Wel of niet gelekt?

Rechtzaak ontslag medewerker COC + uitspraak rechter

Gepubliceerd op: 04 mei 2006

Wel of niet gelekt?
Update 4 mei:

Medewerker weg bij COC Nederland 
 
Vandaag is bekend geworden dat het arbeidscontract van Maxim van Ooijen door de rechtbank is ontbonden. De rechtbank willigt daarmee het verzoek van COC Nederland in.
 
De rechter constateert in haar uitspraak onder andere: "laatstgenoemde (Van Ooijen - red.) had zich echter wel moeten realiseren dat hij, door actief met anderen - ook buiten de directe kantoororganisatie - over de ontstane situatie te communiceren en informatie uit te wisselen, geen bijdrage heeft geleverd aan het niet laten ontstaan van een sfeer van geruchten en achterdocht."

Voor de rechter is duidelijk dat in de zaak alle partijen als verliezers kunnen worden aangemerkt. Omdat ook van Ooijen zelf tijdens de behandeling had aangegeven weinig optimistisch te zijn dat er voor hem op kantoor met leidinggevenden en collega's nog een werkbare situatie zou zijn, heeft de rechter besloten het arbeidscontract te ontbinden.

Van Ooijen krijgt nu een ontslagvergoeding op basis van de neutrale kantonrechterformule C=1. Van Ooijen had een vergoeding van C=3 gevraagd (zie voor uitleg van deze formule de link in de kolom hiernaast, bovenaan).
 
COC Nederland laat weten het oordeel van de rechter met instemming te hebben ontvangen. "Het wantrouwen naar elkaar toe omdat niemand meer wist waar hij of zij aan toe was, de onderlinge argwaan en de onrust die voortdurende publicaties over interne zaken in gaymedia veroorzaakten, verdwijnen de laatste weken als sneeuw voor de zon. Dat is goed voor de onderlinge werksfeer en is goed voor het COC en de taak waar zij voor staat", aldus de organisatie in een reactie op de uitspraak. "Wij zijn tevreden met het oordeel van de rechtbank."

Dit artikel is een vervolg. Lees hieronder het originele artikel over deze zaak.
_____________________________________________

Op 19 april j.l. diende in het gerechtsgebouw in Amsterdam een procedure rond een op non-actief gestelde COC-medewerker, Maxim van Ooijen. 
 
Oorzaak van de zaak was de op non-actiefstelling van Van Ooijen omdat hij gevoelige interne COC-informatie zou hebben gelekt naar de pers. Doel van de zaak was om te bekijken of Van Ooijen definitief ontslagen moet worden.

Vergoedingen

De kaarten lagen duidelijk open op tafel: COC Nederland is Van Ooijen liever kwijt dan rijk, zonder ontslagvergoeding.

De organisatie is er van overtuigd dat hij het was die begin dit jaar informatie eerder naar buiten bracht dan dat de bedoeling was. De informatie zou voornamelijk betrekking hebben op vergoedingen die twee bestuursleden op dit moment ontvangen in een interim-functie als directie van het COC. 

Verontwaardiging
 
Van Ooijen wil het liefst in dienst van het COC blijven, mits er een nieuwe directie bij de organisatie komt. Kan dat niet en wordt hij definitief ontslagen, dan eist hij 57.000 euro ontslagvergoeding. 
 
Van Ooijen beweerde dat hij nooit zelf naar de pers is gestapt en de bewuste informatie alleen doorstuurde aan andere personen binnen de vereniging COC. In die context viel verschillende keren de naam van de oud-voorzitter van COC Breda, André van Wanrooij. Dat was de persoon die op het ontvangen van die informatie verontwaardigd reageerde en met zijn lidvereniging protest aantekende (waarover later in dit stuk meer). 
 
Lekken

Van Ooijen stuurde de informatie naar Van Wanrooij omdat hij vond dat het te lang duurde voordat COC Nederland met een verklaring kwam, zo vertelde hij de rechter vandaag.

Nadat hij de informatie intern door had gestuurd, zo verklaarde hij, verscheen de informatie ook in de pers. Van Ooijen beweerde dat hij zich er nooit van bewust is geweest dat mensen aan wie hij de informatie doorstuurde, er mee naar de pers zouden stappen. Daarmee zou zijn ontslag dus ongegrond zijn.
 
Nergens over 

De rechter gaf meermalen aan het gevoel te hebben dat de zaak ‘nergens over ging’. Het nieuws over de vergoedingen zou hoe dan ook bekend zijn geworden; ongeacht of Van Ooijen dat nou wel of niet naar de pers had gespeeld of intern had doorgestuurd.  
 
Ontslag

Toch ziet het er nu naar uit dat het ontslag van Van Ooijen wordt doorgezet. De arbeidsverhoudingen tussen beide partijen zijn volgens de rechter té ernstig verstoord.

Van Ooijen had nog aangegeven dat hij eventueel terug zou willen keren als hij na het aantreden van een nieuwe directie bij het COC, na 1 mei aanstaande, weinig contact zou hebben met het bestuur. Dat lijkt de rechter onwenselijk en onwaarschijnlijk, waarmee het ontslag definitief lijkt.

De uitslag volgt over twee weken.   
__________________________

Achtergrond

 
In december 2005 werd de directrice van COC Nederland, Alice van Rooij, de laan uitgestuurd. Wat daar de precieze reden van is, is nooit naar buiten gebracht.
 
Omdat COC Nederland niet meteen een nieuwe directeur op voorraad had, werd gekozen voor de oplossing om bestuursvoorzitter Frank van Dalen en penningmeester Quirine Diesbergen tijdelijk de directeurstaken te laten waarnemen. Een dubbelfunctie dus, als bestuursleden en directie. Hiervoor krijgen de twee nu een vergoeding op basis van de uren die ze daarvoor werken. Dit zijn maximaal 24 uur voor Van Dalen en 4 uur voor Diesbergen.

Uurvergoeding

Niet veel later na het bekendworden van de dubbelfunctie voor de bestuursleden, kwam er een bericht in de media waarin de precieze financiële uurvergoeding van de twee bestuursleden bekend werd gemaakt. Dat is de informatie die door Van Ooijen zou zijn gelekt. Informatie die veel commotie teweeg heeft gebracht.
 
Tijdens een ingelaste en informele vergadering van COC Nederland en de lidverenigingen, in maart dit jaar, werd duidelijk waar het lek zat. Van Ooijen werd direct op non-actief gezet en de ontslagprocedure in gang gezet. Daarover ging dus vandaag de zaak in het gerechtsgebouw te Amsterdam.
 
Kort geding
 
Later deze week vindt er nog een kort geding in dezelfde context plaats, ditmaal tussen COC Nederland en COC Breda. Deze zaak gaat het over het uitvoeren van de directeurstaken van Van Dalen en Diesbergen. Het is volgens COC Breda namelijk statutair niet mogelijk om als bestuurslid in dienst te zijn van het COC. Van Dalen en Diesbergen zijn dat feitelijk ook niet, maar worden op basis van een vergoeding betaald.
 
COC Breda vindt dat het niet mogelijk is dat een directie zichzelf controleert als bestuur - een positie die nu eigenlijk wel het geval is gezien de dubbelfuncties van Van Dalen en Diesbergen. Buiten dat vind COC Breda de uurvergoeding die de twee krijgen te hoog. Deze zaak dient vrijdag 21 april.