In Memoriam: Club COC
Pssst..!
Gepubliceerd op: 25 april 2006
Meer dan vijfentwintig jaar geleden opende de disco haar deuren. Ieder weekend kon je er vergif op innemen dat je een leuke avond ging hebben in het COC, ook al klinkt dat velen nu vreemd in de oren.
Iedereen was er: jong, oud, man vrouw, leer, nicht, butch, femme… Het was leuk, gezellig en je wilde er, zeker in de beginjaren, steeds weer heen.
Toen kwam de commerciële horeca meer en beter op. Uitbaters zagen dat het feest was in het COC. “Dat kunnen wij ook, maar dan beter” en de roze getinte kroegen schoten als paddenstoelen uit de grond. Feesten werden opgezet en de disco bij het COC werd steeds minder hip. Het werd not done om er te komen.
Imago
Ja, je ging er heen als je net vers in Amsterdam was en niemand kende, als je net uit de kast was en nog niet wist waar je heen moest. Dat werd de functie van de disco. Er kwamen steeds meer speciale feesten voor subgroepen binnen de subgroep. Club COC was het daar niet altijd mee eens, maar ze was tenminste weer eens goed gevuld.
Leerfeesten, feesten voor harige mannen, Arabische nachten, het kon niet gek genoeg, of het was bij de Club. Maar nu is ze er niet meer. Nog één weekend mag ze. Dit weekend, het laatste van april. Daarna is het afgelopen. Geen leernicht zal zich in volle uitdossing nog durven te wagen bij de Rozenstraat.
Het bestuur
Het besluit om de tent te sluiten, is genomen door het bestuur. Het gaat al een tijd financieel niet goed met COC Amsterdam. Er blijft maar geld uit gaan en er komt veel te weinig binnen om de boel gezond te houden. De grootste kostenpost: de feesten. De feesten die het gezicht van het COC zijn. De feesten die ervoor zorgen dat mensen de weg naar het pand weten te vinden, op het moment dat ze in de problemen zitten.
Dat gezicht valt nu weg. De feesten zijn bijna over en van het COC blijft niets meer over dan een kantoor naast het kantoor van het landelijk.
Veel leden zijn er boos over, terecht. Ze hebben het nieuws uit de pers moeten vernemen. De leden zijn niet geraadpleegd over wat er aan de hand is. Ja, iedereen wist dat het slecht ging. Er is nog een grote benefietavond gehouden om in ieder geval nog wat geld bij elkaar te sprokkelen. En de leden waren geefgraag: alle bezoekers brachten bij elkaar 18.000 euro’s op. Dat was alleen net te weinig om het gat van twee ton te dichten.
Commercie
De commerciële horeca hebben hun zin. De bekendste COC-afdeling van het land is zijn horeca kwijt. Voor de uitbaters van die tientallen cafés in Amsterdam is het slechts een concurrent minder, hoewel het sommige kroegbazen ook best wel aan hart zal gaan. Dat terwijl het COC zestig jaar geleden is opgericht om een ontmoetingsplek te creëren. COC-Amsterdam zal zich voornamelijk op de zaken richten die van belang zijn, zoals emancipatie, discriminatie en andere wichtige dingen.
En begin mei is het echt afgelopen.
Rest ons alleen nog het afscheid. Afscheid van een club waar iedereen van hield, maar waar niemand gezien wilde worden. Afscheid van een plek die iedereen kende, maar waar niemand heen ging.
Iedereen was er: jong, oud, man vrouw, leer, nicht, butch, femme… Het was leuk, gezellig en je wilde er, zeker in de beginjaren, steeds weer heen.
Toen kwam de commerciële horeca meer en beter op. Uitbaters zagen dat het feest was in het COC. “Dat kunnen wij ook, maar dan beter” en de roze getinte kroegen schoten als paddenstoelen uit de grond. Feesten werden opgezet en de disco bij het COC werd steeds minder hip. Het werd not done om er te komen.
Imago
Ja, je ging er heen als je net vers in Amsterdam was en niemand kende, als je net uit de kast was en nog niet wist waar je heen moest. Dat werd de functie van de disco. Er kwamen steeds meer speciale feesten voor subgroepen binnen de subgroep. Club COC was het daar niet altijd mee eens, maar ze was tenminste weer eens goed gevuld.
Leerfeesten, feesten voor harige mannen, Arabische nachten, het kon niet gek genoeg, of het was bij de Club. Maar nu is ze er niet meer. Nog één weekend mag ze. Dit weekend, het laatste van april. Daarna is het afgelopen. Geen leernicht zal zich in volle uitdossing nog durven te wagen bij de Rozenstraat.
Het bestuur
Het besluit om de tent te sluiten, is genomen door het bestuur. Het gaat al een tijd financieel niet goed met COC Amsterdam. Er blijft maar geld uit gaan en er komt veel te weinig binnen om de boel gezond te houden. De grootste kostenpost: de feesten. De feesten die het gezicht van het COC zijn. De feesten die ervoor zorgen dat mensen de weg naar het pand weten te vinden, op het moment dat ze in de problemen zitten.
Dat gezicht valt nu weg. De feesten zijn bijna over en van het COC blijft niets meer over dan een kantoor naast het kantoor van het landelijk.
Veel leden zijn er boos over, terecht. Ze hebben het nieuws uit de pers moeten vernemen. De leden zijn niet geraadpleegd over wat er aan de hand is. Ja, iedereen wist dat het slecht ging. Er is nog een grote benefietavond gehouden om in ieder geval nog wat geld bij elkaar te sprokkelen. En de leden waren geefgraag: alle bezoekers brachten bij elkaar 18.000 euro’s op. Dat was alleen net te weinig om het gat van twee ton te dichten.
Commercie
De commerciële horeca hebben hun zin. De bekendste COC-afdeling van het land is zijn horeca kwijt. Voor de uitbaters van die tientallen cafés in Amsterdam is het slechts een concurrent minder, hoewel het sommige kroegbazen ook best wel aan hart zal gaan. Dat terwijl het COC zestig jaar geleden is opgericht om een ontmoetingsplek te creëren. COC-Amsterdam zal zich voornamelijk op de zaken richten die van belang zijn, zoals emancipatie, discriminatie en andere wichtige dingen.
En begin mei is het echt afgelopen.
Rest ons alleen nog het afscheid. Afscheid van een club waar iedereen van hield, maar waar niemand gezien wilde worden. Afscheid van een plek die iedereen kende, maar waar niemand heen ging.