Bloot verkoopt goed tijdens de Roze Filmdagen
Gepubliceerd op: 20 december 2004
Van 10 tot 19 december vonden de Roze Filmdagen plaats in Amsterdam. In Filmhuis Cavia, Cinema de Balie, Filmhuis Cinerama en Filmmuseum Vondelpark werden elke avond roze films vertoond. Werner Borkes en Jankees Boer zijn twee mensen die ervoor zorgen dat de Roze Filmdagen vlekkeloos verlopen. Ze zijn wat moe als RozeRijk ze spreekt. Moe, maar wel voldaan.
Cavia
De twee mannen vormen samen met Cathelijne Berghouwer en Marjolein Veldkamp het team dat de programmering voor zijn rekening neemt. Jankees Boer werkt onder meer bij de Balie en is ook hier medeverantwoordelijk voor de programmering.
“Het is zo’n jaar of tien geleden begonnen met Gay Cinema in filmhuis Cavia. We kwamen op het idee om de Roze Filmdagen te organiseren. Dat hebben we toen gedaan en het is er nog steeds”, legt Jankees uit.
Om de twee jaar
Normaal gesproken vindt het festival om de twee jaar plaats. Jankees Boer: “Werner is er drie jaar geleden bij gekomen en hij vindt zo leuk dat hij vorig jaar een extra klein festival van vier dagen organiseerde”.
Werner lacht even. “Er gaat veel aan vooraf voordat een festival plaats kan vinden. Er zijn ideeën genoeg, maar er hangt heel veel af van geld. Alle gasten die we hebben zijn op eigen kosten hier, simpelweg omdat wij dat niet kunnen bekostigen. Gelukkig kunnen we ze wel een slaapplaats aanbieden”.
Wereldwijd Netwerk
Er is een wereldwijd netwerk van roze filmfestivals. Werner:“Voor ons zijn de festivals in Toronto, San Fransisco, Berlijn en Londen de belangrijkste. In Brussel is er ook een festival, maar omdat dit zo snel op het onze volgt is het voor ons niet interessant. De films die vertoond worden zijn over twee jaar alweer verouderd”.
Selectie van de films
Alle films die tijdens de Roze Filmdagen vertoond worden zijn door een van de programmeurs gezien. Werner Borkes: “Je moet een programma voor een grote groep samenstellen. We vertonen korte filmpjes van een minuut en lange films van twee uur. Er zijn films die geheel zelfstandig tot stand zijn gebracht en films die ontzettend commercieel zijn”.
De mannen geven toe dat ze ook beïnvloed worden door hun eigen smaak. “Natuurlijk selecteren we ook films die veel publiek trekken. Van sommige films weet je gewoon dat ze veel bezoekers zullen trekken. De openingsfilm is een voorbeeld van een publiekstrekker”. Dat hebben ze geweten.
Uitverkocht
Dit jaar werd de openingsfilm voor het eerst in Filmhuis Cinerama gedraaid. De zaal waar ongeveer 500 mensen in kunnen was zo goed als uitverkocht. Jankees Boer: “Voorheen draaide we de openingsfilm in Filmhuis Cavia waar 140 mensen in kunnen. Dat betekent een grote groei.”
De grote belangstelling is heel fijn, echter de organisatie gaat zich na het festival buigen over de vraag of het festival moet groeien of behapbaar moet blijven. Jankees: “We zullen een keuze moeten maken. Groei betekent ook dat er meer op organisatorisch en financieel gebied moet gebeuren. We werken nu met een klein en overzichtelijk team.”
Porno
Dit jaar waren er thema avonden. Het was RozeRijk al opgevallen dat er opvallend veel bloot op de zaterdag vertoond werd. Wanneer de heren vertellen dat het thema van zaterdagavond ‘porno’ is valt het kwartje.
Opvallend is dat deze voorstellingen allemaal goed bezocht werden. JanKees zegt lachend: “Bloot verkoopt! Dat is nu eenmaal zo”. Nog opvallender mag het dan zijn dat de lesbische pornofilm op vrijdagavond helemaal niet zo populair was.
Reclame
Het festival heeft veel reclame gemaakt. Welke tram iemand ook nam, het was onmogelijk om te ontkomen aan de Roze Filmdagen. “In alle trams zijn we op de videoschermpjes vertoond. Ook hangen er door de hele stad posters en zijn er 600 programmaboekjes gedrukt.”
Na elke voorstelling konden bezoekers een enquête invullen. Werner Borkes: “Het is prettig om te weten wat mensen van een voorstelling en het festival vinden”.
De waarheid is niet eerlijk
RozeRijk bekeek tijdens het festival de documentaire OUT-the making of a revolutionary en hield het niet droog.
Titel: OUT- the making of a revolutionary | Genre: documentaire | Duur: 60 minuten | Regisseur: Sonja de Vries/Rhonda Collins VS, 2000| kleur | Gezien: zaterdag 18 december.
Laura Whitehorn werd tot 20 jaar gevangenisstraf veroordeeld voor een in 1983 gepleegde bomaanslag op het Witte Huis. Deze lesbische activiste uit liberaaljoodse kringen was sinds de jaren zestig bij allerlei links-radicale clubs betrokken.
Ook in de 14 jaar die ze opgesloten zat bleef ze, voor zover mogelijk in een Amerikaanse gevangenis, informatie inwinnen over bevrijdings- en verzetsbewegingen.
Ongelijkheid
Deze bijzondere documentaire zit erg goed in elkaar. Over ongelijkheid en discriminatie kunnen er niet genoeg documentaires gemaakt worden. Micheal Moore liet niet lang geleden zien hoe Bush te werk is gegaan na de aanslagen op de WTC gebouwen. Toen OUT gemaakt werd stonden de gebouwen er nog; toch leidt de kern van beide documentaires tot dezelfde conclusie.
De Amerikaanse regering zegt dat er voor iedere Amerikaanse burger gelijke rechten en kansen zijn. Maar wanneer iemand een grotere groep er van bewust probeert te maken dat het misschien allemaal níet gelijk is, treedt de regering opeens gewelddadig op. Amerika is een onuitputtelijke bron wanneer het gaat om ongelijkheid.
Cavia
De twee mannen vormen samen met Cathelijne Berghouwer en Marjolein Veldkamp het team dat de programmering voor zijn rekening neemt. Jankees Boer werkt onder meer bij de Balie en is ook hier medeverantwoordelijk voor de programmering.
“Het is zo’n jaar of tien geleden begonnen met Gay Cinema in filmhuis Cavia. We kwamen op het idee om de Roze Filmdagen te organiseren. Dat hebben we toen gedaan en het is er nog steeds”, legt Jankees uit.
Om de twee jaar
Normaal gesproken vindt het festival om de twee jaar plaats. Jankees Boer: “Werner is er drie jaar geleden bij gekomen en hij vindt zo leuk dat hij vorig jaar een extra klein festival van vier dagen organiseerde”.
Werner lacht even. “Er gaat veel aan vooraf voordat een festival plaats kan vinden. Er zijn ideeën genoeg, maar er hangt heel veel af van geld. Alle gasten die we hebben zijn op eigen kosten hier, simpelweg omdat wij dat niet kunnen bekostigen. Gelukkig kunnen we ze wel een slaapplaats aanbieden”.
Wereldwijd Netwerk
Er is een wereldwijd netwerk van roze filmfestivals. Werner:“Voor ons zijn de festivals in Toronto, San Fransisco, Berlijn en Londen de belangrijkste. In Brussel is er ook een festival, maar omdat dit zo snel op het onze volgt is het voor ons niet interessant. De films die vertoond worden zijn over twee jaar alweer verouderd”.
Selectie van de films
Alle films die tijdens de Roze Filmdagen vertoond worden zijn door een van de programmeurs gezien. Werner Borkes: “Je moet een programma voor een grote groep samenstellen. We vertonen korte filmpjes van een minuut en lange films van twee uur. Er zijn films die geheel zelfstandig tot stand zijn gebracht en films die ontzettend commercieel zijn”.
De mannen geven toe dat ze ook beïnvloed worden door hun eigen smaak. “Natuurlijk selecteren we ook films die veel publiek trekken. Van sommige films weet je gewoon dat ze veel bezoekers zullen trekken. De openingsfilm is een voorbeeld van een publiekstrekker”. Dat hebben ze geweten.
Uitverkocht
Dit jaar werd de openingsfilm voor het eerst in Filmhuis Cinerama gedraaid. De zaal waar ongeveer 500 mensen in kunnen was zo goed als uitverkocht. Jankees Boer: “Voorheen draaide we de openingsfilm in Filmhuis Cavia waar 140 mensen in kunnen. Dat betekent een grote groei.”
De grote belangstelling is heel fijn, echter de organisatie gaat zich na het festival buigen over de vraag of het festival moet groeien of behapbaar moet blijven. Jankees: “We zullen een keuze moeten maken. Groei betekent ook dat er meer op organisatorisch en financieel gebied moet gebeuren. We werken nu met een klein en overzichtelijk team.”
Porno
Dit jaar waren er thema avonden. Het was RozeRijk al opgevallen dat er opvallend veel bloot op de zaterdag vertoond werd. Wanneer de heren vertellen dat het thema van zaterdagavond ‘porno’ is valt het kwartje.
Opvallend is dat deze voorstellingen allemaal goed bezocht werden. JanKees zegt lachend: “Bloot verkoopt! Dat is nu eenmaal zo”. Nog opvallender mag het dan zijn dat de lesbische pornofilm op vrijdagavond helemaal niet zo populair was.
Reclame
Het festival heeft veel reclame gemaakt. Welke tram iemand ook nam, het was onmogelijk om te ontkomen aan de Roze Filmdagen. “In alle trams zijn we op de videoschermpjes vertoond. Ook hangen er door de hele stad posters en zijn er 600 programmaboekjes gedrukt.”
Na elke voorstelling konden bezoekers een enquête invullen. Werner Borkes: “Het is prettig om te weten wat mensen van een voorstelling en het festival vinden”.
De waarheid is niet eerlijk
RozeRijk bekeek tijdens het festival de documentaire OUT-the making of a revolutionary en hield het niet droog.
Titel: OUT- the making of a revolutionary | Genre: documentaire | Duur: 60 minuten | Regisseur: Sonja de Vries/Rhonda Collins VS, 2000| kleur | Gezien: zaterdag 18 december.
Laura Whitehorn werd tot 20 jaar gevangenisstraf veroordeeld voor een in 1983 gepleegde bomaanslag op het Witte Huis. Deze lesbische activiste uit liberaaljoodse kringen was sinds de jaren zestig bij allerlei links-radicale clubs betrokken.
Ook in de 14 jaar die ze opgesloten zat bleef ze, voor zover mogelijk in een Amerikaanse gevangenis, informatie inwinnen over bevrijdings- en verzetsbewegingen.
Ongelijkheid
Deze bijzondere documentaire zit erg goed in elkaar. Over ongelijkheid en discriminatie kunnen er niet genoeg documentaires gemaakt worden. Micheal Moore liet niet lang geleden zien hoe Bush te werk is gegaan na de aanslagen op de WTC gebouwen. Toen OUT gemaakt werd stonden de gebouwen er nog; toch leidt de kern van beide documentaires tot dezelfde conclusie.
De Amerikaanse regering zegt dat er voor iedere Amerikaanse burger gelijke rechten en kansen zijn. Maar wanneer iemand een grotere groep er van bewust probeert te maken dat het misschien allemaal níet gelijk is, treedt de regering opeens gewelddadig op. Amerika is een onuitputtelijke bron wanneer het gaat om ongelijkheid.