Tolerantie in gevaar
Rob Tielman
Gepubliceerd op: 05 augustus 2004
Wie afgaat op al het gefeest en gekibbel in homoland zou denken dat de homo/lesbische Titanic het beloofde land al bereikt heeft en we ons nergens zorgen over hoeven te maken. Of zijn de ijsbergen al in zicht?
Uit het onlangs gehouden lezersonderzoek van de Gaykrant blijkt dat bijna een vijfde van de onderzochten in de afgelopen twaalf maanden te maken heeft gehad met anti-homoseksuele verbale uitingen. Het meest in Rotterdam, Utrecht, Oost-Nederland en Amsterdam, het minst in Den Haag en Noord-Nederland. Zuid-Nederland en Vlaanderen scoren gemiddeld. Dit klopt met de indruk uit het onderwijs dat “homo” inmiddels een gangbaar scheldwoord is geworden op veel Nederlandse scholen.
Hier wreken zich twee problemen. Veel jongeren komen uit antihomoseksuele culturen en veel oudere Nederlanders denken dat de homo/lesbische emancipatie voltooid zou zijn. Dit heeft er toe geleid dat op de meeste scholen voorlichting over homoseksualiteit zo goed als verdwenen is en dat openbare uitingen van homovijandigheid niet meer gecorrigeerd worden.
Tolerantie is geen lijdzaamheid maar is het opkomen voor de vrijheid van ieder mens om zelf zin en vorm te geven aan het eigen leven zolang het zelfbeschikkingsrecht van anderen niet wordt aangetast. Deze tolerantie wordt bedreigd en het is dan ook geen wonder dat driekwart van de homo/lesbische ondervraagden vindt dat de tolerantie in Nederland achteruit gaat.
Dit alles vraagt om een gemeenschappelijke aanpak en niet om onderlinge ruzie. Ik gun iedereen zijn of haar feestje maar ik voel mij steeds minder op mijn gemak als ik denk aan het vrolijk spelende orkestje op de zinkende Titanic en aan de bruisende homo/lesbische feesten in het Berlijn van de jaren twintig.
Daarom: alle hens aan dek, stop met het onderlinge geruzie en pak de toenemende intoleratie aan voor het te laat is en de geschiedenis van homovervolgingen zich gaat herhalen.
Uit het onlangs gehouden lezersonderzoek van de Gaykrant blijkt dat bijna een vijfde van de onderzochten in de afgelopen twaalf maanden te maken heeft gehad met anti-homoseksuele verbale uitingen. Het meest in Rotterdam, Utrecht, Oost-Nederland en Amsterdam, het minst in Den Haag en Noord-Nederland. Zuid-Nederland en Vlaanderen scoren gemiddeld. Dit klopt met de indruk uit het onderwijs dat “homo” inmiddels een gangbaar scheldwoord is geworden op veel Nederlandse scholen.
Hier wreken zich twee problemen. Veel jongeren komen uit antihomoseksuele culturen en veel oudere Nederlanders denken dat de homo/lesbische emancipatie voltooid zou zijn. Dit heeft er toe geleid dat op de meeste scholen voorlichting over homoseksualiteit zo goed als verdwenen is en dat openbare uitingen van homovijandigheid niet meer gecorrigeerd worden.
Tolerantie is geen lijdzaamheid maar is het opkomen voor de vrijheid van ieder mens om zelf zin en vorm te geven aan het eigen leven zolang het zelfbeschikkingsrecht van anderen niet wordt aangetast. Deze tolerantie wordt bedreigd en het is dan ook geen wonder dat driekwart van de homo/lesbische ondervraagden vindt dat de tolerantie in Nederland achteruit gaat.
Dit alles vraagt om een gemeenschappelijke aanpak en niet om onderlinge ruzie. Ik gun iedereen zijn of haar feestje maar ik voel mij steeds minder op mijn gemak als ik denk aan het vrolijk spelende orkestje op de zinkende Titanic en aan de bruisende homo/lesbische feesten in het Berlijn van de jaren twintig.
Daarom: alle hens aan dek, stop met het onderlinge geruzie en pak de toenemende intoleratie aan voor het te laat is en de geschiedenis van homovervolgingen zich gaat herhalen.