"In de wieg van vandaag ligt de homo van morgen"
Jannie Klifman zet zich al 15 jaar in voor ouders van homo’s
Gepubliceerd op: 06 januari 2005
Helaas is de werkgroep van de SLOW in Twente vorig jaar opgeheven omdat er te weinig animo voor was. Echter Klifman blijft als ervaringsdeskundige betrokken bij de SLOW. Mensen kunnen haar altijd bellen.
Toen haar zoon Jan drie jaar oud was wist moeder Jannie Klifman al dat er ‘iets’ met hem was. Jan speelde met de poppen van zijn zusje en stond aan de kant wanneer andere jongens voetbalden.Het verbaasde haar dan ook niets toen haar zoon haar op 18-jarige leeftijd midden in de nacht wakker maakte en tegen haar zei: “ Ik denk dat ik homo ben” . Moeder Klifman antwoordde: “Dat hoef je niet te denken want het is zo”.
Ouderdag
Aanvankelijk dacht Jannie dat ze helemaal geen problemen had met de homoseksualiteit van haar zoon. “Tot dat ik een verhaal in de Tubantia (regionaal dagblad in Twente red.). las. Het ging over twee echtparen uit Eibergen die een ouderdag voor ouders van homoseksuele kinderen organiseerden. Twee weken heeft dat artikel op het aanrecht gelegen”. Uiteindelijk besloot Jannie om naar de ouderdag te gaan en ze hoorde op deze dag over potenrammen en de discriminatie waar sommige homo’s mee te maken krijgen als ze solliciteren. Bij deze dingen had ze nog nooit stilgestaan.
Werkgroep
Jannie ging nog enkele malen naar de bijeenkomsten en besloot toen mee te doen met de groep. Ze ontdekte dat een andere ouder van een homoseksueel kind bij haar om de hoek woonde. Samen met deze moeder; Betsie Slot, richtte zij de Werkgroep Twente-Achterhoek (onder de paraplu van de SLOW red.) op. “Dat waren mooie tijden”, Jannie kijkt met pretoogjes terug op de periode waarin ze samen met Betsie Slot bijeenkomsten in het Vrouwenhuis in Almelo organiseerden.
Door middel van groepsgesprekken en lezingen probeerde de werkgroep ouders te helpen en informeren. “ Iedereen is anders maar voor iedereen is de vraag hetzelfde: mijn kind is homo/lesbisch, hoe nu verder?”. Soms waren er gastsprekers. zoals een notaris die over erfrecht sprak.
Bellen
Nu spreekt Jannie mensen niet meer in groepsgesprekken. “Mensen bellen op. Ik vraag geen persoonlijke gegevens. Soms vinden mensen het wel fijn om een middag langs te komen. Wanneer het geloof een rol speelt vraag ik altijd of Betsie erbij wil zijn. Van het geloof weet ik niets af. Hoe erg mensen daar ook mee zitten, je zal toch verder moeten met je kind denk ik dan”.
Een vraag die mensen vaak stellen is “Hoe zit dat met die wisselende contacten?” Jannie legt dan uit dat deze jonge mensen een tweede jeugd beleven. “Het valt meer op omdat ze ouder zijn. Maar eigenlijk deden wij hetzelfde toen we jong waren. Ik vraag dan altijd: ‘Jij bent toch ook niet met de eerste de beste getrouwd?’ Oh ja, zeggen ouders dan vaak”.
Het valt Jannie op dat er betrekkelijk weinig vragen gesteld worden over AIDS.
Een andere vraag die ouders vaak stellen is “Krijgen ze wel een baan?”. Uit eigen ervaring weet Jannie dat het inderdaad wel een probleem kan zijn. Ook anno 2005. Haar eigen zoon is inmiddels 40 en heeft al heel wat nare ervaringen gehad tijdens sollicitaties. “Hij zit nu helemaal op zijn plek, maar we hebben wat rare dingen meegemaakt. Hij had vaak een goed sollicitatiegesprek en aan het eind van zo’n gesprek werden er wat informele vragen gesteld. Zoals heb je een vriendin? Mijn zoon zei dan altijd eerlijk dat hij een vriend had. Hij heeft meerdere malen gehoord ‘dat hij niet in het team paste’. Nou, hij heeft nu een goede team gevonden!”
Roze Zaterdag
Jannie en andere ouders hebben meerdere malen meegelopen met de optocht tijdens de jaarlijkse Roze Zaterdag, elk jaar in een andere stad. Ontroerd vertelt ze over één van de eerste keren dat ze meeliep: “Dat was in Delft. Zo mooi, prachtig. Daar zijn erg veel grachten. Dan was de ene helft van de stoet de brug over en dan konden we zo naar elkaar zwaaien. Zo leuk!”. Helaas liepen ze twee jaar geleden nog maar met zes ouders mee en vorig jaar helemaal niet.
Ze komt nog even terug op verkiezingen van de Meest Roze Man/Vrouw-verkiezing. Hans Höfte van de Stadspartij in Enschede werd genomineerd om zijn omstreden strijd tegen de Roze Zaterdag in Enschede ( hij eindigde met acht stemmen minder op de tweede plaats red.). “Die parade is juist nodig. Het is fantastisch. Iedereen is blij. Ik vind het raar dat hij zoveel stemmen heeft gekregen”.
Toekomst SLOW
De toekomst van de SLOW is onbekend. Zowel Jannie als voorzitter Ank Vreeburg constateren een duidelijke stagnatie. Ank Vreeburg: “Het heeft met de geest van deze tijd te maken. Het is moeilijk om nog vrijwilligers te krijgen. Ook krijgen we geen subsidie meer van de overheid. Het is zo onmogelijk geworden themadagen te organiseren”.
De website van de SLOW wordt wel goed bezocht. Jannie is niet de enige vrijwilliger die gebeld kan worden. Er is nog een aantal mensen actief. Ank Vreeburg:“We zijn niet echt zichtbaar meer. Ook is er geen tijd meer voor hulpverlening. Problemen moeten snel worden opgelost. We zijn geen organisatie die aan de weg kan timmeren”. Zij is dan ook bang dat het een slapende vereniging wordt.
Lees ook:
26-12-2004 - Verkiezing Meest Roze Vrouw van Overijssel op de radio Klik
24-12-2004 - Janny Klifman Meest Roze Vrouw van Overijssel
Klik
Interview en foto's: Iwanka Vaneman.
Toen haar zoon Jan drie jaar oud was wist moeder Jannie Klifman al dat er ‘iets’ met hem was. Jan speelde met de poppen van zijn zusje en stond aan de kant wanneer andere jongens voetbalden.Het verbaasde haar dan ook niets toen haar zoon haar op 18-jarige leeftijd midden in de nacht wakker maakte en tegen haar zei: “ Ik denk dat ik homo ben” . Moeder Klifman antwoordde: “Dat hoef je niet te denken want het is zo”.
Ouderdag
Aanvankelijk dacht Jannie dat ze helemaal geen problemen had met de homoseksualiteit van haar zoon. “Tot dat ik een verhaal in de Tubantia (regionaal dagblad in Twente red.). las. Het ging over twee echtparen uit Eibergen die een ouderdag voor ouders van homoseksuele kinderen organiseerden. Twee weken heeft dat artikel op het aanrecht gelegen”. Uiteindelijk besloot Jannie om naar de ouderdag te gaan en ze hoorde op deze dag over potenrammen en de discriminatie waar sommige homo’s mee te maken krijgen als ze solliciteren. Bij deze dingen had ze nog nooit stilgestaan.
Werkgroep
Jannie ging nog enkele malen naar de bijeenkomsten en besloot toen mee te doen met de groep. Ze ontdekte dat een andere ouder van een homoseksueel kind bij haar om de hoek woonde. Samen met deze moeder; Betsie Slot, richtte zij de Werkgroep Twente-Achterhoek (onder de paraplu van de SLOW red.) op. “Dat waren mooie tijden”, Jannie kijkt met pretoogjes terug op de periode waarin ze samen met Betsie Slot bijeenkomsten in het Vrouwenhuis in Almelo organiseerden.
Door middel van groepsgesprekken en lezingen probeerde de werkgroep ouders te helpen en informeren. “ Iedereen is anders maar voor iedereen is de vraag hetzelfde: mijn kind is homo/lesbisch, hoe nu verder?”. Soms waren er gastsprekers. zoals een notaris die over erfrecht sprak.
Bellen
Nu spreekt Jannie mensen niet meer in groepsgesprekken. “Mensen bellen op. Ik vraag geen persoonlijke gegevens. Soms vinden mensen het wel fijn om een middag langs te komen. Wanneer het geloof een rol speelt vraag ik altijd of Betsie erbij wil zijn. Van het geloof weet ik niets af. Hoe erg mensen daar ook mee zitten, je zal toch verder moeten met je kind denk ik dan”.
Een vraag die mensen vaak stellen is “Hoe zit dat met die wisselende contacten?” Jannie legt dan uit dat deze jonge mensen een tweede jeugd beleven. “Het valt meer op omdat ze ouder zijn. Maar eigenlijk deden wij hetzelfde toen we jong waren. Ik vraag dan altijd: ‘Jij bent toch ook niet met de eerste de beste getrouwd?’ Oh ja, zeggen ouders dan vaak”.
Het valt Jannie op dat er betrekkelijk weinig vragen gesteld worden over AIDS.
Een andere vraag die ouders vaak stellen is “Krijgen ze wel een baan?”. Uit eigen ervaring weet Jannie dat het inderdaad wel een probleem kan zijn. Ook anno 2005. Haar eigen zoon is inmiddels 40 en heeft al heel wat nare ervaringen gehad tijdens sollicitaties. “Hij zit nu helemaal op zijn plek, maar we hebben wat rare dingen meegemaakt. Hij had vaak een goed sollicitatiegesprek en aan het eind van zo’n gesprek werden er wat informele vragen gesteld. Zoals heb je een vriendin? Mijn zoon zei dan altijd eerlijk dat hij een vriend had. Hij heeft meerdere malen gehoord ‘dat hij niet in het team paste’. Nou, hij heeft nu een goede team gevonden!”
Roze Zaterdag
Jannie en andere ouders hebben meerdere malen meegelopen met de optocht tijdens de jaarlijkse Roze Zaterdag, elk jaar in een andere stad. Ontroerd vertelt ze over één van de eerste keren dat ze meeliep: “Dat was in Delft. Zo mooi, prachtig. Daar zijn erg veel grachten. Dan was de ene helft van de stoet de brug over en dan konden we zo naar elkaar zwaaien. Zo leuk!”. Helaas liepen ze twee jaar geleden nog maar met zes ouders mee en vorig jaar helemaal niet.
Ze komt nog even terug op verkiezingen van de Meest Roze Man/Vrouw-verkiezing. Hans Höfte van de Stadspartij in Enschede werd genomineerd om zijn omstreden strijd tegen de Roze Zaterdag in Enschede ( hij eindigde met acht stemmen minder op de tweede plaats red.). “Die parade is juist nodig. Het is fantastisch. Iedereen is blij. Ik vind het raar dat hij zoveel stemmen heeft gekregen”.
Toekomst SLOW
De toekomst van de SLOW is onbekend. Zowel Jannie als voorzitter Ank Vreeburg constateren een duidelijke stagnatie. Ank Vreeburg: “Het heeft met de geest van deze tijd te maken. Het is moeilijk om nog vrijwilligers te krijgen. Ook krijgen we geen subsidie meer van de overheid. Het is zo onmogelijk geworden themadagen te organiseren”.
De website van de SLOW wordt wel goed bezocht. Jannie is niet de enige vrijwilliger die gebeld kan worden. Er is nog een aantal mensen actief. Ank Vreeburg:“We zijn niet echt zichtbaar meer. Ook is er geen tijd meer voor hulpverlening. Problemen moeten snel worden opgelost. We zijn geen organisatie die aan de weg kan timmeren”. Zij is dan ook bang dat het een slapende vereniging wordt.
Lees ook:
26-12-2004 - Verkiezing Meest Roze Vrouw van Overijssel op de radio Klik
24-12-2004 - Janny Klifman Meest Roze Vrouw van Overijssel
Klik
Interview en foto's: Iwanka Vaneman.