ONDERDUIKEN?
Gepubliceerd op: 27 januari 2004
Het is al weer lang geleden dat mijn vriend en ik een Iraanse vluchteling illegaal onderdak hebben geboden. De toenmalige Nederlandse regering geloofde niet dat homo’s in het Iran van Khomeiny ter dood gebracht werden. Inmiddels is hij Nederlands staatsburger en kunnen homo/lesbische vluchtelingen in Nederland een asielstatus verkrijgen. Maar eenvoudig is dat niet.
Uitwijzing gevaar voor homo-vluchteling
Als je een groot deel van je leven een dubbelleven hebt geleid dan is het niet zo makkelijk om tegen vreemde gezagsdragers open kaart te spelen over seksuele gevoelens die je geleerd hebt te verbergen. Daarom komen homo/lesbische asielzoekers vaak pas later in de procedure met hun homoseksualiteit naar buiten. Nederlanders die niets of weinig weten van hun culturele achtergrond begrijpen dat vaak niet. Gelukkig is er nu wel het Third Pink Book waardoor al veel advocaten er in geslaagd zijn om aan te tonen dat hun homo/lesbische cliënten gevaar lopen. Bij uitwijzing wacht hen wellicht de dood. Maar helaas hebben niet alle homo/lesbische vluchtelingen goede bijstand en verdwijnen er vervolgens nogal wat in de illegaliteit. Homo/lesbische dorpen
Nu wij in een dorp wonen, is het hartverwarmend om te zien hoe de dorpsgemeenschap zich ontfermt over vluchtelingen en hun kinderen die hier vaak geboren en volledig geïntegreerd zijn. Van geïntegreerd-zijn is geen sprake bij een imam als El Moumni, die zich wel de Nederlandse nationaliteit mocht aanmeten zonder onze taal te spreken, zonder onze grondwet te onderschrijven en die homo/lesbische vluchtelingen als minder dan honden beschouwt. Hoe onrechtvaardig kan ons recht zijn? Er bestaan gelukkig geen homo/lesbische dorpen in ons land maar je zou voor de illegale homo/lesbische vluchtelingen toch hopen dat er zoiets als homo/lesbische gemeenschapszin zou bestaan waardoor zij toch opgevangen kunnen worden. Want de steniging van een homo in Nigeria is geen incident maar helaas nog altijd structureel. Terecht doen organisaties als Amnesty en Hivos veel om de situatie in die landen te verbeteren. Maar zolang dat nog niet is afgerond, moeten we mensen helpen die ter dood gebracht dreigen te worden omdat zij van mensen houden zoals zijzelf.
Als je een groot deel van je leven een dubbelleven hebt geleid dan is het niet zo makkelijk om tegen vreemde gezagsdragers open kaart te spelen over seksuele gevoelens die je geleerd hebt te verbergen. Daarom komen homo/lesbische asielzoekers vaak pas later in de procedure met hun homoseksualiteit naar buiten. Nederlanders die niets of weinig weten van hun culturele achtergrond begrijpen dat vaak niet. Gelukkig is er nu wel het Third Pink Book waardoor al veel advocaten er in geslaagd zijn om aan te tonen dat hun homo/lesbische cliënten gevaar lopen. Bij uitwijzing wacht hen wellicht de dood. Maar helaas hebben niet alle homo/lesbische vluchtelingen goede bijstand en verdwijnen er vervolgens nogal wat in de illegaliteit. Homo/lesbische dorpen
Nu wij in een dorp wonen, is het hartverwarmend om te zien hoe de dorpsgemeenschap zich ontfermt over vluchtelingen en hun kinderen die hier vaak geboren en volledig geïntegreerd zijn. Van geïntegreerd-zijn is geen sprake bij een imam als El Moumni, die zich wel de Nederlandse nationaliteit mocht aanmeten zonder onze taal te spreken, zonder onze grondwet te onderschrijven en die homo/lesbische vluchtelingen als minder dan honden beschouwt. Hoe onrechtvaardig kan ons recht zijn? Er bestaan gelukkig geen homo/lesbische dorpen in ons land maar je zou voor de illegale homo/lesbische vluchtelingen toch hopen dat er zoiets als homo/lesbische gemeenschapszin zou bestaan waardoor zij toch opgevangen kunnen worden. Want de steniging van een homo in Nigeria is geen incident maar helaas nog altijd structureel. Terecht doen organisaties als Amnesty en Hivos veel om de situatie in die landen te verbeteren. Maar zolang dat nog niet is afgerond, moeten we mensen helpen die ter dood gebracht dreigen te worden omdat zij van mensen houden zoals zijzelf.