Claudia is nu dolgelukkig
Gepubliceerd op: 29 december 2003
Mijn naam is Claudia, ik ben 22 jaar en lesbisch. Ik ben uit de kast gekomen toen ik 19 was. Toen wist ik het zelf twee jaar (zeker).
Ik woonde in een dorp, een zeer christelijke omgeving. Moeilijk dus, want homoseksualiteit wordt in die omgeving over het algemeen zwaar afgekeurd. Ik vertelde het eerst aan een paar goede en heel betrouwbare vriendinnen. Ze reageerden fantastisch; begripvol en blij voor mij.
Geschrokken
In de tussentijd had ik al besloten dat ik op kamers wilde, voor mijn studie. In een stad die ver weg lag van het dorp waar ik opgroeide. Toen ik daar een paar maanden woonde heb ik het aan mijn ouders, broer en zussen verteld. Zij reageerden verbaasd, geschrokken. Ze hadden het totaal niet verwacht.
Echt
Mijn ouders vonden het moeilijk te geloven, tot ik een jaar later een vriendin kreeg en haar mee naar huis nam; Nu was het Echt. Het leek alsof het toen pas doordrong.
Vader
Inmiddels heb ik meer dan een jaar een relatie met haar. Mijn moeder, broer en zussen vinden het al heel gewoon. Mijn vader heeft er meer moeite mee. Hij vindt het moeilijk om ons samen te zien, ook al gedragen we ons absoluut niet klef. Hij kan er slecht aan wennen en durft dan ook amper met mijn vriendin te praten. Ook niet over het weer ofzo.
Wennen
Da's best heel moeilijk, maar ik weet dat iedereen zijn best doet om er goed mee om te gaan en dat het een proces is dat tijd nodig heeft. En die gun ik ze ook. Tenslotte heb ik zelf ook jaren aan het idee moeten wennen voordat ik er mee overweg kon. Dus ik snap wel dat mijn vader er moeite mee heeft. Hij is ook christelijk opgevoed, en dan is een lesbische dochter wel even slikken...
Hand in hand
De christelijke gemeenschap in ons dorp reageert soms op ons door strak langs ons heen te kijken en als we voorbij lopen kijken ze met een afwijzende blik achterom. We hebben een enkele negatieve reactie gekregen: Moet dat nou, dat vieze gedoe. We liepen hand in hand...
Dolgelukkig
Vaker krijgen we ook hele leuke en grappige reacties. Mij laten die negatieve opmerkingen koud; ik ben dolgelukkig met mijn vriendin en wat onbekende mensen daarvan vinden boeit me niet. Zolang mijn familie en vrienden me niet laten vallen en normaal met me omgaan, vind ik het allemaal oké!!
Steun
Ik hoop dat andere lesbiennes, homo's en bi-seksuelen ook positieve reacties krijgen bij hun coming out. Steun van vrienden en familie lijkt me toch wel onontbeerlijk in zo'n verwarrende periode... Ik hoop dan ook dat mijn verhaal voor anderen iets kan betekenen.
Groetjes, Claudia.