Holland is hypocriet

Inspiratieloos als ook ik soms kan zijn, nam ik vanochtend contact op met de eindredacteur van deze website. Ik vroeg hem om inspiratie, hij gaf mij het nieuws dat Hollandse trouwambtenaren het recht hebben om te weigeren een homohuwelijk af te sluiten. ‘Of ik daar iets mee kon?’, was zijn vraag.
 
De – in mijn ogen – nu al beruchte informatie kwam uit een persbericht van homo-organisatie COC Nederland.
 
Een citaat: “Nog steeds mogen trouwambtenaren op basis van gewetensbezwaren weigeren een homo- of lesbisch stel te trouwen. Zowel het CDA als de VVD zagen er geen heil in om vijf jaar na de openstelling van het burgerlijk huwelijk voor paren van gelijk geslacht een richtlijn af te kondigen waarin nieuwe buitengewoon ambtenaren van de burgerlijke stand voortaan het sluiten van een huwelijk niet meer mogen weigeren.”
 
Ik lees dan: “Je werkt bij de overheid, natuurlijk mag je dan discrimineren! Je doet het nu al vijf jaar, gaat er dan maar mee door ook.”
 
Wie de moeite neemt hier over na te denken, zal de absurditeit van dit nieuws zien. In welk een land leeft men als de overheid zulke discriminatie – al dan niet op basis van gewetensbezwaren – goedkeurt!
 
In een land waarin nu de politie gedwongen een richtlijn gaat krijgen voor het aanstellen van Turkse en Marokkaanse agenten (dat zijn er nu te weinig, naar het schijnt), mogen trouwambtenaren gewoon zeggen dat ze homoseksualiteit afkeuren en hoeft men dus twee verliefde mensen niet in de echt te verbinden.

De politie wordt impliciet beschuldigd van discriminatie (want te weinig allochtonen binnen de gelederen) maar de ambtenarij, de drijvende motor van dit land, mag naar eigen goeddunken homoseksuelen afkeuren. “Laat die nichten maar iemand zoeken die hen wél wil trouwen.”
 
Nog niet zo lang geleden viel half Holland over de minister president heen, omdat hij als vertegenwoordiger van Nederland het homohuwelijk was afgevallen.

De goede man had gezegd dat hij eigenlijk ook niet zo vóór een homohuwelijk was. Dat mocht niet, oeioei! Dat hij dat zei als christendemocraat en dus op zijn geloofsbasis, maakte niets. Hij vertegenwoordigde het land en haar wetten en mocht dat dus niet zeggen.
 
Zoals ik het nu begrijp, heeft men in Holland toch echt een trouwambtenaar nodig om voor de wet te kunnen trouwen. Om te trouwen voor de Hollandse wet. Om in Holland te trouwen. Om te trouwen zoals dat klopt volgens de Hollandse wet.  
 
In hoeverre verschilt de functie van trouwambtenaar (die dus fungeert als vertegenwoordiger van de Nederlandse wetten) van de functie van minister president (die fungeert als vertegenwoordiger van de Nederlandse wetten)?
 
Natuurlijk is er verschil in rang. Maar waarom mag de één (de leider van het land, de hoogste rang) niet, en de ander (de ambtenaar) wél discrimineren op geloofsbasis? Waarom niet allen gelijk, waren dient die big guy in zijn torentje niet als voorbeeld voor alle overheidsmedewerkers?
 
Dat kan alleen liggen aan de omgevingsfactoren. Een korte analyse: Balkenende was in Indonesië op reis. Hij trad daar publiekelijk op, vertegenwoordigde Nederland, het landsbelang kwam om de hoek koekeloeren, het Nederlandse imago was in het geding. Hij mocht dus alleen namens het land spreken.
 
Een trouwambtenaar staat in een trouwzaal, tegenover simpel volk dat zich wil huwen.

Dat geluk van de burgers is geen landsbelang. En tegen die mensen die willen huwen mag dus hardop door een overheidsfunctionaris gezegd worden dat een homohuwelijk niet kan.

Heeft het land iets te verliezen als daar zo een lompe ambtenaar een homostel afwijst? Neen! Laat die homo's het zelf maar opsoppen...
 
Ik kan alleen maar concluderen: hypocriet.