Erasmus

Erasmus is door de beginnende Nederlandse homobeweging als een ‘gevoelsgenoot’ gezien, zoals de voorzitter van het Nederlandsch Wetenschappelijk Humanitair Komitee, jonkheer Jacob Schorer, dat placht uit te drukken. Ook in het beroemde boek “De Homosexueelen” van de jurist Benno Stokvis uit 1939 vinden we een subtiele verwijzing:”alleen in een maatschappij waar humanistische waarden de levensnormen zijn, waar de geest van Erasmus hoogtij viert, kunnen homosexueelen ongestoord leven.” Al in 1947 besteedde het beginnende COC aandacht aan de betekenis van het gevoelsleven van Erasmus voor de toenmalige ‘homofiel’.

Gefolterd door liefde
Een citaat uit de onlangs verschenen correspondentie. In 1487 schrijft Erasmus aan zijn vriend Servaas Rogier: “Ach, konden we het maar zonder brieven doen, konden wij maar gewoon bij elkaar zijn – dat zou het fijnste zijn. Waar hou je je mee bezig, o helft van mijn ziel? Denk je wel eens aan me? Ik zou willen dat je gekweld werd door liefde voor mij, zoals ik voortdurend word gefolterd door liefde voor jou.”

De Humanistische Omroep heeft in 2002 een mooie reeks documentaires over Erasmus gemaakt. Daaruit komt het beeld naar voren van een man met vele goede vrienden die in een tijd van godsdienstoorlogen weigerde in een hokje gestopt te worden maar zich als intellectueel inzette voor een menswaardige maatschappij zonder geweld en plat vermaak.
Een inzet die voor hedendaagse gevoelsgenoten nog altijd actueel is...