Homorechtenorganisatie IGLR krijgt officiële status
Gepubliceerd op: 15 december 2004
Een homorechtengroep die binnen de Europese Unie opkomt voor de holebi-zaak heeft officiële parlementaire erkenning gekregen.
De Intergroup for Gay and Lesbian Rights (IGLR) werkt met homoseksuele europarlementsleden, ambtenaren en lobbyisten om op komen voor de ‘roze zaak’ binnen de EU.
‘Super-COC’
De groep is nu door het Europese Parlement erkend als Europese belangenorganisatie en kan daardoor haar werk veel beter gaan doen. IGLR kan nu gezien worden als een soort van ‘super-COC’. Met dien verstande dat de groep geen ‘gewone’ leden heeft, maar alle leden op enige manier werkzaam zijn binnen de gigantische organisatie van de EU.
Daarnaast heeft de groep nu genoeg status om ook internationaal binnen de EU beter op de rechten van homoseksuelen te letten.
ILGA
De groep werkt vaak op landelijk gebied, maar heeft Europese integratie van homoseksuelen als hoofddoel. Dat gebeurt onder andere door te onderhandelen met afgevaardigden van de lidstaten, soms dus in overleg met homorechtenorganisaties uit de landen zelf.
In het verleden werkte de groep al vaker samen met de overkoepelende organisatie van homobelangenverenigingen, ILGA-Europe.
Deur dicht
Voorheen was het zo dat leden van de groep niet overal een open deur vonden omdat de groep geen officiële status had. Onwelwillende lidstaten gaven de groep dus nul op het rekest.
Nu de groep officieel erkend is, hebben lidstaten geen enkele andere keuze dan de autoriteit van de groep te erkennen. Ongeacht hoe de houding ten opzichte van homoseksuelen in het desbetreffende land is.
'Gigantische stap'
Michael Cashman, het enige homoseksuele Europarlementslid uit Engeland, was een van de eerste mensen die het nieuws naar buiten bracht. Hij noemde de erkenning “Een gigantische verandering voor de Europese Unie.”
Ook ziet hij het potentieel van de officiële groep wel zitten: “Eindelijk hebben homoseksuelen ook een eigen groep binnen dit grote geheel. Er zal nog heel wat werk te doen zijn voor IGLR, maar dit is zeer zeker weer een stap in de goede richting.”
Holebi’s gelijk aan hetero’s
Cashman roemde bij de bekendmaking de behaalde resultaten van het vorige Europese Parlement, maar voegde daar meteen aan toe dat “Er ondanks al hun resultaten nog steeds flink wat werk te doen is voor IGLR. We zullen niet rusten voordat holebi’s in Europa op álle gebieden gelijk zijn aan heteroseksuelen.”
De beslissing van het parlement om IGLR te erkennen komt niet lang nadat de potentiële eurocommissaris Rocco Buttiglione werd gedwongen om zich uit het nieuwe team van commissarissen terug te trekken vanwege zijn homofobe houding. Hij zag homoseksualiteit als een zonde.
Rechtse homofoben
Cashman wilde geen specifieke punten noemen waar IGLR als eerste aan zal gaan werken. Wel tipte hij de aanwezige pers dat IGLR vooral streng zal gaan letten op rechtse en homofobe standpunten, waarmee hij een directe link legde tussen de situatie rond Buttiglione en eventuele andere sympathisanten van de Italiaan binnen de EU.
De Intergroup for Gay and Lesbian Rights werd gevormd in 2000 en heeft sindsdien een verscheidenheid aan kwesties bespreekbaar gemaakt. Vooral werkrechten voor holebi’s, wettelijke erkenning voor paren van hetzelfde geslacht en het opstellen van ‘homocriteria’ voor nieuwe lidstaten stonden op de agenda.
De Nederlandse Joke Swiebel was voor de PvdA europarlementslid en daarnaast voorzitster van de IGLR. Eind 2003, ongeveer een half jaar voordat ze stopte met haar Europese werk, schreef ze voor RozeRijk.nl een gastcolumn.
De Intergroup for Gay and Lesbian Rights (IGLR) werkt met homoseksuele europarlementsleden, ambtenaren en lobbyisten om op komen voor de ‘roze zaak’ binnen de EU.
‘Super-COC’
De groep is nu door het Europese Parlement erkend als Europese belangenorganisatie en kan daardoor haar werk veel beter gaan doen. IGLR kan nu gezien worden als een soort van ‘super-COC’. Met dien verstande dat de groep geen ‘gewone’ leden heeft, maar alle leden op enige manier werkzaam zijn binnen de gigantische organisatie van de EU.
Daarnaast heeft de groep nu genoeg status om ook internationaal binnen de EU beter op de rechten van homoseksuelen te letten.
ILGA
De groep werkt vaak op landelijk gebied, maar heeft Europese integratie van homoseksuelen als hoofddoel. Dat gebeurt onder andere door te onderhandelen met afgevaardigden van de lidstaten, soms dus in overleg met homorechtenorganisaties uit de landen zelf.
In het verleden werkte de groep al vaker samen met de overkoepelende organisatie van homobelangenverenigingen, ILGA-Europe.
Deur dicht
Voorheen was het zo dat leden van de groep niet overal een open deur vonden omdat de groep geen officiële status had. Onwelwillende lidstaten gaven de groep dus nul op het rekest.
Nu de groep officieel erkend is, hebben lidstaten geen enkele andere keuze dan de autoriteit van de groep te erkennen. Ongeacht hoe de houding ten opzichte van homoseksuelen in het desbetreffende land is.
'Gigantische stap'
Michael Cashman, het enige homoseksuele Europarlementslid uit Engeland, was een van de eerste mensen die het nieuws naar buiten bracht. Hij noemde de erkenning “Een gigantische verandering voor de Europese Unie.”
Ook ziet hij het potentieel van de officiële groep wel zitten: “Eindelijk hebben homoseksuelen ook een eigen groep binnen dit grote geheel. Er zal nog heel wat werk te doen zijn voor IGLR, maar dit is zeer zeker weer een stap in de goede richting.”
Holebi’s gelijk aan hetero’s
Cashman roemde bij de bekendmaking de behaalde resultaten van het vorige Europese Parlement, maar voegde daar meteen aan toe dat “Er ondanks al hun resultaten nog steeds flink wat werk te doen is voor IGLR. We zullen niet rusten voordat holebi’s in Europa op álle gebieden gelijk zijn aan heteroseksuelen.”
De beslissing van het parlement om IGLR te erkennen komt niet lang nadat de potentiële eurocommissaris Rocco Buttiglione werd gedwongen om zich uit het nieuwe team van commissarissen terug te trekken vanwege zijn homofobe houding. Hij zag homoseksualiteit als een zonde.
Rechtse homofoben
Cashman wilde geen specifieke punten noemen waar IGLR als eerste aan zal gaan werken. Wel tipte hij de aanwezige pers dat IGLR vooral streng zal gaan letten op rechtse en homofobe standpunten, waarmee hij een directe link legde tussen de situatie rond Buttiglione en eventuele andere sympathisanten van de Italiaan binnen de EU.
De Intergroup for Gay and Lesbian Rights werd gevormd in 2000 en heeft sindsdien een verscheidenheid aan kwesties bespreekbaar gemaakt. Vooral werkrechten voor holebi’s, wettelijke erkenning voor paren van hetzelfde geslacht en het opstellen van ‘homocriteria’ voor nieuwe lidstaten stonden op de agenda.
De Nederlandse Joke Swiebel was voor de PvdA europarlementslid en daarnaast voorzitster van de IGLR. Eind 2003, ongeveer een half jaar voordat ze stopte met haar Europese werk, schreef ze voor RozeRijk.nl een gastcolumn.