Onroerendgoed en successierecht in Frankrijk

Gepubliceerd op: 03 juni 2004

Onroerendgoed en successierecht in Frankrijk
Een buitenlands samenlevingscontract wordt in Frankrijk niet erkend. Nederlandse samenwonenden met een tweede huis in Frankrijk lopen een groot financieel risico. Als een van beide partners overlijdt, moet de ander 60 procent successiebelasting betalen over de waarde van de nalatenschap.

Doordat de Fransen geen boodschap hebben aan buitenlandse samenlevingscontracten en geregistreerde partnerschappen, is het tarief dat aan successierechten betaald moet worden torenhoog. Ook erkent Frankrijk het ‘homohuwelijk’ niet. Hierdoor krijgen homoseksuelen die in Nederland wel officieel getrouwd zijn te maken met deze buitensporig hoge fiscale heffing.

Belastingverdrag
Al tien jaar lang zijn er onderhandelingen gaande tussen Nederland en Frankrijk om een verdrag op te stellen waarmee dubbele heffing van successiebelasting wordt voorkomen. Daarin zou ook geregeld moeten zijn dat mensen die volgens de Nederlandse wet officieel samenwonen, gelijkgesteld zijn aan Franse samenwonenden.

Enerzijds door een wetswijziging, waarmee de positie van buitenlandse samenwonenden alsnog gelijkgetrokken wordt met die van Franse samenwonenden en anderzijds door de totstandkoming van een belastingverdrag tussen landen waarin de kwestie geregeld wordt.

Kamervragen
Tot dusver moesten samenwonenden creatief zijn. Wanneer zij geen 60 procent successiebelasting wilden betalen, konden ze een PACS sluiten, een Frans samenlevingscontract. Maar in tegenstelling tot het huwelijk brengt een dergelijke overeenkomst zeer beperkte rechten met zich mee.

Advocaat Ton Steinz, gespecialiseerd in juridische vraagstukken met betrekking tot onroerend goed in Frankrijk, zet zich in voor Nederlandse samenwonenden in dat land. Hij zegt goede hoop te hebben dat er binnen afzienbare tijd een oplossing komt.  “Drie ministers hebben kamervragen gesteld aan staatssecretaris Joop Wijn van Financiën. Hij heeft toegezegd dat Nederland zich op diplomatiek én politiek niveau nog meer zal inzetten voor een betere fiscale behandeling van ‘onze’ homo’s in Frankrijk.”

Kentering
Het proces komt nu van twee kanten op gang. In Frankrijk worden eveneens kamervragen gesteld. Daarnaast heeft de burgemeester van Bègles, Noël Mamèr, aangekondigd op 5 juni een homopaar te zullen huwen ondanks een verbod van het Franse Openbaar Ministerie. Mamèr verwijst naar het ontbreken van een expliciete vermelding in de wet, dat een huwelijk een verbintenis moet zijn tussen een man en een vrouw. Zijn partij zal meteen na het voltrekking van het huwelijk een wetsvoorstel indienen.

Steinz: “Misschien dat er een kentering optreedt als het gaat om gelijke rechten. Ook op het gebied van erven en successiebelasting. Maar of dit tevens automatisch geldt voor buitenlandse homoparen is vooralsnog niet met zekerheid te zeggen.”

Het Roze Rijk volgt de ontwikkelingen omtrent homoparen en successierecht in het buitenland op de voet. RozeRijk.nl komt, wanneer nodig, met updates over de gang van zaken.

Met dank aan mr. Ton Steinz en NRC