Wie kiest de homoburgemeester?
Rob Tielman | Column
Gepubliceerd op: 16 maart 2005
Stel dat we volgend jaar de burgemeester mogen gaan kiezen: wat voor gevolgen heeft dat voor homo/lesbische kandidaten?
Het heeft heel lang geduurd voor er openlijke homo/lesbische burgemeesters werden benoemd. Iemand als Ien Dales was er niet open over tijdens haar burgemeesterschap van Nijmegen, bijvoorbeeld. Jarenlang was Ton Jansen de enige openlijk homoseksuele burgemeester (van Neerijnen in zijn geval). Inmiddels zijn Geert Dales (Leeuwarden), Arno Brok (Sneek) en Peter Rehwinkel (Naarden) benoemd terwijl zij al openlijk homoseksueel waren.
Heel lang is gedacht dat openlijk homo/lesbische politici het bij verkiezingen niet zouden redden. Wat je verder ook van Pim Fortuyn kunt vinden: dat vooroordeel is duidelijk weerlegd. De bovengenoemde burgemeesters waren of zijn heel populair in hun gemeenten. Ook openlijk homo/lesbische Kamerleden als Gerda Verburg (CDA), Boris Dittrich (D66) en Clemens Cornielje (VVD) hebben bij verkiezingen weinig nadeel ondervonden van hun openheid.
Uit onderzoek weten we dat de meeste weerstand tegen homoseksuele gelijkberechtiging bestaat in godsdienstige kringen.
Omdat in veel kleine gemeenten nog een godsdienstige meerderheid bestaat, maken openlijk homo/lesbische kandidaten daar vermoedelijk weinig kans. Maar in gemeenten waar verhoudingsgewijs veel homo’s en lesbo’s wonen, kunnen zij een interessante kiezersdoelgroep vormen.
Belangrijk is dan wel dat de homo/lesbische belangenbehartiging plaatselijk goed georganiseerd is. En dat wil nogal eens verschillen. Nijmegen scoorde bij het laatste onderzoek het beste.
De komende gemeenteraadsverkiezingen kunnen op dit punt heel boeiend worden. Want zelfs al is er geen homo/lesbische kandidaat-burgemeester, een goede belangenbehartiging is wel noodzakelijk om gelijkberechtiging op de gemeentelijke agenda te houden. Al was het maar om te bevorderen dat voorlichting over homoseksualiteit weer terug komt in het plaatselijke onderwijs...
Het heeft heel lang geduurd voor er openlijke homo/lesbische burgemeesters werden benoemd. Iemand als Ien Dales was er niet open over tijdens haar burgemeesterschap van Nijmegen, bijvoorbeeld. Jarenlang was Ton Jansen de enige openlijk homoseksuele burgemeester (van Neerijnen in zijn geval). Inmiddels zijn Geert Dales (Leeuwarden), Arno Brok (Sneek) en Peter Rehwinkel (Naarden) benoemd terwijl zij al openlijk homoseksueel waren.
Heel lang is gedacht dat openlijk homo/lesbische politici het bij verkiezingen niet zouden redden. Wat je verder ook van Pim Fortuyn kunt vinden: dat vooroordeel is duidelijk weerlegd. De bovengenoemde burgemeesters waren of zijn heel populair in hun gemeenten. Ook openlijk homo/lesbische Kamerleden als Gerda Verburg (CDA), Boris Dittrich (D66) en Clemens Cornielje (VVD) hebben bij verkiezingen weinig nadeel ondervonden van hun openheid.
Uit onderzoek weten we dat de meeste weerstand tegen homoseksuele gelijkberechtiging bestaat in godsdienstige kringen.
Omdat in veel kleine gemeenten nog een godsdienstige meerderheid bestaat, maken openlijk homo/lesbische kandidaten daar vermoedelijk weinig kans. Maar in gemeenten waar verhoudingsgewijs veel homo’s en lesbo’s wonen, kunnen zij een interessante kiezersdoelgroep vormen.
Belangrijk is dan wel dat de homo/lesbische belangenbehartiging plaatselijk goed georganiseerd is. En dat wil nogal eens verschillen. Nijmegen scoorde bij het laatste onderzoek het beste.
De komende gemeenteraadsverkiezingen kunnen op dit punt heel boeiend worden. Want zelfs al is er geen homo/lesbische kandidaat-burgemeester, een goede belangenbehartiging is wel noodzakelijk om gelijkberechtiging op de gemeentelijke agenda te houden. Al was het maar om te bevorderen dat voorlichting over homoseksualiteit weer terug komt in het plaatselijke onderwijs...