De roze rand van Low-land
Dresscode Pink | Deel 1
Gepubliceerd op: 18 augustus 2006
Lowlands in Biddinghuizen... Voor de vaste bezoekers een soort van 'thuiskomen', voor de nieuwelingen een overrompelende ervaring.
Onbekende bandjes zien, ontdekken dat er altijd wel iemand vreemder is gekleed dan jij en na drie dagen compleet kapot thuiskomen. De echte Lowlands experience. Dit jaar is het niet anders. De eerste voor mij onbekende band is gescoord en zo ontzettend vreemd is mijn allegaartje van warme truien over elkaar ook niet echt.
Garderobe
Kleding op Lowlands is een heikel punt. Voor een buitenstaander ziet iedereen eruit alsof hij het ergste allegaartje uit zijn kast heeft getrokken. Gescheurde broeken, T-shirts met vlekken en afgetrapte kisten. Ga een weekendje kamperen op Lowlands en je ziet dat het tegendeel waar is.
Het meisje waar ik mijn tent mee mag delen heeft zo ongeveer haar complete garderobe in een tas gepropt. De oogst voor drie dagen: zes shirts, drie truien, vier broeken en drie rokjes. Waarbij iedere outfit compleet wordt gemaakt met bijbehorende accessoires. Buiten dat wordt er veel tijd in de make-up gestoken met als doel het eruit te laten zien alsof ze dagelijks met zwaar zwartomlijnde ogen loopt.
Zwart met... roze!
Dresscode voor dit jaar is zwart. Nou... Dresscode voor íeder jaar is zwart. Welk jaar je ook komt: met zwart zit je altijd goed. Gelukkig wordt ieder jaar het zwart gematcht met een andere kleur. Dit jaar is dat zonnig roze. Vooral roze regenlaarsjes doen het dit jaar helemaal goed.
Ook een trend: een legerkleurig petje. Zonder dat petje hoor je er nu al eigenlijk niet meer bij (hoewel het festival pas een dag oud is). Wat natuurlijk helpt, is dat de petjes gratis worden verstrekt bij de koffieservice op de campings, maar toch.
Behalve kijken en bekeken worden, is de corebusiness van Lowlands natuurlijk de muziek. Topper van de dag was de band A Balladeer, dat een akoestisch concert gaf. In plaats van grote boxen kreeg iedereen een koptelefoon waardoor het concert nog intiemer werd. Door die intimiteit durfde de band ook meer te experimenteren met hun muziek dan dat ze misschien morgen zullen doen als ze in een grote tent staan.
Johnny Depp look-alike
Ook een leuke verrassing was HIM, een Finse metalband. Van de muziek, stevige rock met jankende gitaren en niet altijd zuivere zang, moet je houden. Succesnummer van de band is de zanger: Ville Valo. Een magere jongen, arrogante blik, maar met JohnnyDepptrekjes. Vooraan stond een hele rij kwijlende meisjes en een enkele kwijlende jongen. Ja, ook jongens. Valo is namelijk bi. Wel een valse: het verhaal gaat dat hij binnenkort trouwt met een vrouw.
Inderdaad: er zijn ook homo's op Lowlands. Meer dan genoeg. Het is natuurlijk gemakkelijker om ze te vinden in een of ander café, maar als je een alto wilt met wilde dreads: ze zijn er in overvloed. Nog leuker: de lesbo's zijn werkelijk óververtegenwoordigd. Helaas voor de singles komen ze het meest voor in setjes. Maar hoe dan ook: er zijn er genoeg. Mochten er nu nog singles rondlopen en dit lezen: het meisje met de gouden regenlaarsjes is nog vrij!
Roze hoogtepunt:
Het roze hoogtepunt van de dag is een beetje jammer. Vrijdagavond staat homo-cowboyfilm Brokeback Mountain op het programma. Wel een leuke film, maar niet echt spectaculair. Een ander hoogtepunt is dat je onder leiding van striptekenaar Flo je eigen button kan ontwerpen. Dit kan het hele weekend lang, maar daarover later meer.
Ik ga nu eerst weer terug het terrein op. Het lijkt er op dat ik zometeen hier achter mijn PC uit word geschopt omdat iemand anders het thuisfront ook wil laten weten hoe het gaat... Tot later!
Zodra Laura weer een PC heeft gevonden, volgt deel 2 van haar verslaggeving van Lowlands!
Onbekende bandjes zien, ontdekken dat er altijd wel iemand vreemder is gekleed dan jij en na drie dagen compleet kapot thuiskomen. De echte Lowlands experience. Dit jaar is het niet anders. De eerste voor mij onbekende band is gescoord en zo ontzettend vreemd is mijn allegaartje van warme truien over elkaar ook niet echt.
Garderobe
Kleding op Lowlands is een heikel punt. Voor een buitenstaander ziet iedereen eruit alsof hij het ergste allegaartje uit zijn kast heeft getrokken. Gescheurde broeken, T-shirts met vlekken en afgetrapte kisten. Ga een weekendje kamperen op Lowlands en je ziet dat het tegendeel waar is.
Het meisje waar ik mijn tent mee mag delen heeft zo ongeveer haar complete garderobe in een tas gepropt. De oogst voor drie dagen: zes shirts, drie truien, vier broeken en drie rokjes. Waarbij iedere outfit compleet wordt gemaakt met bijbehorende accessoires. Buiten dat wordt er veel tijd in de make-up gestoken met als doel het eruit te laten zien alsof ze dagelijks met zwaar zwartomlijnde ogen loopt.
Zwart met... roze!
Dresscode voor dit jaar is zwart. Nou... Dresscode voor íeder jaar is zwart. Welk jaar je ook komt: met zwart zit je altijd goed. Gelukkig wordt ieder jaar het zwart gematcht met een andere kleur. Dit jaar is dat zonnig roze. Vooral roze regenlaarsjes doen het dit jaar helemaal goed.
Ook een trend: een legerkleurig petje. Zonder dat petje hoor je er nu al eigenlijk niet meer bij (hoewel het festival pas een dag oud is). Wat natuurlijk helpt, is dat de petjes gratis worden verstrekt bij de koffieservice op de campings, maar toch.
Behalve kijken en bekeken worden, is de corebusiness van Lowlands natuurlijk de muziek. Topper van de dag was de band A Balladeer, dat een akoestisch concert gaf. In plaats van grote boxen kreeg iedereen een koptelefoon waardoor het concert nog intiemer werd. Door die intimiteit durfde de band ook meer te experimenteren met hun muziek dan dat ze misschien morgen zullen doen als ze in een grote tent staan.
Johnny Depp look-alike
Ook een leuke verrassing was HIM, een Finse metalband. Van de muziek, stevige rock met jankende gitaren en niet altijd zuivere zang, moet je houden. Succesnummer van de band is de zanger: Ville Valo. Een magere jongen, arrogante blik, maar met JohnnyDepptrekjes. Vooraan stond een hele rij kwijlende meisjes en een enkele kwijlende jongen. Ja, ook jongens. Valo is namelijk bi. Wel een valse: het verhaal gaat dat hij binnenkort trouwt met een vrouw.
Inderdaad: er zijn ook homo's op Lowlands. Meer dan genoeg. Het is natuurlijk gemakkelijker om ze te vinden in een of ander café, maar als je een alto wilt met wilde dreads: ze zijn er in overvloed. Nog leuker: de lesbo's zijn werkelijk óververtegenwoordigd. Helaas voor de singles komen ze het meest voor in setjes. Maar hoe dan ook: er zijn er genoeg. Mochten er nu nog singles rondlopen en dit lezen: het meisje met de gouden regenlaarsjes is nog vrij!
Roze hoogtepunt:
Het roze hoogtepunt van de dag is een beetje jammer. Vrijdagavond staat homo-cowboyfilm Brokeback Mountain op het programma. Wel een leuke film, maar niet echt spectaculair. Een ander hoogtepunt is dat je onder leiding van striptekenaar Flo je eigen button kan ontwerpen. Dit kan het hele weekend lang, maar daarover later meer.
Ik ga nu eerst weer terug het terrein op. Het lijkt er op dat ik zometeen hier achter mijn PC uit word geschopt omdat iemand anders het thuisfront ook wil laten weten hoe het gaat... Tot later!
Zodra Laura weer een PC heeft gevonden, volgt deel 2 van haar verslaggeving van Lowlands!