse, iets waar ik me heel erg op verheug. Al jaren staat deze band bovenaan mijn lijstje met bands die ik móet zien. En het gaat gebeuren. Vanavond. Ondertussen heeft ook nog Panic! at the Disco gespeeld en heb een heel bijzonder concert gezien met middeleeuwse muziek en zang, Carminus Buranus. Een aanrader voor liefhebbers van de melodieuze goth rock.
Pink Award
De award voor de meest roze Lowlandsband gaat zonder twijfel naar de Scissor Sisters. Een glamband uit New York die bestaat uit vijf nichten en een vrouw. Die nichten: leuk om naar te kijken, grappig met al die maniertjes. Vooral frontman Jake Shears kan er wat van.
Rare dansjes, gekke pasjes, Jack uit Will & Grace is er niets bij. De muziek vind ik redelijk, een echte fan zal ik nooit worden. Er was eigenlijk maar één reden om te gaan: zangeres Ana Matronic. Al sinds hun allereerste clipje op MTV ben ik heimelijk verliefd. Dat rode haar, dat lichaam... Enfin, ik hou er over op, computers kunnen niet goed tegen kwijl.
Het concert dat de band gisteravond heeft gegeven was geweldig. Alle bekende plaatjes kwamen voorbij, ook het liedje dat ze voor mij hebben geschreven, hun debuutsingle Laura. Heel bijzonder was een ode aan een overleden vriendin van Shears. Het was stil in de tent, een paar duizend mensen die in alle rust de tijd nemen om zijn vriendin te eren. Zoals het hoort. Drie tellen later was het weer een groot feest.
Roze Lowlands?
Roze op Lowlands. Echt een roze evenement zal het wel nooit worden. Gelukkig. Anders zouden er geen echte grote namen kunnen komen en blijven we steken bij de derde reïncarnatie van Luv of het zoveelste optreden van Imca Marina. Nee dit is leuker. Potten zijn er genoeg, flirten doe ik hier genoeg. Jammer dat ik het leukste meisje van gisteravond na een half uur weer uit het oog ben verloren.
We zijn inmiddels bij dag drie aangekomen, de laatste dag. Het is jammer dat het weer bijna over is en dat ik weer een heel jaar moet wachten op dit geweldige festival. Aan de andere kant, ik ben moe. De koek is bijna op. Vanavond nog mijn muntjes omruilen voor bier en dat opzuipen plus nog dat sixpack bij de tent. Het wordt nog een lange, heerlijk lange nacht.
Misschien, als Laura de komende nacht overleefd heeft, horen we later nog wat van haar...
Waterdicht
Aan de andere kant: ik heb mijn gouden regenlaarsjes nog dus de voetjes blijven in ieder geval schoon en droog. Wat overigens niet voor iedereen geldt. Nog steeds denken mensen dat linnen gympjes waterdicht zijn (niet) en dat je met slippers schone voeten houdt (ook niet). Hoe dan ook: Lowlands gaat door!
De afsluiter van het jaar is Muse, iets waar ik me heel erg op verheug. Al jaren staat deze band bovenaan mijn lijstje met bands die ik móet zien. En het gaat gebeuren. Vanavond. Ondertussen heeft ook nog Panic! at the Disco gespeeld en heb een heel bijzonder concert gezien met middeleeuwse muziek en zang, Carminus Buranus. Een aanrader voor liefhebbers van de melodieuze goth rock.
Pink Award
De award voor de meest roze Lowlandsband gaat zonder twijfel naar de Scissor Sisters. Een glamband uit New York die bestaat uit vijf nichten en een vrouw. Die nichten: leuk om naar te kijken, grappig met al die maniertjes. Vooral frontman Jake Shears kan er wat van.
Rare dansjes, gekke pasjes, Jack uit Will & Grace is er niets bij. De muziek vind ik redelijk, een echte fan zal ik nooit worden. Er was eigenlijk maar één reden om te gaan: zangeres Ana Matronic. Al sinds hun allereerste clipje op MTV ben ik heimelijk verliefd. Dat rode haar, dat lichaam... Enfin, ik hou er over op, computers kunnen niet goed tegen kwijl.
Het concert dat de band gisteravond heeft gegeven was geweldig. Alle bekende plaatjes kwamen voorbij, ook het liedje dat ze voor mij hebben geschreven, hun debuutsingle Laura. Heel bijzonder was een ode aan een overleden vriendin van Shears. Het was stil in de tent, een paar duizend mensen die in alle rust de tijd nemen om zijn vriendin te eren. Zoals het hoort. Drie tellen later was het weer een groot feest.
Roze Lowlands?
Roze op Lowlands. Echt een roze evenement zal het wel nooit worden. Gelukkig. Anders zouden er geen echte grote namen kunnen komen en blijven we steken bij de derde reïncarnatie van Luv of het zoveelste optreden van Imca Marina. Nee dit is leuker. Potten zijn er genoeg, flirten doe ik hier genoeg. Jammer dat ik het leukste meisje van gisteravond na een half uur weer uit het oog ben verloren.
We zijn inmiddels bij dag drie aangekomen, de laatste dag. Het is jammer dat het weer bijna over is en dat ik weer een heel jaar moet wachten op dit geweldige festival. Aan de andere kant, ik ben moe. De koek is bijna op. Vanavond nog mijn muntjes omruilen voor bier en dat opzuipen plus nog dat sixpack bij de tent. Het wordt nog een lange, heerlijk lange nacht.
Misschien, als Laura de komende nacht overleefd heeft, horen we later nog wat van haar...