Homo’s dansen voor Azië
Gepubliceerd op: 17 januari 2005
Rond negen uur ’s avonds waren er tientallen bezoekers binnen; naarmate de tijd vorderde vloeiden deze tientallen geleidelijk over in honderdtallen. Het geslacht van de bezoekers was overwegend man (naar schatting 98%), en van een benefiet-sfeer was weinig te merken. De avond leek verdacht veel op ieder ander homofeest dat Amsterdam kent.
Er liepen misschien wat verdwaalde fans van de meidengroep Raffish (meidengroep gevormd in een tv-programma dat lijkt op Idols, echter uiteindelijk is het niet een idol, maar een groep die wint) rond, maar dat was dan ook het enige vreemde.
Knalfeest
Raffish beleefde haar debuut. Eva (bandlid): “Ondanks dat de zaak waarvoor we optreden heel triest is, gaan we er gewoon een knalfeest van maken”. De andere meiden knikten instemmend. Eva vervolgde: “We wisten niet dat we gewaardeerd werden in deze scene”. Ondanks de gespannen indruk beweerden de meiden niet zenuwachtig te zijn.
Bij de aankondiging door Juan Wells (tevens initiatiefnemer) werden ze met luid gejuich ontvangen. Helaas voor de meiden was het geluid meer rubbish dan Raffish. Sommige mensen dansten voorzichtig mee, maar echt knallend waren de meiden niet. Een homopubliek is toch iets anders dan de kinderdisco die de meiden gewend zijn van de tv-uitzendingen.
Na een toegift verlieten de meiden het podium en werden er in de zaal vier kleine platformpjes beklommen door zeer gespierde strakke mannen. Zij lieten hun lichamen bewegen op het ritme van de nacht, en dat viel in betere aarde dan de zingende meiden.
Big, Black and Beautiful
Erick Verhagen (de andere initiatiefnemer) maakte rond tien uur een ontspannen indruk. “Het loopt goed. Mensen hebben het naar hun zin”. Hij verwachtte dat er rond de duizend mensen op het feest zouden komen.
Toen was het tijd voor Eloy (de helft van de band Caught in the Act). Helaas liep een groot deel van het publiek naar de zojuist geopende tweede zaal en stond Eloy voor een handvol mensen z'n kunsten te vertonen. Toen de dames van Big, Black and Beautiful de microfoon overnamen, kwam het gros van de bezoekers weer terug.
Niet speciaal voor Azië
Natuurlijk was giro 555 de belangrijkste aanwezige van de avond. De hele opbrengst van de entreegelden en een deel van de baropbrengst was bestemd voor giro 555. Het vermoeden dat veel mensen er niet waren voor het goede doel, maar gewoon om te stappen leek te kloppen.
Paul (26) uit Gouda was deze avond niet speciaal voor Azië naar het feest gekomen: “Ik heb al geld gestort. Het is natuurlijk niet erg dat het geld van vanavond daarheen gaat”. Over het feest was hij tevreden: ”Echt leuk, er zijn ook weer niet teveel mensen, precies goed. De optredens vond ik leuk, alleen had Raffish misschien beter kunnen playbacken”.
Katja Schuurman
Ook Katja Schuurman was aanwezig. Ze is zowel privé als voor haar werk meerdere malen in getroffen gebied geweest. “Het is heel erg en ik was er erg verdrietig over. Ik weet niet of het uitmaakt of je ergens wel of niet bent geweest. Misschien dat ik het me, als het ergens anders gebeurd was, net zo goed aangetrokken had”.
La Schuurman nam een deel van de presentatie op zich, maar echt iets terug doen wil ze het niet noemen. “Nee, dat kan toch ook niet echt. Juan vroeg me en ik wilde dit doen”. Het maakte haar dan ook niet uit dat een homo-benefietavond is. Het had, zo wist ze ons te vertellen, net zo goed georganiseerd kunnen zijn door bijvoorbeeld gehandicapten.
“Maar”, zegt ze: “Ik ken gewoon heel veel homo’s”.
De avond begon dus nogal twijfelachtig, maar eindigde in een topfeest. Hoeveel geld er is opgehaald maken de initiatiefnemers binnenkort bekend.
Lees ook de aankondiging van het feest.
Er liepen misschien wat verdwaalde fans van de meidengroep Raffish (meidengroep gevormd in een tv-programma dat lijkt op Idols, echter uiteindelijk is het niet een idol, maar een groep die wint) rond, maar dat was dan ook het enige vreemde.
Knalfeest
Raffish beleefde haar debuut. Eva (bandlid): “Ondanks dat de zaak waarvoor we optreden heel triest is, gaan we er gewoon een knalfeest van maken”. De andere meiden knikten instemmend. Eva vervolgde: “We wisten niet dat we gewaardeerd werden in deze scene”. Ondanks de gespannen indruk beweerden de meiden niet zenuwachtig te zijn.
Bij de aankondiging door Juan Wells (tevens initiatiefnemer) werden ze met luid gejuich ontvangen. Helaas voor de meiden was het geluid meer rubbish dan Raffish. Sommige mensen dansten voorzichtig mee, maar echt knallend waren de meiden niet. Een homopubliek is toch iets anders dan de kinderdisco die de meiden gewend zijn van de tv-uitzendingen.
Na een toegift verlieten de meiden het podium en werden er in de zaal vier kleine platformpjes beklommen door zeer gespierde strakke mannen. Zij lieten hun lichamen bewegen op het ritme van de nacht, en dat viel in betere aarde dan de zingende meiden.
Big, Black and Beautiful
Erick Verhagen (de andere initiatiefnemer) maakte rond tien uur een ontspannen indruk. “Het loopt goed. Mensen hebben het naar hun zin”. Hij verwachtte dat er rond de duizend mensen op het feest zouden komen.
Toen was het tijd voor Eloy (de helft van de band Caught in the Act). Helaas liep een groot deel van het publiek naar de zojuist geopende tweede zaal en stond Eloy voor een handvol mensen z'n kunsten te vertonen. Toen de dames van Big, Black and Beautiful de microfoon overnamen, kwam het gros van de bezoekers weer terug.
Niet speciaal voor Azië
Natuurlijk was giro 555 de belangrijkste aanwezige van de avond. De hele opbrengst van de entreegelden en een deel van de baropbrengst was bestemd voor giro 555. Het vermoeden dat veel mensen er niet waren voor het goede doel, maar gewoon om te stappen leek te kloppen.
Paul (26) uit Gouda was deze avond niet speciaal voor Azië naar het feest gekomen: “Ik heb al geld gestort. Het is natuurlijk niet erg dat het geld van vanavond daarheen gaat”. Over het feest was hij tevreden: ”Echt leuk, er zijn ook weer niet teveel mensen, precies goed. De optredens vond ik leuk, alleen had Raffish misschien beter kunnen playbacken”.
Katja Schuurman
Ook Katja Schuurman was aanwezig. Ze is zowel privé als voor haar werk meerdere malen in getroffen gebied geweest. “Het is heel erg en ik was er erg verdrietig over. Ik weet niet of het uitmaakt of je ergens wel of niet bent geweest. Misschien dat ik het me, als het ergens anders gebeurd was, net zo goed aangetrokken had”.
La Schuurman nam een deel van de presentatie op zich, maar echt iets terug doen wil ze het niet noemen. “Nee, dat kan toch ook niet echt. Juan vroeg me en ik wilde dit doen”. Het maakte haar dan ook niet uit dat een homo-benefietavond is. Het had, zo wist ze ons te vertellen, net zo goed georganiseerd kunnen zijn door bijvoorbeeld gehandicapten.
“Maar”, zegt ze: “Ik ken gewoon heel veel homo’s”.
De avond begon dus nogal twijfelachtig, maar eindigde in een topfeest. Hoeveel geld er is opgehaald maken de initiatiefnemers binnenkort bekend.
Lees ook de aankondiging van het feest.