Homo’s op de Cubaanse televisie

Pssst..! | La cara oculta de la luna

Gepubliceerd op: 30 mei 2006

Homo’s op de Cubaanse televisie
Cuba. Niet het meest homovriendelijke land ter wereld maar wel warm. Veel zon, mooie mensen en met Fidel Castro. En nu: homo’s op de buis om homo’s in het land een hart onder de riem te steken? Of: homo’s op de buis om de rest van de bevolking te wijzen op de gevaren voor HIV en Aids?
 
Hiv en Aids zijn niet echt een groot probleem in Cuba. Er zijn maar weinig gevallen in het land. Maar toch... De wereld wordt vrijer, de seksuele moraal verandert en mannen hebben zomaar seks met mannen. Volgens de overlevering zouden deze mannen HIV verspreiden, dus tijd voor de staatstelevisie in Cuba om daar een stokje voor te steken. Nou ja, om in ieder geval de bevolking te wijzen op de gevaren.
 
Soap? Altijd goed
 
In Cuba is er geen medium zo invloedrijk als de televisie. De Cubanen zijn gek op allerhande series, zolang het maar een hoop drama en liefde bevat. Dus: een soap op de nationale zender zou het goed moeten doen. En dat doet het ook.
 
Het hele land heeft het over de nieuwe serie: La cara oculta de la luna (de schaduwzijde van de maan). Iedereen keurt de serie af, omdat er een zooitje homo’s in meespeelt. Maar ondertussen zit héél Cuba aan de buis gekluisterd en te kijken wat die homo’s nou weer gaan uitvreten, wie op wie verliefd wordt en wie er wordt gedumpt.

Net de echte homowereld dus. 
 
Homo's? HIV!

Ondanks dat het beeld dat wordt neergezet wel wat stigmatiserend is (de homo’s zijn volgens de serie een van de grootste oorzaken van HIV en Aids) zijn de Cubaanse homo’s erg blij met de serie. Volgens hen is het de eerste keer dat homoseksuelen op de Cubaanse televisie als normale mensen neergezet met gevoelens en gedachten. Net zoals iedere hetero.
 
Chocolade-ijs
 
Het is niet de eerste keer dat het thema wordt aangesneden. In de film Fresa y Chocolate (aardbeien en chocola) staat ook de herenliefde centraal. De film is een coproductie van Mexico en Spanje en speelt zich af in Havana, Cuba dus. Een flinterdun verhaaltje over de liefde (ene homo wordt verliefd op de andere bij een ijsstalletje) en ondertussen wordt de homofobie in het land van Castro aangeboord. Genoeg voor een oscarnominatie in 1995.
 
Deze film was de eerste keer dat de Cubanen werden geconfronteerd met homoseksualiteit, hoewel het toen nog niet echt op grote schaal was. Aan de andere kant, het waren de jaren ’90. Castro kon toen nog lopen zonder van een podium af te vallen. Inmiddels is de man oud geworden en zijn ijzeren (antihomo?) greep wat minder geworden.

Homo’s mogen out en proud op de buis.
 
Toch is het jammer dat de serie niet acceptatie als thema heeft, maar juist HIV en Aids. Het blijft stigmatiserend want lang niet iedere homo heeft HIV of Aids en dat is wel het beeld dat nu geschetst wordt. 

Aan de andere kant: homo’s komen nu wel out en proud op de Cubaanse televisie. En van niets naar iets is toch een hele stap.
___________________________________

Meer Pssst..!

RozeRijk.nl Pssst...! Archief

Meer HIV & Aids:

RozeRijk.nl Dossier HIV & Aids

Meer culturele zaken:

RozeRijk.nl Dossier Kunst & Cultuur