Passion

Rob Tielman

Gepubliceerd op: 05 april 2004

Passion
Deze week gaat de film “The Passion of the Christ” van Mel Gibson in première. Ik ga die film niet bekijken. Waarom?

Alles wat ik er tot nu toe van gezien en over gehoord heb, wijst er op dat de film een orgie van urenlang geweld is. Dat de film aanzet tot haat en zich wentelt in de dingen die de regisseur zegt te verwerpen. En die schijnheiligheid kennen we uit de geschiedenis. Het is niet toevallig dat de meest seksonderdrukkende culturen de meest gewelddadige en homovijandige zijn. “The Passion” is de ultieme tegenhanger van “Make sex, not war.”

En dat brengt mij op het onbewust homovijandige karakter van de film.

De hypothese dat Christus zich seksueel tot mannen aangetrokken voelde, is al eeuwenoud. Walter Kamp heeft er onlangs weer een boek over geschreven: “Judas, de vampier.” Met de homoheilige Sebastiaan heeft Christus zich in een eeuwenlange erotisch-artistieke belangstelling mogen verheugen met een masochistische ondertoon.

Degenen die nu deze film verheerlijken, blijken dezelfde ideologische potenrammers te zijn als altijd: rechtse katholieken en fundamentalistische protestanten. De bewondering van deze orgie van geweld kan gevoelsmatig alleen maar verklaard worden vanuit het perspectief van de potenrammer. Het doet ook sterk denken aan het geweld dat potenrammers wereldwijd uitoefenen op mannen die zij voor homo’s houden.

The Passion is een perverse pornofilm voor potenrammers. Weest op Uw hoede voor degenen die deze film bewonderen!