Eerste Lesbian Festival in Amsterdam
Anne Lize van der Stoel: 'geen gelijke behandeling in Nederland'
Gepubliceerd op: 13 november 2004
In multifunctioneel centrum Akantes aan de Nieuwe Herengracht in Amsterdam gaan de deuren van de Swaanzaal open. Vrouwen druppelen binnen. Buiten stroomt het van de regen. Wat later dan gepland opent Anne Lize van der Stoel, voorzitter van het stadsdeel Centrum, het eerste echte Lesbian Festival.
Liefst vier keer per jaar
"Gefeliciteerd met het eerste lesbische festival in Amsterdam". Anne Lize van der Stoel moet de speech waarmee ze het Lesbian Festival opent onderbreken voor een ondersteunend applaus vanuit de zaal. Ze vervolgt: "Dit is een stap voorwaarts. Ik hoop dat dit een festival is dat we jaarlijks op de agenda kunnen zetten. Het liefst zou ik zo’n festival vier keer per jaar openen. Ik weet nog wel dat er vroeger die jaarlijkse landdag beschreven werd tot hoogtepunt van het jaar".
Uit de zaal klinkt (vooral onder de ietsje minder jonge vrouwen) gelach. "Er is nog steeds geen sprake van gelijke behandeling van mannen en vrouwen in Nederland. Vooral de oudere lesbo’s raken in een isolement. Ik heb veel waardering voor dit festival. Het vergroot de zichtbaarheid van lesbische vrouwen in de samenleving. Ik heb alleen maar lof voor dit festival en hoop op veel navolging. Tot slot, ik hoop over een half jaar hier weer te staan". Onder luid applaus en gegiechel is het festival officieel geopend.
Lesbische nachtburgemeester
Puck Verdoes is een van de acht nachtburgemeesters van Amsterdam. "Maar de enige lesbische!" zegt ze trots, "Waar en wanneer ik kan laat ik weten dat ik lesbisch ben. Het is goed dingen ter discussie te stellen. Toen ik hier twintig jaar geleden ging studeren gingen vrouwen de straat op om te demonstreren, dat was vanzelfsprekend. Ik heb nu een beetje het idee dat wanneer een jonge vrouw erachter komt dat ze lesbisch is, zoiets heeft van ‘It’s not a big deal’. Toch is het wel heel erg belangrijk om je stem te laten horen".
De nachtburgemeester deelt de mening van Anne Lize van der Stoel en is vol lof, echter ze heeft een kanttekening. Ze vindt het jammer dat de transseksuele gemeenschap niet bij dit festival betrokken is.
"In Engeland hebben ze het woord queer. Hier vallen een heleboel groeperingen onder zoals homo’s, biseksuelen en transseksuelen". Ze zou het leuk vinden als al deze groepen bij een festival zoals dit betrokken worden.
Strijd uit de mode
Ook Verdoes pleit voor meer actie onder jongeren. "Ik heb zeker in tien jaar geen strijd meer gezien. Het lijkt wel een beetje uit de mode. Maar we bereikten er wel wat mee". Als voorbeeld noemt ze het homohuwelijk. "Ik ben inmiddels een lesbische gescheiden vrouw", er wordt hard gelachen in de zaal.
Na de nachtburgemeester is het woord aan Lin McDevitt-Pugh, de voorzitter van de Stichting Lesbian ConneXion's. Ze reikt de eerste cd-rom met alle foto’s van de fotoprojecten van de Lesbian ConnXion's uit aan de uit Belgrado afkomstige vrouwen Jelena en Thea. Projectmedewerkers maken foto’s samen met lesbische vrouwen over de hele wereld om deze vervolgens tentoon te stellen.
Einde ConneXion's
In 2002 organiseerde DEVE (homo/lesbische organisatie in Belgrado) samen met Lesbian ConneXion's een expositie in Belgrado. Tijdens de opening stonden er bij de ingang politiebusjes klaar en zaten er politieagenten voor de deur. Jelena en Tea nemen zeer dankbaar en geëmotioneerd de cd-rom in ontvangst. Ze vinden het project dan ook ronduit: ‘fantastic’.
Al negen jaar loopt het project Lesbian ConneXion's, echter vandaag eindigt het project. Toch gaat de deur niet helemaal dicht, het kiertje wordt opgevuld door de dames uit Belgrado, die nu een eigen website hebben waarop het project een eigen plaats krijgt. Een wereld van verschil, aangezien ze twee jaar geleden de pers er niet eens bij wilden halen………..
Eten!
Na de opening van het festival lopen sommige vrouwen naar de zaal waar het eten en drinken wordt geserveerd. Anderen snellen naar de zaal waar de Duitse film ‘Die Reise nach Kafirstan’ wordt vertoond. De film wordt door velen beschouwd als zeer traag. "Wanneer gaan ze nou zoenen. Het duurt wel erg lang" en "Ik wordt hier een beetje simpel van", klinkt het uit de zaal. Onder de voorstelling loopt een aantal vrouwen dan ook weg.
Een verdieping lager is het alles behalve saai. De uit Iran afkomstige Noushin Tavakkoli heeft overheerlijk eten bereid. "Het is een internationale mix van gerechten. Lesbiennes zijn tenslotte ook een mix van verschillende soorten mensen en ze zijn overal", zegt ze lachend. Dat het eten echt lekker is blijkt wel: aan het einde van de avond is alles op.
Pas in augustus echt begonnen
Marian Bakker, een van de initiatiefnemers van het festival, is erg tevreden tijdens de openingsavond. "Het is een opening, dus het was afwachten, maar de zaal was flink gevuld. Het feest zaterdagavond is uitverkocht en ook de theatervoorstelling Mona Lisa van vandaag is uitverkocht".
De initiatiefnemers hadden niet verwacht dat het, na de brainstorm van een jaar geleden, zo snel zou gaan. In augustus van dit jaar zijn de definitieve voorbereidingen begonnen. Het duurde even voordat het geld bij elkaar was om het festival te kunnen organiseren. "De gemeente Amsterdam neemt een groot deel voor haar rekening. Waar we natuurlijk heel blij mee zijn", zegt Marian Bakker. Hoe, wanneer en of er nog meer festivals gaan plaatsvinden, daar wil ze nog geen uitspraken over doen. "Eerst dit festival maar eens afwachten. Het is wel allemaal erg positief. Zaterdag kunnen alle workshops doorgaan er zijn heel veel aanmeldingen".
Heerlijk tussen de lesbo’s
Suzan de Graaf is een bezoeker van het festival. Ze vond de film saai, maar heeft erg lekker gegeten. Ze geeft eerlijk toe dat ze het gewoon heerlijk vindt om tussen zoveel lesbo’s te zijn. "Ik ben geen echte provocateur. Ik ben wel openlijk lesbisch. Ik denk door er te zijn en er niet omheen te draaien je mee kunt helpen aan de acceptatie. Ik vind dat er in Nederland een schijntolerantie heerst".
Verslag: Iwanka Vaneman.
Liefst vier keer per jaar
"Gefeliciteerd met het eerste lesbische festival in Amsterdam". Anne Lize van der Stoel moet de speech waarmee ze het Lesbian Festival opent onderbreken voor een ondersteunend applaus vanuit de zaal. Ze vervolgt: "Dit is een stap voorwaarts. Ik hoop dat dit een festival is dat we jaarlijks op de agenda kunnen zetten. Het liefst zou ik zo’n festival vier keer per jaar openen. Ik weet nog wel dat er vroeger die jaarlijkse landdag beschreven werd tot hoogtepunt van het jaar".
Uit de zaal klinkt (vooral onder de ietsje minder jonge vrouwen) gelach. "Er is nog steeds geen sprake van gelijke behandeling van mannen en vrouwen in Nederland. Vooral de oudere lesbo’s raken in een isolement. Ik heb veel waardering voor dit festival. Het vergroot de zichtbaarheid van lesbische vrouwen in de samenleving. Ik heb alleen maar lof voor dit festival en hoop op veel navolging. Tot slot, ik hoop over een half jaar hier weer te staan". Onder luid applaus en gegiechel is het festival officieel geopend.
Lesbische nachtburgemeester
Puck Verdoes is een van de acht nachtburgemeesters van Amsterdam. "Maar de enige lesbische!" zegt ze trots, "Waar en wanneer ik kan laat ik weten dat ik lesbisch ben. Het is goed dingen ter discussie te stellen. Toen ik hier twintig jaar geleden ging studeren gingen vrouwen de straat op om te demonstreren, dat was vanzelfsprekend. Ik heb nu een beetje het idee dat wanneer een jonge vrouw erachter komt dat ze lesbisch is, zoiets heeft van ‘It’s not a big deal’. Toch is het wel heel erg belangrijk om je stem te laten horen".
De nachtburgemeester deelt de mening van Anne Lize van der Stoel en is vol lof, echter ze heeft een kanttekening. Ze vindt het jammer dat de transseksuele gemeenschap niet bij dit festival betrokken is.
"In Engeland hebben ze het woord queer. Hier vallen een heleboel groeperingen onder zoals homo’s, biseksuelen en transseksuelen". Ze zou het leuk vinden als al deze groepen bij een festival zoals dit betrokken worden.
Strijd uit de mode
Ook Verdoes pleit voor meer actie onder jongeren. "Ik heb zeker in tien jaar geen strijd meer gezien. Het lijkt wel een beetje uit de mode. Maar we bereikten er wel wat mee". Als voorbeeld noemt ze het homohuwelijk. "Ik ben inmiddels een lesbische gescheiden vrouw", er wordt hard gelachen in de zaal.
Na de nachtburgemeester is het woord aan Lin McDevitt-Pugh, de voorzitter van de Stichting Lesbian ConneXion's. Ze reikt de eerste cd-rom met alle foto’s van de fotoprojecten van de Lesbian ConnXion's uit aan de uit Belgrado afkomstige vrouwen Jelena en Thea. Projectmedewerkers maken foto’s samen met lesbische vrouwen over de hele wereld om deze vervolgens tentoon te stellen.
Einde ConneXion's
In 2002 organiseerde DEVE (homo/lesbische organisatie in Belgrado) samen met Lesbian ConneXion's een expositie in Belgrado. Tijdens de opening stonden er bij de ingang politiebusjes klaar en zaten er politieagenten voor de deur. Jelena en Tea nemen zeer dankbaar en geëmotioneerd de cd-rom in ontvangst. Ze vinden het project dan ook ronduit: ‘fantastic’.
Al negen jaar loopt het project Lesbian ConneXion's, echter vandaag eindigt het project. Toch gaat de deur niet helemaal dicht, het kiertje wordt opgevuld door de dames uit Belgrado, die nu een eigen website hebben waarop het project een eigen plaats krijgt. Een wereld van verschil, aangezien ze twee jaar geleden de pers er niet eens bij wilden halen………..
Eten!
Na de opening van het festival lopen sommige vrouwen naar de zaal waar het eten en drinken wordt geserveerd. Anderen snellen naar de zaal waar de Duitse film ‘Die Reise nach Kafirstan’ wordt vertoond. De film wordt door velen beschouwd als zeer traag. "Wanneer gaan ze nou zoenen. Het duurt wel erg lang" en "Ik wordt hier een beetje simpel van", klinkt het uit de zaal. Onder de voorstelling loopt een aantal vrouwen dan ook weg.
Een verdieping lager is het alles behalve saai. De uit Iran afkomstige Noushin Tavakkoli heeft overheerlijk eten bereid. "Het is een internationale mix van gerechten. Lesbiennes zijn tenslotte ook een mix van verschillende soorten mensen en ze zijn overal", zegt ze lachend. Dat het eten echt lekker is blijkt wel: aan het einde van de avond is alles op.
Pas in augustus echt begonnen
Marian Bakker, een van de initiatiefnemers van het festival, is erg tevreden tijdens de openingsavond. "Het is een opening, dus het was afwachten, maar de zaal was flink gevuld. Het feest zaterdagavond is uitverkocht en ook de theatervoorstelling Mona Lisa van vandaag is uitverkocht".
De initiatiefnemers hadden niet verwacht dat het, na de brainstorm van een jaar geleden, zo snel zou gaan. In augustus van dit jaar zijn de definitieve voorbereidingen begonnen. Het duurde even voordat het geld bij elkaar was om het festival te kunnen organiseren. "De gemeente Amsterdam neemt een groot deel voor haar rekening. Waar we natuurlijk heel blij mee zijn", zegt Marian Bakker. Hoe, wanneer en of er nog meer festivals gaan plaatsvinden, daar wil ze nog geen uitspraken over doen. "Eerst dit festival maar eens afwachten. Het is wel allemaal erg positief. Zaterdag kunnen alle workshops doorgaan er zijn heel veel aanmeldingen".
Heerlijk tussen de lesbo’s
Suzan de Graaf is een bezoeker van het festival. Ze vond de film saai, maar heeft erg lekker gegeten. Ze geeft eerlijk toe dat ze het gewoon heerlijk vindt om tussen zoveel lesbo’s te zijn. "Ik ben geen echte provocateur. Ik ben wel openlijk lesbisch. Ik denk door er te zijn en er niet omheen te draaien je mee kunt helpen aan de acceptatie. Ik vind dat er in Nederland een schijntolerantie heerst".
Verslag: Iwanka Vaneman.