Onveilig verbieden?
Rob Tielman | Column
Gepubliceerd op: 02 maart 2005
Wie de media volgt, krijgt de indruk dat het zojuist verschenen boek ‘Je lust of je leven’ het verbieden van onveilige seks bepleit, maar klopt dat eigenlijk wel?
Het is heel goed dat Tim Dekkers (de schrijver van het boek, red.) de hiv-preventie voor homoseksuele mannen van 1982 tot 2005 op een rijtje heeft gezet. Zijn conclusie is zeker niet dat onveilige homoseks verboden moet worden. Integendeel. Het wordt juist duidelijk dat het typisch Nederlandse homopolderen ruim twintig jaar geleden een doelmatige gedragsverandering heeft bevorderd. Dat bleek ook uit een internationale vergelijking die ik heb gemaakt in mijn boek ‘Bisexuality & HIV/AIDS’ (zie link hiernaast).
Wel klopt het dat de laatste jaren een zekere zelfgenoegzaamheid en vrijblijvendheid is ontstaan.
Het treurigste voorbeeld daarvan was het feit dat de minister van Volksgezondheid voorstelde om de subsidie voor de Schorerstichting maar af te schaffen. Gelukkig was de Tweede Kamer wel overtuigd van de noodzaak om juist nu de aandacht voor homo/lesbische gezondheid niet te verslonzen. Want de ontwikkelingen gaan de verkeerde kant uit omdat veel (met name jonge) homo’s ten onrechte denken dat de risico’s om hiv/aids te krijgen, wel meevallen.
Ook valt het op dat in het boek een inspecteur voor de volksgezondheid verklaart dat party’s waar homo’s onveilige seks hebben, verboden zouden moeten worden. Gelukkig heeft de Tweede Kamer dit voorstel meteen van tafel geveegd. Wie onveilige seks wil verbieden, moet in iedere slaapkamer een politieagent onderbrengen en zelfs dan kun je onveilige seks niet voorkomen.
Bovendien leert de homogeschiedenis dat het verbieden van seks het voor grote groepen mannen juist aantrekkelijk maakt.
Tim Dekkers heeft gelijk als hij in zijn boek bepleit dat mensen op hun onveilige gedrag aangesproken moeten worden. We weten het uit het integratiedebat: tolerantie betekent niet de andere kant uitkijken, maar juist het inzicht verspreiden dat vrijheid ook verantwoordelijkheid inhoudt. Negeren en criminaliseren werken averechts.
Voorlichten helpt beter als aansprekende rolmodellen de feiten heel dichtbij doelgroepen weten te brengen. Het wordt hoog tijd dat de homobeweging net zoals 23 jaar geleden de regie weer in handen neemt!
Alle columns >>>
Het is heel goed dat Tim Dekkers (de schrijver van het boek, red.) de hiv-preventie voor homoseksuele mannen van 1982 tot 2005 op een rijtje heeft gezet. Zijn conclusie is zeker niet dat onveilige homoseks verboden moet worden. Integendeel. Het wordt juist duidelijk dat het typisch Nederlandse homopolderen ruim twintig jaar geleden een doelmatige gedragsverandering heeft bevorderd. Dat bleek ook uit een internationale vergelijking die ik heb gemaakt in mijn boek ‘Bisexuality & HIV/AIDS’ (zie link hiernaast).
Wel klopt het dat de laatste jaren een zekere zelfgenoegzaamheid en vrijblijvendheid is ontstaan.
Het treurigste voorbeeld daarvan was het feit dat de minister van Volksgezondheid voorstelde om de subsidie voor de Schorerstichting maar af te schaffen. Gelukkig was de Tweede Kamer wel overtuigd van de noodzaak om juist nu de aandacht voor homo/lesbische gezondheid niet te verslonzen. Want de ontwikkelingen gaan de verkeerde kant uit omdat veel (met name jonge) homo’s ten onrechte denken dat de risico’s om hiv/aids te krijgen, wel meevallen.
Ook valt het op dat in het boek een inspecteur voor de volksgezondheid verklaart dat party’s waar homo’s onveilige seks hebben, verboden zouden moeten worden. Gelukkig heeft de Tweede Kamer dit voorstel meteen van tafel geveegd. Wie onveilige seks wil verbieden, moet in iedere slaapkamer een politieagent onderbrengen en zelfs dan kun je onveilige seks niet voorkomen.
Bovendien leert de homogeschiedenis dat het verbieden van seks het voor grote groepen mannen juist aantrekkelijk maakt.
Tim Dekkers heeft gelijk als hij in zijn boek bepleit dat mensen op hun onveilige gedrag aangesproken moeten worden. We weten het uit het integratiedebat: tolerantie betekent niet de andere kant uitkijken, maar juist het inzicht verspreiden dat vrijheid ook verantwoordelijkheid inhoudt. Negeren en criminaliseren werken averechts.
Voorlichten helpt beter als aansprekende rolmodellen de feiten heel dichtbij doelgroepen weten te brengen. Het wordt hoog tijd dat de homobeweging net zoals 23 jaar geleden de regie weer in handen neemt!
Alle columns >>>