Was ik maar een man

Mannen denken met hun leuter. Dat is algemeen bekend. Bij mannen is alles heel simpel. De hetero’s zien een lekker wijf en ze worden opgewonden, de homo’s zien een geile kerel en de boel begint vanzelf te werken.
 
Zet twee homo’s bij elkaar en als ze zich tot elkaar aangetrokken voelen, is dampende seks is het gevolg. Seks bij een eerste date is eerder regel dan uitzondering. Of het op andere vlakken ook klikt, is pas een latere zorg. 
 
Nee, dan vrouwen. Uren kunnen we in een spel verwikkeld zijn. Urenlang kijken, wegkijken en vooral bij dat eerste oogcontact die andere vrouw langs die hele lijst met eisen halen. Is er twijfel bij één van de punten op dat lijstje, is het 'jammer, maar helaas'. De ander wordt afgeschreven, hoe aantrekkelijk ze ook is.
 
Vrouwen zijn kritisch. Absoluut. Vrouwen zoeken véél in een partner.

Behalve dat hij of zij er leuk uitziet, is het ook belangrijk dat diegene op hetzelfde level zit, dat diegene leuk woont, een leuke familie heeft en dat diegene van dezelfde dingen houdt als jij. Je moet om dezelfde dingen kunnen lachen en het zou ook nog wel even erg fijn zijn als de toekomstige liefde goed meehelpt in het huishouden.

Lesbo-, hetero- of bimeid: maakt niet uit. Gewoon "een scharrel voor één avond, goede seks en dat was het dan" komt weinig voor. En áls het al voorkomt, is het nooit de intentie geweest. Vrouwen gaan gewoon niet uit om een one night stand te scoren.
Bij vrouwen is altijd de intentie om er een lange-termijn-relatie van te maken.
 
Nee, dan mannen. Ik ken inmiddels genoeg verhalen van vrienden die midden in de nacht iemand hebben opgepikt, een partijtje hebben liggen neuken en elkaar dan nooit meer hebben gezien. Lijkt me héérlijk! 
 
Heerlijk, maar het zit er niet in. Als vrouw ga je uit en je ziet een meisje dat je kan bekoren. Ze is leuk en ze overleeft de eerste lange checklist. Wat gebeurt er op zo’n eerste avond? Een beetje voorzichtig zoenen. Meer niet. Vragen of zij bij mij blijft slapen of een spontane uitnodiging om bij haar te blijven, komt er niet. Geen van tweeën durft. Dat duurt nog een paar weken, minimaal.
 
Op een gegeven moment komt het punt dat je wel bij elkaar móet blijven slapen, omdat je (in ieder geval ik) toch meer wilt dan die urenlange beschamende zoensessies in de kroeg. Je wilt seks. Pure dampende, stomende seks.
 
Maar ook daar zit weer een hele riedel haken en ogen aan. 
 
Vrouwen moeten eerst door een hele serie complexen heen. 'Ben bijna ongesteld, dus mijn buik is nu opgeblazen en die mag niet gezien worden'. 'Ik heb drie putten in mijn dij en die mag niemand zien'. 'Ik heb milimeterlang haar op mijn benen, een puist op mijn kin'. En dat zijn alle zaken die van voorbijgaande aard zijn. Daar komen alle standaard complexen over te kleine hangende borsten, een pond vet teveel op de buik of die maat 44 in plaats van de altijd gewilde 34 nog eens bij.
 
Pas als al die dingen zijn overwonnen, dán is het tijd voor seks. En dan nog wring je je in allerlei bochten zodat die voor jou perfecte vrouw ze niet ziet. Het leuke is: zij doet precies hetzelfde voor jou.
 
Nee, was ik maar man. Dan was het simpeler: 'ik vind jou leuk, jij vindt mij leuk. Neuken?'