Recensie | Koning tegen wil en dank
Gepubliceerd op: 06 mei 2006
Gezien: Edward II door Teatro | Theater | Met: Hendrik Aerts, Meier Boersma, Lotje van Lunteren e.a. | 5 mei 2006 (try-out) | Frascatie Amsterdam | Regie: Marcus Azzini
Wat doe je als je koning moet zijn tegen wil en dank? Wat doe je als je niet mag houden van de liefde van leven? Wat doe je als alles en iedereen zich tegen je lijkt te keren? Het overkomt koning Edward II in het gelijknamige stuk, gespeeld door theatergezelschap Teatro.
Edward II begint op het moment dat hij net koning is geworden. Dat lijkt geen probleem, totdat duidelijk wordt dat de grote liefde van de nieuwe koning geen vrouw, maar een man is.
Homo
Edward is wel keurig getrouwd en heeft een zoon weten voort te brengen, maar zijn liefde voor slagerszoon Gaveston zal altijd veel groter blijven dan de liefde voor zijn vrouw ooit kan worden. Edward is homo.
Dat is dan ook meteen de setting van het stuk. Hoe kan een koning homo zijn? Maatschappelijk wordt dit, op zijn zachts gezegd, niet helemaal geaccepteerd. Met de aanwakkerende liefde tussen Edward II en Gaveston beginnen dan ook de grote problemen.
Homoseksuele koning?
Men vreest dat de homoseksuele voorkeur van Edward een bedreiging is voor de monarchie. Edward heeft door zijn liefde voor Gaveston geen aandacht meer voor het besturen van zijn rijk.
Onder druk van het parlement wordt Gaveston opnieuw verbannen. Edward gaat kapot van liefdesverdriet. Hij schopt zijn echtgenote Isabella het paleis uit met maar één opdracht: het parlement zover krijgen dat Gaveston weer terug mag komen. Dit lukt, maar niet op de manier waarop de koning dit had gehoopt.
Nonacceptatie
Het stuk gaat over homoseksualiteit en de (non)acceptatie door de buitenwereld, iets dat ook nu een hot topic is. Hoe kun je jezelf zijn, als je niet in staat wordt gesteld om voor je eigen geaardheid uit te kunnen komen? Dat is de centrale vraag in het stuk. De lijn met het heden wordt ook makkelijke getrokken, toch wordt dit niet expliciet uitgespeeld.
In het spel ligt de homoseksualiteit er (soms wat tè) dik bovenop. Binnen een kwartier staat er een blote man voor je neus. Wel een mooie man, dat is het probleem niet. Aanleiding voor de blootscène is de terugkomst van Gaveston na zijn verbanning. Het begint als een passionele zoen en eindigt in een vrijpartij op het podium.
Spugen en slaan
Deze intensiteit loopt als een rode draad door het hele stuk heen. Er wordt gespuugd, gescholden en geslagen. Geweld zit overal. Het is functioneel geweld, maar het is voor te stellen dat deze directheid sommigen tegen de borst kan stuiten.
Teatro neemt een risico door een oude tekst van Marlowe (1564-1593) in de moderne tijd te plaatsen. Het stuk speelt in deze tijd, maar de teksten die zijn gebruikt doen soms wat oubollig aan. Hier en daar wordt het stuk aangevuld met (zelfgeschreven?) moderne stukken tekst. Dit zorgt voor een storende stijlbreuk.
Ongemakkelijk
Met een duur van anderhalf uur - zonder pauze - is het stuk redelijk lang. Het verhaal is boeiend genoeg, maar toch kun je zo nu en dan gemakkelijk afdwalen.
Dat ligt bijvoorbeeld aan het feit dat midden in het stuk alle spelers uit hun rol stappen om wat te gaan drinken. Hierdoor wordt er een rustmoment in de voorstelling gebouwd. Toch zorgt het ook voor een ongemakkelijk gevoel, omdat het voor het publiek niet precies duidelijk is wat de bedoeling is.
Toch is Edward II in het algemeen een prachtig stuk en zeker een aanrader. Het spel is overtuigend en oprecht. De mensen zijn, ondanks de soms wat oubollige en literaire teksten, echt en oprecht.
Het stuk is gewaagd. De originele tekst was al gewaagd (zeker voor de 16e eeuw), maar deze uitvoering, door al zijn directheid, nog veel gewaagder. Er wordt een belangrijk thema aangesneden, dat voor veel discussie kan zorgen. Het verhaal is mooi en romantisch, het gaat over ware liefde. En wat is er nou mooier dan echte, pure ware liefde? Dat lijkt dan ook de redding te zijn van dit stuk.
Edward II | Theater | Nog tot 20 mei in theater Frascati, Amsterdam | Met: Hendrik Aerts, Meier Boersma, Lotje van Lunteren e.a. | 5 mei 2006 (try-out) | Frascatie Amsterdam | Regie: Marcus Azzini | Meer info: zie de links in de kolom hiernaast.
Wat doe je als je koning moet zijn tegen wil en dank? Wat doe je als je niet mag houden van de liefde van leven? Wat doe je als alles en iedereen zich tegen je lijkt te keren? Het overkomt koning Edward II in het gelijknamige stuk, gespeeld door theatergezelschap Teatro.
Edward II begint op het moment dat hij net koning is geworden. Dat lijkt geen probleem, totdat duidelijk wordt dat de grote liefde van de nieuwe koning geen vrouw, maar een man is.
Homo
Edward is wel keurig getrouwd en heeft een zoon weten voort te brengen, maar zijn liefde voor slagerszoon Gaveston zal altijd veel groter blijven dan de liefde voor zijn vrouw ooit kan worden. Edward is homo.
Dat is dan ook meteen de setting van het stuk. Hoe kan een koning homo zijn? Maatschappelijk wordt dit, op zijn zachts gezegd, niet helemaal geaccepteerd. Met de aanwakkerende liefde tussen Edward II en Gaveston beginnen dan ook de grote problemen.
Homoseksuele koning?
Men vreest dat de homoseksuele voorkeur van Edward een bedreiging is voor de monarchie. Edward heeft door zijn liefde voor Gaveston geen aandacht meer voor het besturen van zijn rijk.
Onder druk van het parlement wordt Gaveston opnieuw verbannen. Edward gaat kapot van liefdesverdriet. Hij schopt zijn echtgenote Isabella het paleis uit met maar één opdracht: het parlement zover krijgen dat Gaveston weer terug mag komen. Dit lukt, maar niet op de manier waarop de koning dit had gehoopt.
Nonacceptatie
Het stuk gaat over homoseksualiteit en de (non)acceptatie door de buitenwereld, iets dat ook nu een hot topic is. Hoe kun je jezelf zijn, als je niet in staat wordt gesteld om voor je eigen geaardheid uit te kunnen komen? Dat is de centrale vraag in het stuk. De lijn met het heden wordt ook makkelijke getrokken, toch wordt dit niet expliciet uitgespeeld.
In het spel ligt de homoseksualiteit er (soms wat tè) dik bovenop. Binnen een kwartier staat er een blote man voor je neus. Wel een mooie man, dat is het probleem niet. Aanleiding voor de blootscène is de terugkomst van Gaveston na zijn verbanning. Het begint als een passionele zoen en eindigt in een vrijpartij op het podium.
Spugen en slaan
Deze intensiteit loopt als een rode draad door het hele stuk heen. Er wordt gespuugd, gescholden en geslagen. Geweld zit overal. Het is functioneel geweld, maar het is voor te stellen dat deze directheid sommigen tegen de borst kan stuiten.
Teatro neemt een risico door een oude tekst van Marlowe (1564-1593) in de moderne tijd te plaatsen. Het stuk speelt in deze tijd, maar de teksten die zijn gebruikt doen soms wat oubollig aan. Hier en daar wordt het stuk aangevuld met (zelfgeschreven?) moderne stukken tekst. Dit zorgt voor een storende stijlbreuk.
Ongemakkelijk
Met een duur van anderhalf uur - zonder pauze - is het stuk redelijk lang. Het verhaal is boeiend genoeg, maar toch kun je zo nu en dan gemakkelijk afdwalen.
Dat ligt bijvoorbeeld aan het feit dat midden in het stuk alle spelers uit hun rol stappen om wat te gaan drinken. Hierdoor wordt er een rustmoment in de voorstelling gebouwd. Toch zorgt het ook voor een ongemakkelijk gevoel, omdat het voor het publiek niet precies duidelijk is wat de bedoeling is.
Toch is Edward II in het algemeen een prachtig stuk en zeker een aanrader. Het spel is overtuigend en oprecht. De mensen zijn, ondanks de soms wat oubollige en literaire teksten, echt en oprecht.
Het stuk is gewaagd. De originele tekst was al gewaagd (zeker voor de 16e eeuw), maar deze uitvoering, door al zijn directheid, nog veel gewaagder. Er wordt een belangrijk thema aangesneden, dat voor veel discussie kan zorgen. Het verhaal is mooi en romantisch, het gaat over ware liefde. En wat is er nou mooier dan echte, pure ware liefde? Dat lijkt dan ook de redding te zijn van dit stuk.
Edward II | Theater | Nog tot 20 mei in theater Frascati, Amsterdam | Met: Hendrik Aerts, Meier Boersma, Lotje van Lunteren e.a. | 5 mei 2006 (try-out) | Frascatie Amsterdam | Regie: Marcus Azzini | Meer info: zie de links in de kolom hiernaast.